• Błony surowicze (opłucna, otrzewna, osierdzie). Wywołuje i leczy zapalenia surowiczo-włóknikowe z kłującymi bólami, nasilającymi się przy najmniejszym ruchu; zapalenie opłucnej i otrzewnej to archetypowe stany Bryonia [Hughes], [Hering]. Zob. Klatka piersiowa/Brzuch.
• Błony maziowe i stawy. Zapalenie błony maziowej z gorącymi, obrzękniętymi, sztywnymi stawami; ból kłujący lub rozrywający, nasilany przez ruch lub wstrząs, łagodzony przez ucisk i całkowity spoczynek [Kent], co znajduje odzwierciedlenie w części Kończyny.
• Drogi oddechowe — oskrzela i miąższ płuc. Suchy, bolesny kaszel; chory „musi przytrzymywać klatkę piersiową”, zapalenie płuc (często prawostronne), zapalenie płuc i opłucnej, z pragnieniem dużych ilości zimnej wody [Clarke], [Boger]; zob. Klatka piersiowa/Oddychanie.
• Błona śluzowa przewodu pokarmowego i wątroba. Zapalenie żołądka lub jelit z suchością, zaparcie (twarde, suche stolce wyglądające jak spalone), przekrwienie wątroby z kłującymi bólami promieniującymi do prawego barku [Allen], [Farrington]; zob. Żołądek/Brzuch/Odbytnica.
• Błony śluzowe ogólnie (suchość). Suche wargi, jama ustna, język i oczy; suchość jest wszechobecnym objawem charakterystycznym, współgrającym z pragnieniem dużych ilości płynu w długich odstępach czasu [Hahnemann], [Phatak]; zob. Jama ustna/Oczy/Objawy ogólne.
• Gruczoły piersiowe (piersi). Zapalenie gruczołu piersiowego z twardym, gorącym, bolesnym obrzękiem; bóle kłujące, nasilane przez każdy ruch; chora pragnie pozostać w całkowitym bezruchu; wypływ mleka zahamowany lub bolesny [Hering], [Boericke]; zob. Klatka piersiowa.
• Głowa — opony mózgowe i naczynia. Rozpierające bóle głowy z przekrwienia, nasilane przez ruch, pochylanie się lub kaszel, łagodzone przez mocny ucisk i spokój [Kent], [Nash]; zob. Głowa.
• Obwodowe tkanki surowiczo-włókniste. Zapalenie pochewek ścięgnistych, zapalenie okostnej i pleurodynia z ostrymi bólami kłującymi; wyraźna potrzeba pozostawania w bezruchu [Boger]; zob. Plecy/Kończyny.
• Narządy wewnątrzotrzewnowe (wyrostek robaczkowy, jajniki). Stany zapalenia otrzewnej z deskowatym brzuchem; bóle jajników nasilane przez ruch, łagodzone przez ucisk; zaparcie i pragnienie stanowią stałe elementy obrazu [Clarke], [Farrington]; zob. Brzuch/Żeńskie narządy płciowe.
• Układ sercowo-naczyniowy. Ból związany z tarciem osierdziowym — kłujący, nasilany przez ruch, łagodzony przez ucisk; duszność przy najmniejszym wysiłku w przypadku zajęcia błon surowiczych [Boger]; zob. Serce/Oddychanie.
• Skóra (suchość, pękanie). Sucha, gorąca skóra podczas gorączki; skłonność do powolnego wchłaniania wysięków zapalnych, bez obfitego pocenia się w ostrych fazach [Allen]; zob. Gorączka/Pocenie się.
• Umysł (drażliwość i niepokój o sprawy zawodowe). Pragnie, by pozostawiono go w spokoju; w majaczeniu mówi o interesach; obawia się, że w pracy coś pójdzie źle, co współgra z modalnością „poprawa w całkowitym spoczynku” [Kent]; zob. także Umysł.

• Całkowity spoczynek; pozostawanie w zupełnym bezruchu. Ból i duszność ustępują, gdy chory unika najmniejszego ruchu [Hering]; motyw wielokrotnie powraca w częściach Klatka piersiowa/Kończyny.
• Mocny ucisk lub leżenie na bolesnym boku. Kłujący ból opłucnowy łagodnieje, gdy chory unieruchamia bok lub na nim leży (krótki opis przypadku: pleurodynia złagodzona przez ciasną opaskę) [Kent], [Boger].
• Chłodne powietrze na zewnątrz (bez wiatru) i chłodne okłady. Dokuczliwe uczucie gorąca łagodnieje w chłodniejszym otoczeniu; bóle głowy i klatki piersiowej zmniejszają się w chłodnym pokoju [Clarke].
• Picie dużych ilości zimnej wody naraz. Pragnienie dotyczy dużych ilości płynu; picie zimnej wody łagodzi suchość i drażliwość [Hahnemann], co powraca później w części Żołądek.
• Stabilne podparcie, bandażowanie lub unieruchomienie. Ból w zapaleniu błony maziowej lub pochewek ścięgnistych łagodnieje, gdy dotknięta część jest obandażowana i pozostaje nieruchoma [Clinical]; zob. Kończyny.
• Ucisk głowy; leżenie z wysoko ułożoną głową. Rozpierające bóle głowy łagodnieją po jej ciasnym obwiązaniu lub mocnym uciskaniu; zmniejsza się uczucie przekrwienia [Kent]; zob. Głowa.
• Cichy, zaciemniony pokój; jak najmniej zakłóceń. Cisza zmniejsza podrażnienie zmysłów i drażliwość; odpowiada to nastawieniu „zostawcie mnie w spokoju” [Tyler]; zob. Umysł/Sen.
• Pot po ustąpieniu fazy suchego gorąca. Gdy rozpoczyna się pocenie, bóle i gorączka słabną (późna faza) [Allen]; zob. Gorączka/Pocenie się.
• Łagodne ogrzewanie brzucha przy zaparciu. W niektórych ostrych dolegliwościach brzusznych stałe miejscowe ciepło połączone z bezruchem zmniejsza kolkę, o ile nie prowokuje ruchu [Phatak].
• Czas: po długim, niezakłóconym odpoczynku. Poranne zaostrzenia często łagodnieją w miarę upływu dnia, jeśli chory od rana porusza się jak najmniej [Boger].
• Ucisk nadbrzusza podczas kaszlu. Unieruchomienie przedramieniem zmniejsza ból podczas kaszlu w zapaleniu płuc i opłucnej [Farrington].
• Twarde łóżko (jeśli dzięki temu ograniczony jest ruch). Twarde podłoże zniechęca do obracania się, które wywoływałoby ból [Kent].

• Najmniejszy ruch lub wstrząs (nawet mówienie, głębokie oddychanie, kaszel). Naczelna modalność, obecna w objawach wszystkich układów; kaszel, ból głowy i dolegliwości opłucnowe nasilają się przy ruchu [Hering], [Kent].
• Dotyk — zwłaszcza lekki; ucisk przynosi jednak ulgę. Nadwrażliwość na lekki kontakt przy jednoczesnym pragnieniu stałego ucisku (charakterystyczny kontrast) [Clarke]; zob. Klatka piersiowa/Kończyny.
• Gorąco i przegrzanie; gorące pomieszczenia. Dokuczliwe, suche gorąco nasila objawy; gorączce towarzyszy gorąca, sucha skóra [Allen]; zob. Gorączka.
• Pochylanie się, wstawanie, podnoszenie się do pozycji siedzącej. Każda zmiana pozycji wywołuje przeszywające bóle w obrębie błon surowiczych; przy pochylaniu się ból głowy staje się pulsujący [Kent]; zob. Głowa/Plecy.
• Po jedzeniu; po piciu (kaszel). Kaszel pojawia się natychmiast po przełknięciu; uczucie pełności w żołądku nasila ból klatki piersiowej [Boger]; zob. Żołądek/Oddychanie.
• Wysiłek — chodzenie, wchodzenie pod górę, poruszanie rękami. Duszność i kłujące bóle nasilają się; bóle w obrębie błon maziowych przeszywają przy każdym kroku [Farrington].
• Przeciągi podczas upału; ekspozycja na letnie słońce. Upał i bezpośrednie działanie słońca wywołują bóle głowy i suchość żołądka [Tyler]; zob. Głowa.
• Pogorszenie od 21:00 do północy (w wielu stanach ostrych). Wieczorne pogorszenie jest klasycznie odnotowywane w obrazach zapalenia płuc i opłucnej [Kent].
• Zakłócenie snu; wczesny ranek po przebudzeniu. Sztywność i tętniący ból głowy przy pierwszym poruszeniu się w łóżku [Nash]; zob. Sen/Głowa.
• Gniew lub sprzeciw. Napięcie psychiczne nasila napięcie ciała i wrażliwość na ból [Kent]; zob. Umysł.
• Suche, zapylone powietrze; dym. Wzmagają kaszel i suchość błon śluzowych [Clarke]; zob. Oddychanie.
• Zimne napoje podczas dreszczy; ciepłe napoje mogą nasilać nudności. Charakterystyczne dla Bryonia pragnienie picia dużych ilości zimnej wody kontrastuje z występującym niekiedy nasileniem nudności pod wpływem ciepła [Allen]; zob. Żołądek.

Temperament Bryonia cechują małomówność, drażliwość i skupienie na sprawach zawodowych; chory chce, by pozostawiono go zupełnie w spokoju, a pytania lub ingerencja wywołują gniew [Kent], [Tyler]. Niepokój koncentruje się na sprawach praktycznych — pieniądzach, pracy, obowiązkach — i utrzymuje się nawet w majaczeniu, podczas którego chory „mówi o interesach” lub chce wracać do domu; jest to objaw charakterystyczny potwierdzony klinicznie [Hering], [Nash]. Poruszenie emocjonalne — gdy ktoś mu się sprzeciwia, przeszkadza lub go ponagla — nasila bóle ciała, odzwierciedlając na płaszczyźnie psychicznej fizyczną modalność „pogorszenie przy ruchu” [Kent]. Niechętny zmianom, pragnie stabilności i odpoczynku; odwiedzający go irytują, a najmniejsze zamieszanie nasila ból głowy lub klatki piersiowej [Clarke]. Pod szorstką powierzchownością często kryje się lęk przed ubóstwem lub przyszłością, z pragnieniem ciszy i ciemności odpowiadającym modalności „poprawa w cichym pokoju” [Tyler]. Motyw suchości przenika sferę emocjonalną: wypowiedzi są krótkie, urywane, „suche”, a niezobowiązujące rozmowy budzą niechęć. Odzwierciedla to suchość błon śluzowych i ogólne ograniczanie ruchu w obrazie Bryonia [Proving], [Clinical]. Dzieci w stanach Bryonia podczas gorączki odpychają rękę i mówią „idź sobie”, co dodatkowo potwierdza potrzebę odosobnienia [Hering]. Przy bólach głowy i gorączce pojawia się otępienie umysłowe związane z wysiłkiem — „myślenie pogarsza” — zgodne z potrzebą leżenia w zupełnym bezruchu [Kent]. Wielokrotnie odnotowywano urojenie, że chory znajduje się poza domem, i chęć powrotu (tęsknotę za tym, co znajome) [Hering]. Przypadek: Majaczenie w durze brzusznym, z mamrotaniem o rachunkach związanych z pracą i żądaniem pozostawienia w spokoju; Bry. 200C skróciła okres majaczenia i złagodziła kłujące bóle opłucnowe [Nash]. Aby uzyskać pełny obraz, ten portret psychologiczny należy odczytywać łącznie z opisanymi wcześniej modalnościami fizycznymi, zwłaszcza „pogorszeniem przy ruchu” i „poprawą pod wpływem ucisku”.

Bóle głowy są rozpierające, rozłupujące lub dają wrażenie, jakby mózg miał wydostać się przez czoło; wyraźnie nasilają się przy najmniejszym ruchu — stawianiu kroków, pochylaniu się, obracaniu głowy — oraz przy kaszlu lub wstrząsach [Kent], [Allen]. Chory uciska głowę lub ciasno ją obwiązuje, aby uzyskać ulgę, co wyraźnie odpowiada modalności „poprawa pod wpływem ucisku” [Hering]. Częste są bóle czołowe, szczególnie po działaniu gorąca lub słońca, z towarzyszącą suchością jamy ustnej i silnym pragnieniem picia dużych ilości zimnej wody naraz [Clarke], [Tyler]. Bóle są często kłujące lub rozrywające, przy ruchu przeszywają skronie; pochylenie się, by coś podnieść, wywołuje nagły, przeszywający ból [Boger]. Ból głowy może następować po zaburzeniach żołądkowych (zaparciu lub zahamowaniu pocenia się), ukazując związek między jelitami a głową w obrazie Bryonia [Farrington]. Skóra głowy może być bolesna przy dotyku, a jednak mocny ucisk przynosi ulgę — to niewielki kontrast odpowiadający obserwowanemu w innych okolicach pogorszeniu przy lekkim dotyku i poprawie pod wpływem ucisku [Phatak]. Światłowstręt i drażliwość towarzyszące bólowi głowy skłaniają chorego do szukania ciemnego, cichego pokoju, co łączy się z opisami w częściach Umysł i Sen [Kent]. Przypadek: „Każdy krok wstrząsa mi głową”, z suchością jamy ustnej i grubym nalotem na języku; Bry. usunęła równocześnie ból głowy i zaparcie [Allen]. Opis ten odpowiada odnotowanym już modalnościom: „pogorszenie pod wpływem gorąca, pogorszenie przy ruchu, poprawa pod wpływem ucisku”.

Oczy są suche, piekące i zmęczone, z uczuciem piasku pod powiekami; dolegliwości nasilają się przy ruchu, a łagodnieją po zamknięciu oczu i podczas odpoczynku [Hering], [Allen]. Kłujące bóle mogą przeszywać oczodoły przy poruszaniu oczami, czytaniu lub pochylaniu się — jest to oczny odpowiednik kłujących bólów błon surowiczych i maziowych [Kent]. Światłowstręt towarzyszy stanom gorączkowym i bólom głowy, wywołując pragnienie przebywania w przyciemnionym, cichym pokoju; zob. także Sen i Umysł [Clarke]. Suchość i zaczerwienienie spojówek występują podczas gorączki bez obfitego łzawienia; jeśli łzy się pojawiają, mogą być gorące i drażniące [Proving]. Bóle oczodołów promieniują do czoła i skroni, nasilają się przy kaszlu lub każdym wstrząsie, ponownie odpowiadając ogólnej modalności „pogorszenie przy ruchu” [Boger]. Podczas gorąca gorączkowego lub po długim wpatrywaniu się w jeden punkt wzrok może przejściowo się zamazywać; poprawę przynoszą odpoczynek i chłodne powietrze [Clinical].

Kłujący, rozrywający ból ucha pojawia się przy najmniejszym ruchu żuchwy lub głowy; żucie i mówienie nasilają go przez przenoszenie ruchu w obrębie aparatu skroniowo-żuchwowego [Hering]. Uszy mogą wydawać się zatkane lub suche wewnątrz, z subiektywnym przytępieniem słuchu podczas gorączki [Allen]. Szumy — dzwonienie lub szum przypominający przepływ wody — nasilają się w fazie gorąca i przy wysiłku, a łagodnieją, gdy chory leży i nikt mu nie przeszkadza [Clarke]. Zapalenie ucha lub bolesność okolicy wyrostka sutkowatego, jeśli występują, podlegają tej samej zasadzie: ruch wywołuje przeszywający ból, a ucisk przynosi ulgę [Clinical]. Ucho zewnętrzne i tkanki wokół niego mogą być bolesne przy lekkim dotyku, lecz lepiej znoszą mocny ucisk, odtwarzając paradoks Bryonia [Phatak]. Nagłe dźwięki lub rozmowa drażnią i nasilają ogólny niepokój u chorego w drażliwym stanie Bryonia [Kent].

Przeważa suchy nieżyt nosa — nos jest zatkany, suchy i piekący, a mimo to występuje częste kichanie; wydzielina, jeśli się pojawia, jest skąpa i drażniąca [Hering], [Allen]. Suchość odpowiada ogólnemu obrazowi błon śluzowych i pragnieniu picia dużych ilości zimnych płynów (zob. Żołądek) [Hahnemann]. Podczas gorączki węch może być osłabiony; ból głowy nasila się przy pochylaniu się, by wydmuchać nos [Kent]. Krwawienie z nosa może wystąpić przy przekrwieniu lub po ekspozycji na letni upał; gdy krew zaczyna płynąć, ból głowy często łagodnieje [Clarke]. Pociąganie nosem lub kichanie wywołuje kłujące bóle przeszywające zatoki czołowe, co potwierdza charakterystyczną modalność „pogorszenie przy ruchu” [Boger]. Niekiedy odnotowuje się uczucie chłodu po odsłonięciu nosa w fazie suchego gorąca, co wiąże się z opisem w częściach Gorączka/Dreszcze [Allen].

Twarz jest gorąca, zaczerwieniona i często ściągnięta bólem; wargi suche, popękane, spierzchnięte, a podczas gorączki często towarzyszy im suchy język z białym nalotem [Hering], [Allen]. Wyraz twarzy jest poirytowany, nieprzystępny — „nie przeszkadzaj mi” — co odpowiada opisowi w części Umysł [Kent]. Nerwoból twarzy lub bóle zatok szczękowych są kłujące lub rozrywające, nasilane przez żucie lub ruch, łagodzone przez ucisk albo leżenie na bolesnym boku [Clarke]. Motyw suchości przejawia się spierzchnięciem warg i pękaniem ich kącików, z pragnieniem picia dużych ilości płynów [Hahnemann]. Obrzęk twarzy może towarzyszyć dolegliwościom zębów lub zatok; gorąco i ruch go nasilają [Boger]. We wczesnej fazie gorączki pot jest skąpy, a skóra policzków pozostaje gorąca i sucha, dopóki późniejsze pocenie się nie przyniesie ulgi [Allen].

Język zwykle suchy, z białym lub brunatnym nalotem; silne pragnienie dużych ilości zimnej wody w długich odstępach czasu — „pije rzadko, ale dużo” [Hahnemann], [Kent]. Błona śluzowa jamy ustnej i wargi są wyschnięte; chory może mówić powoli, z rozdrażnieniem i wysiłkiem (myślenie i mówienie nasilają dolegliwości), co nawiązuje do działu Umysł [Tyler]. Smak gorzki lub mdły; pragnienie nasila się w fazie gorąca podczas gorączki [Allen]. Przy wstrząsie towarzyszącym każdemu krokowi lub podczas żucia pojawiają się przeszywające bóle zębów albo dziąseł; ucisk przy zaciśniętych szczękach może przynosić ulgę [Hering]. Samo przełykanie może wywoływać kaszel (zob. Gardło/Oddychanie), co odzwierciedla charakterystyczne pogorszenie pod wpływem ruchu [Boger]. W fazach gorąca ślina jest skąpa, później bywa gęsta i ciągliwa; suchość pozostaje dominującym objawem charakterystycznym [Clarke].

Ból zębów jest rozdzierający, kłujący lub pulsujący; nasila się przy każdym ruchu żuchwy, pod wpływem ciepła w łóżku i po jedzeniu; silny ucisk lub zagryzanie zębów mogą przynosić ulgę [Hering], [Kent]. Bóle często promieniują do twarzy i głowy, zwłaszcza przy pochylaniu się lub chodzeniu, gdy każdy krok powoduje wstrząs odczuwany w zębach [Allen]. Wrażliwość na lekki dotyk kontrastuje z poprawą pod wpływem stałego ucisku, co odzwierciedla paradoks charakterystyczny dla Bryonia [Phatak]. Bólom zębów mogą towarzyszyć zaparcie i ogólna suchość; bóle łagodnieją po wypróżnieniu i wraz ze spadkiem gorączki [Clinical]. Zimne okłady mogą przynosić chwilową ulgę, natomiast ciepło zwykle nasila dolegliwości [Clarke]. Podczas bólu zębów wyraźne są drażliwość i pragnienie, by pozostawiono chorego w spokoju, zgodnie z obrazem opisanym w dziale Umysł [Kent].

Gardło jest suche, z uczuciem zadrapania i bólem przy przełykaniu; każde przełknięcie może wywołać kaszel lub kłujące bóle promieniujące do uszu, ponownie ukazując związek ruchu z kłuciem [Hering], [Boger]. Częste jest uczucie twardej, suchej grudki w gardle; wyraźne pragnienie zimnej wody [Hahnemann]. Zapalenie migdałków lub gardła przebiega raczej z suchością niż z obfitą wydzieliną; podczas gorączki skóra jest gorąca [Allen]. Mówienie nasila ból gardła i kaszel, potwierdzając modalność „pogorszenie podczas mówienia” [Kent]. Poprawa po chłodnych napojach i przy pozostawaniu w całkowitym bezruchu; ucisk niekiedy łagodzi ból promieniujący do ucha [Clarke]. Chorzy unikają zbędnego przełykania, co stanowi behawioralny odpowiednik oszczędzania ruchów charakterystycznego dla całego obrazu leku [Tyler].

Silne pragnienie dużych ilości zimnej wody wypijanych w długich odstępach czasu jest objawem charakterystycznym, odzwierciedlającym ogólnoustrojową suchość [Hahnemann], [Kent]. Nudności mogą nasilać się przy podnoszeniu się do pozycji siedzącej, po ciepłych napojach oraz po ruchu — jeździe samochodem, pochylaniu się lub obracaniu w łóżku [Allen]. Gorączce i bólom głowy towarzyszą gorzki smak, suchość języka oraz uczucie ciężaru i pełności w nadbrzuszu; ucisk nadbrzusza może łagodzić kaszel i ból w klatce piersiowej (zob. Klatka piersiowa/Oddychanie), nawiązując do modalności „poprawa pod wpływem ucisku” [Farrington]. Apetyt jest zmienny; po jedzeniu może pojawić się kaszel lub nasilić kłucie w klatce piersiowej, zgodnie z modalnością „pogorszenie po jedzeniu” [Boger]. Zapalenie żołądka lub przekrwienie wątroby przebiega z kłującymi bólami promieniującymi do prawego podżebrza i barku, nasilanymi przez ruch [Clarke]. Przypadek: Dolegliwości żołądkowe po ekspozycji na słońce, z uczuciem rozsadzania głowy, silnym pragnieniem i niechęcią do zakłócania spokoju — Bry. złagodziła jednocześnie dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego i głowy [Nash].

Brzuch jest wzdęty, napięty i tkliwy, z deskowatą sztywnością w stanach zapalenia otrzewnej; bóle są kłujące i rozdzierające, nasilają się przy najmniejszym ruchu, a łagodnieją pod wpływem ucisku lub leżenia na bolesnym boku [Hering], [Clarke]. Okolica wątroby jest obolała, z kłuciem promieniującym do prawego barku; ruch lub głęboki wdech nasilają dolegliwości [Farrington]. Częste są wzdęcie i zaparcie; każda próba poruszenia się lub obrócenia w łóżku wywołuje przeszywający ból brzucha [Allen]. Chory osłania brzuch, unieruchamia go dłońmi i woli, by pozostawiono go w spokoju, co nawiązuje do działu Umysł [Kent]. W zapaleniu okolicy jajników i wyrostka robaczkowego występuje ten sam układ modalności — pogorszenie pod wpływem ruchu, poprawa pod wpływem ucisku, suchość w ustach i pragnienie [Clinical]. Gorące okłady mogą nasilać dolegliwości, jeśli powodują ruch, natomiast stałe, łagodne ciepło przy zachowaniu bezruchu może łagodzić skurcze; jest to istotne doprecyzowanie modalności [Phatak].

W stanach gorączkowych często występuje skąpy, ciemny mocz; parcie na mocz może nasilać się pod wpływem ruchu, z kłuciem w podbrzuszu przy oddawaniu moczu [Allen]. Zatrzymanie moczu lub jego powolny wypływ pojawiają się w ostrych zapaleniach, gdy ból zniechęca chorego do poruszania się, by udać się do toalety [Hering]. Przy wysiłku występuje pieczenie lub ucisk w szyi pęcherza; spokój i odpoczynek przynoszą ulgę [Clarke]. W zapaleniu płuc z zajęciem opłucnej oddawanie moczu może wywołać kaszel lub kłucie w klatce piersiowej (ruch przepony), potwierdzając obecność czynników wyzwalających objawy w różnych układach [Boger]. Picie dużych ilości wody z powodu pragnienia prowadzi do proporcjonalnie większej ilości moczu, gdy przebieg gorączki zaczyna się zmieniać; poprawa często następuje po pierwszym obfitym oddaniu moczu i wystąpieniu potu [Allen]. W miarę ustępowania procesu zapalnego w moczu może wytrącać się osad [Clinical].

Charakterystyczne jest zaparcie — stolec suchy, twardy, jakby spalony, oddawany z wielkim wysiłkiem i bólem; bezskuteczne parcie wynika raczej z suchości niż ze skurczu [Hering], [Allen]. Wysiłek przy wypróżnianiu może wywoływać kłujące bóle promieniujące do brzucha lub głowy, odtwarzając pogorszenie pod wpływem ruchu [Kent]. Utrzymują się obolałość i suchość odbytnicy; przy oddawaniu twardego stolca może pojawiać się ból przypominający ból szczeliny odbytu [Clarke]. Guzki krwawnicze są bolesne, gorące, a dolegliwości nasilają się przy chodzeniu lub staniu; ulgę przynosi leżenie w bezruchu [Boger]. Gdy gorączka ustępuje i pojawia się pot, stolec może stawać się bardziej miękki — taki przebieg w czasie obserwuje się w wielu ostrych stanach odpowiadających obrazowi Bryonia [Allen]. Cały obraz objawów jelitowych wiąże się z pragnieniem i suchością błon śluzowych opisywanymi w pozostałych działach [Hahnemann].

W ostrych stanach popęd płciowy zwykle maleje; dominują drażliwość i pragnienie odosobnienia [Kent]. Zapalenie jądra lub bolesność najądrza (rzadkie) wykazują ten sam wzorzec Bryonia — kłujące bóle, pogorszenie pod wpływem ruchu, poprawa przy podtrzymaniu lub ucisku [Hering]. Sporadycznie pojawia się tkliwość przepukliny z kłuciem wywoływanym przez kaszel [Boger]. Zaparcie i suchość nasilają dolegliwości w miednicy [Allen]. Przypadek: Pleurodynia z towarzyszącymi ciągnącymi bólami jąder; obie dolegliwości ustąpiły pod wpływem unieruchomienia i Bry., co ilustruje powinowactwo do błon surowiczych [Clinical]. Ogólny obraz konstytucjonalny Bryonia — suchość, rozgrzanie i pragnienie — nadaje charakter także objawom ze strony męskich narządów płciowych [Clarke].

Zapalenie piersi, które są twarde, gorące i bolesne, z kłującymi bólami nasilanymi przez ruch, stanowi klasyczne wskazanie dla Bryonia; konieczne jest mocne podtrzymanie piersi i całkowity spoczynek [Hering], [Boericke]. Miesiączki mogą być skąpe, z suchością, drażliwością, uczuciem gorąca i pragnieniem [Allen]. Bóle jajników mają charakter kłujący i ciągnący, pojawiają się podczas chodzenia lub wstrząsów; ucisk i leżenie na bolesnym boku przynoszą ulgę [Farrington]. W połogu zatrzymanie odchodów połogowych lub wydzielania mleka z towarzyszącym zapaleniem płuc i opłucnej wskazuje na Bryonia, gdy ból nasila się pod wpływem ruchu, a chora jest małomówna, spragniona, rozgrzana i odczuwa suchość [Kent]. W zapaleniu otrzewnej miednicy występują deskowaty brzuch i zaparcie, co nawiązuje do działów Brzuch/Odbytnica [Clarke]. Przypadek: Matka karmiąca z przeszywającymi bólami piersi przy najmniejszym wstrząsie; Bry. szybko doprowadziła do zmiękczenia gruczołu i ustąpienia gorączki [Hering].

Oddech jest płytki, aby uniknąć kłucia; w zapaleniu opłucnej głęboki wdech jest niemal niemożliwy [Hering]. Kaszel wywoływany przez jedzenie lub picie ukazuje, jak ruchy przełyku i przepony wyzwalają ból w klatce piersiowej [Boger]. We wczesnych fazach utrzymuje się suchość dróg oddechowych ze skąpą ilością śluzu; później, w miarę ustępowania zapalenia, kaszel staje się wilgotniejszy [Allen]. Mówienie nasila duszność i kaszel; chory pragnie całkowitego spokoju [Kent]. Ciepłe pomieszczenia i ogrzane powietrze nasilają kaszel; chłodne, nieruchome powietrze może przynosić ulgę [Clarke]. Chory dostosowuje rytm oddechów tak, by ograniczyć ruchy klatki piersiowej — jest to behawioralny wyraz „oszczędzania ruchów”, widocznego w całym obrazie Bryonia [Tyler].

Zajęcie osierdzia lub opłucnej i osierdzia powoduje kłujące bóle w okolicy przedsercowej, nasilane przez najmniejszy ruch lub wdech; ucisk albo leżenie w bezruchu przynoszą ulgę [Boger]. Kołatanie serca może występować przy podnoszeniu się do pozycji siedzącej lub przy wysiłku, odzwierciedlając zasadę pogorszenia pod wpływem ruchu [Kent]. W fazach gorąca tętno jest pełne, a pot skąpy aż do przełomu [Allen]. Niepokój związany z okolicą serca ma raczej charakter praktycznej troski niż paniki, co odpowiada zamartwianiu się sprawami zawodowymi i interesami [Tyler]. Duszność ma bardziej charakter mechaniczny — związany z ruchem — niż związek z lękiem, co odróżnia ten obraz od Acon. [Farrington]. W przypadkach z objawami ze strony klatki piersiowej poprawa towarzyszy pojawieniu się potu i swobodniejszemu odkrztuszaniu [Clarke].

Zapalenie opłucnej i zapalenie płuc z zajęciem opłucnej (często prawostronne), z ostrymi, kłującymi bólami nasilanymi przez oddychanie, kaszel lub jakikolwiek ruch, należą do najbardziej typowych stanów w obrazie Bryonia; chory unieruchamia klatkę piersiową lub kładzie się na bolesnym boku, by uzyskać ulgę [Hering], [Kent]. Kaszel jest suchy, bolesny, wywoływany przez przełykanie lub wejście do ciepłego pomieszczenia; każde kaszlnięcie wstrząsa głową i klatką piersiową, nasilając ból głowy i kłucie [Boger]. Początkowo odkrztuszanie jest skąpe; później, wraz z pojawieniem się potu i swobodniejszym odkrztuszaniem, bóle ustępują [Allen]. Uczucie gorąca i ściskania w klatce piersiowej; mówienie, głębokie oddechy lub najmniejszy wysiłek nasilają cierpienie [Clarke]. Paradoks pogorszenia pod wpływem lekkiego dotyku i poprawy pod wpływem ucisku przejawia się w obejmowaniu klatki piersiowej ramionami, aby ograniczyć jej ruchy [Phatak]. Przypadek: Prawostronne zapalenie płuc z zajęciem opłucnej, silnym pragnieniem, gorącą, suchą skórą i leżeniem w całkowitym bezruchu; Bry. 200C zmniejszyła kłucie, umożliwiła głębsze oddychanie i zapoczątkowała przełom z wystąpieniem potów [Nash].

Kłujące bóle między łopatkami lub w piersiowym odcinku kręgosłupa nasilają się pod wpływem ruchu, a łagodnieją przy mocnym ucisku lub leżeniu na bolesnej okolicy [Hering]. Bóle lędźwiowe „jak po skręceniu” nasilają się przy wstawaniu z siedzenia lub obracaniu w łóżku; pierwszy ruch jest szczególnie bolesny [Kent]. Sztywność karku z bolesnością przy ruchach łączy ten dział z działami Głowa i Kończyny [Boger]. Podczas gorączki gorąco nasila ból pleców; ulgę przynosi pojawienie się potu [Allen]. Chory unika pochylania się i skręcania tułowia; nawet prostuje się ostrożnie [Clarke]. Przypadek: Zapalenie pochewek ścięgnistych w okolicy przykręgosłupowej po przeciążeniu; Bry. łagodziła kłujące bóle pod warunkiem zachowania spoczynku i unieruchomienia opatrunkiem [Clinical].

Stawy są gorące, obrzęknięte i sztywne; bóle mają charakter kłujący lub rozdzierający, nasilają się przy najmniejszym ruchu lub wstrząsie, a łagodnieją w spoczynku, pod wpływem ucisku i niekiedy zimnych okładów, które pozwalają pozostawać w bezruchu [Hering], [Kent]. Klasyczne dla Bryonia zapalenie błony maziowej może wystąpić po przeciążeniu lub narażeniu na suche, zimne wiatry; unieruchomienie jest niezbędne [Boger]. Każdy krok wywołuje przeszywający ból kolana lub stawu skokowego; chorzy, jeśli w ogóle się poruszają, przemieszczają całe ciało jednocześnie, by oszczędzać staw [Farrington]. Dłonie i barki bolą przy wysiłku; podnoszenie nasila dolegliwości — ich siedliskiem są błony surowicze i maziowe [Clarke]. Lekki dotyk jest nie do zniesienia, a jednak mocny bandaż przynosi ulgę — to charakterystyczny paradoks [Phatak]. Ustępowanie dolegliwości często zbiega się z przejściem od suchego gorąca do pocenia się [Allen].

Podczas gorączki skóra jest gorąca i sucha; później pojawia się pot, a ból słabnie [Allen]. Wykwity są mniej typowe niż suchość, ale po przegrzaniu lub wysiłku mogą występować bąble pokrzywkowe [Clarke]. Powierzchnia ciała jest wrażliwa na przeciągi i wstrząsy, podobnie jak głęboko położone błony surowicze [Hering]. Zwracają uwagę popękane wargi oraz sucha, napięta skóra twarzy [Allen]. Dla przebiegu stanów odpowiadających Bryonia typowe jest powolne ustępowanie obrzęków zapalnych bez wczesnego pojawienia się potu [Boger]. Świąd, jeśli występuje, często nasila się pod wpływem ciepła w łóżku, choć głównym objawem charakterystycznym pozostaje suchość [Phatak].

Chory chce spokoju i nie życzy sobie, by mu przeszkadzano; sen jest niespokojny, ponieważ każdy obrót lub ruch wywołuje ból, toteż leży sztywno, aby uniknąć poruszenia się [Kent]. Śni o interesach, pracy i powrocie do domu — wątki psychiczne utrzymują się również podczas snu [Hering]. Gorąco i pragnienie mogą opóźniać zaśnięcie; chory budzi się z suchością w ustach i potrzebą wypicia dużej ilości wody [Hahnemann]. Pierwsze ruchy po przebudzeniu nasilają dolegliwości — głowa pulsuje, plecy i stawy przeszywa kłucie — dlatego przed próbą wstania pozostaje w bezruchu [Nash]. W pokoju utrzymuje się chłód i ciemność, aby uniknąć pogorszenia pod wpływem gorąca i światła, co nawiązuje do działów Umysł i Głowa [Clarke]. W stanach gorączkowych występuje mówienie przez sen lub mamrotanie liczb związanych z interesami [Hering]. Przy wysokiej gorączce sen nie odświeża; poprawa jest odczuwalna po fazie obfitego pocenia się [Allen]. W nocy kaszel zakłóca sen bezpośrednio po napiciu się — jest to klasyczny czynnik wyzwalający w obrazie Bryonia [Boger]. Dzieci dotknięte podczas snu krzyczą „odejdź”, ponownie ujawniając potrzebę odosobnienia [Hering]. Krótkie drzemki przeplatają się z czuwaniem, gdy obrót wywołuje przeszywający ból, co ponownie potwierdza zasadę unikania ruchu [Kent].

Sny o interesach, pieniądzach, rachunkach lub o przebywaniu z dala od domu i pragnieniu powrotu odzwierciedlają zaabsorbowanie tymi sprawami na jawie i potrzebę przebywania w znajomym otoczeniu [Hering], [Kent]. Sny bywają niespokojne i dotyczą spraw praktycznych, a nie fantastycznych; w gorączce towarzyszy im mamrotanie [Allen]. Przy obracaniu się chory zrywa się jak ze strasznego snu i budzi z powodu bólu [Clarke]. Przebieg marzeń sennych często zapowiada drażliwość w ciągu dnia i pragnienie, by nikt nie zakłócał spokoju [Tyler]. Ich treść wyraźnie odpowiada charakterystycznemu objawowi psychicznemu „mówi o interesach” [Kent]. Dzieci śnią, że są ścigane, i chcą do matki lub do domu, a po przebudzeniu odpychają opiekunów [Hering].

Typowy przebieg: gorąca, sucha skóra z silnym pragnieniem i skąpym poceniem się na początku; później pojawia się pot, a bóle słabną [Allen]. Gorąco nasila wszystkie bóle, a ruch podczas gorączki jest nie do zniesienia — każdy kaszel lub oddech wywołuje kłucie [Hering]. Dreszcze mogą być nieznaczne lub występować naprzemiennie z gorącem; wejście do ciepłego pomieszczenia nasila kaszel i duszność [Boger]. W zapaleniu płuc z zajęciem opłucnej częste jest pogorszenie wieczorem (około 21:00) [Kent]. Twarz jest zaczerwieniona; wargi pękają; język wysycha i pokrywa się nalotem — suchość jest dominującą cechą stanu gorączkowego Bryonia [Hahnemann]. Nocą pojawia się majaczenie z mówieniem o interesach; chory żąda, by pozostawiono go w spokoju [Hering]. Przypadek: Płatowe zapalenie płuc, faza gorąca z suchością, nieugaszonym pragnieniem i bezruchem — Bry. 200C zapoczątkowała pocenie się i złagodziła kłucie [Nash]. Przełom często zbiega się z obfitym poceniem i łatwiejszym odkrztuszaniem [Allen].

Uczucie chłodu pojawia się po narażeniu na przeciągi lub przy odkryciu ciała; gorąco jest suche i przytłaczające, nasila się w ciepłych pomieszczeniach; pot pojawia się później i przynosi ulgę [Allen], [Clarke]. Pot może mieć kwaśny zapach lub być tłusty; zwykle pojawia się po północy, wraz ze złagodzeniem bólów [Boger]. Na początku pocenie nie jest obfite, co odróżnia ten obraz od leków, przy których pot występuje od samego początku [Farrington]. Ruch w każdej fazie nasila dolegliwości — drżenie podczas dreszczy wzmaga kłucie; w fazie gorąca ruch nasila ból głowy i klatki piersiowej [Hering]. Pojawienie się potu często wyznacza punkt zwrotny w zapaleniach błon surowiczych [Allen]. Modalności te odzwierciedlają ogólny wzorzec „pogorszenie pod wpływem ruchu; poprawa, gdy pojawi się wyraźne pocenie”.

Podstawowe znaczenie ma silne pragnienie dużych ilości zimnej wody w długich odstępach czasu — „pije dużo, ale rzadko” [Hahnemann], [Kent]. W gorączce apetyt jest osłabiony; niechęć do ciepłych napojów i do namawiania do jedzenia [Allen]. Po posiłkach kaszel i kłucie w klatce piersiowej nasilają się; uczucie pełności w żołądku wzmaga duszność [Boger]. Chory pragnie prostych, zimnych płynów; ciężkostrawne potrawy nasilają nudności [Clarke]. Dominują gorzki smak i obłożony język [Hering]. Zaparcie wynika raczej z suchości niż ze skurczu; płyny łagodzą ból głowy i ogólną drażliwość, jeśli są przyjmowane bez poruszania się [Farrington].

Głównym objawem charakterystycznym Bryonia jest pogorszenie przy najmniejszym ruchu — obracaniu się w łóżku, wstrząsie, mówieniu, żuciu czy głębokim oddychaniu — w połączeniu z poprawą w całkowitym bezruchu i pod wpływem mocnego ucisku; ta modalność ogólna powtarza się we wszystkich obszarach (głowa, klatka piersiowa, stawy, brzuch) [Hering], [Kent]. Drugim objawem charakterystycznym jest suchość — błon śluzowych, skóry, języka, stolca oraz suchy kaszel — połączona z pragnieniem dużych ilości zimnych napojów, wypijanych w dużych odstępach czasu [Hahnemann], [Allen]. Bóle są kłujące lub rozdzierające, przeszywają tkanki surowicze i maziowe, zwłaszcza w obrębie opłucnej i torebek stawowych [Hughes], [Boger]. Pacjentowi jest gorąco; jest drażliwy, małomówny, pochłonięty interesami i pragnie, by zostawiono go w spokoju; zakłócanie spokoju nasila objawy, a leżenie na bolesnym boku lub obwiązanie bolesnej okolicy przynosi ulgę [Kent], [Tyler]. Częste są prawostronne objawy ze strony klatki piersiowej i wątroby, a w wielu stanach ostrych występuje wieczorne pogorszenie około 21:00 [Clarke]. Organizm zdaje się ograniczać ruch do minimum; w obrazie Bryonia jest to zasada łącząca fizjologię i zachowanie [Proving], [Clinical]. Typowe są zapalenia błon surowiczych z wysiękiem, lecz ze skąpym poceniem się we wczesnej fazie; przełom następuje wraz z pojawieniem się potu i rozluźnieniem kaszlu [Allen]. Dla wyostrzenia obrazu warto porównać Rhus-t. (niepokój ruchowy, poprawa podczas ruchu): w obu obrazach występują bóle kłujące, lecz pacjent Bryonia unika ruchu, natomiast pacjent Rhus-t. go potrzebuje [Kent]. Wreszcie poprawa pod wpływem ucisku i pogorszenie przy lekkim dotyku — wielokrotnie odnotowywany paradoks — pomagają potwierdzić wybór leku przy dolegliwościach różnych okolic ciała [Phatak].

Etiologia/początek i przebieg

• Acon. Nagły początek po suchym, zimnym wietrze, z silnym lękiem i strachem; pacjent Acon. jest niespokojny i przestraszony, a nie „małomówny i skupiony na interesach”; brak stałej „poprawy pod wpływem ucisku”, typowej dla Bry. [Kent], [Clarke].
• Bell. Silne gorąco, pulsowanie, nadwrażliwość na światło i hałas; obraz Bell. jest gwałtowny, z przekrwieniem, zaczerwienioną twarzą i rozszerzonymi źrenicami, a nie z suchością i kłującymi bólami błon surowiczych, jak w Bry. [Farrington].
• Gelsem. Otępienie, senność, ociężałość z drżeniem; brak suchości, pragnienia i bólów kłujących; poprawa podczas ruchu, w przeciwieństwie do pogorszenia podczas ruchu w Bry. [Kent].

Psychika i emocje

• Nux-v. Drażliwość i silne zaangażowanie w interesy, lecz z nadwrażliwością na hałas i zapachy; raczej skurcz żołądka niż suchość; poprawa po drzemce, niekoniecznie pod wpływem ucisku [Kent], [Tyler].
• Ign. Sprzeczne, zmienne emocje i wzdychanie; brak suchości oraz upartej postawy „zostawcie mnie w spokoju”, charakterystycznych dla Bry. [Clarke].
• Cham. Gniew i nadwrażliwość na ból, lecz z domaganiem się towarzystwa i uwagi, w przeciwieństwie do odosobnienia w Bry.; łzy zamiast suchości [Hering].

Objawy charakterystyczne: ruch, spoczynek i suchość

• Rhus-t. Niepokój ruchowy z bólami, które łagodnieją podczas ruchu (odwrotnie niż w Bry.); w obu obrazach występują bóle kłujące; pacjent Rhus-t. musi się poruszać, aby zmniejszyć sztywność [Kent].
• Kali-c. Kłujące bóle klatki piersiowej nasilające się o 3:00, z osłabieniem pleców i obrzęknięciem; może występować bardziej suchy kaszel, lecz pragnienie i suchość są mniej bezwzględnymi cechami obrazu niż w Bry. [Boger].
• Ars. Piekące bóle, skrajny niepokój ruchowy, częste picie małymi łykami (w przeciwieństwie do dużych ilości wypijanych rzadko w Bry.); niepokój skupia się na strachu, nie na interesach [Kent].

Powinowactwo narządowe — klatka piersiowa i błony surowicze

• Phos. Płatowe zapalenie płuc z pieczeniem w klatce piersiowej i skłonnością do krwawień; pragnie zimnych napojów, lecz chce towarzystwa; pogorszenie podczas ruchu nie jest tak bezwzględne [Farrington].
• Apis. Zapalenia błon surowiczych z żądlącymi bólami i obrzękiem; brak pragnienia, pogorszenie pod wpływem ciepła; w Bry. występuje pragnienie, a bóle kłujące łagodnieją pod wpływem ucisku [Clarke].
• Spig. Ostre kłucia w klatce piersiowej i okolicy serca, nasilające się podczas ruchu i głębokiego wdechu, lecz w Spig. wyraźne są lewostronne nerwobóle i bolesność twarzy przy dotyku; mniej suchości [Boger].

Żołądek i wątroba/zaparcie

• Aloe. Naglące parcie na stolec, galaretowaty śluz i niepewność utrzymania stolca; przeciwieństwo suchego, twardego, jakby spalonego stolca Bry., oddawanego z dużym wysiłkiem [Allen].
• Chel. Ból wątroby promieniujący do prawej łopatki z dolegliwościami żółciowymi; stolce bardziej żółte, papkowate; w Bry. występuje zaparcie z suchym stolcem i kłucie w obrębie błon surowiczych [Farrington].
• Coloc. Kurczowa kolka łagodniejąca przy zgięciu się wpół, w odróżnieniu od deskowatego brzucha przy zapaleniu otrzewnej w Bry. [Kent].

Modalności (czas/pozycja)

• Puls. Pogorszenie pod wpływem ciepła, poprawa na świeżym powietrzu, brak pragnienia; płaczliwość i poszukiwanie towarzystwa — przeciwieństwo pragnienia i odosobnienia w Bry. [Clarke].
• Nat-m. Bóle głowy nasilające się na słońcu, łagodniejące po ciasnym obwiązaniu głowy (podobnie jak w Bry.); w Nat-m. więcej płaczliwości i introwersji, z wykwitami pęcherzykowymi; w Bry. silniejsze są uczucie gorąca, suchość i bóle kłujące [Kent].
• Lyc. Prawostronne dolegliwości brzucha i klatki piersiowej ze wzdęciem; pacjent Lyc. musi rozluźniać ubranie; suchość jest mniej istotna niż w Bry. [Farrington].

(Dodatkowe leki do porównania: Hepar. (ropienie, wrażliwość na zimne przeciągi), Sulph. (uczucie gorąca, pocenie się, pieczenie, nastawienie raczej filozoficzne niż pochłonięcie interesami), Sanguinaria (prawostronne bóle głowy, uderzenia gorąca) — każdy z nich różni się charakterem pragnienia, wpływem ruchu lub stanem psychicznym [Kent], [Clarke].)

• Lek komplementarny: Alum. W obu obrazach suchość i zaparcie; Alum. sięga głębiej w przewlekłe zaparcie i obniżone napięcie nerwowo-mięśniowe, podczas gdy Bry. obejmuje ostre fazy zajęcia błon surowiczych [Kent].
• Lek komplementarny: Sulph. Sulph. często rozpoczyna lub kończy leczenie przewlekłej suchości i zapalenia; dobrze sprawdza się naprzemiennie z Bry. w związku ze stanami ostrymi [Boger].
• Dobrze działa po: Acon. W zapaleniach błon surowiczych po początkowej burzliwej fazie naczyniowej Acon.; Bry. odpowiada przejściu od paniki do etapu „nie ruszać się” [Farrington].
• Dobrze działa po: Bell. Bry. może następować po Bell., gdy pulsujące gorąco z przekrwieniem przechodzi w kłujący ból błon surowiczych [Clarke].
• Dobrze poprzedza: Kali-c. Przy utrzymujących się kłujących bólach klatki piersiowej o 3:00, po złagodzeniu ostrego zapalenia opłucnej przez Bry. [Boger].
• Dobrze poprzedza: Lyc. W dolegliwościach prawego podżebrza i stanach po zapaleniu płuc ze wzdęciem, po Bry. [Farrington].
• Antidota: Acon., Cham., Nux-v. Klasyczne antidota na nadmierne działanie Bry. — uspokajają burzliwą reakcję naczyniową (Acon.), drażliwość związaną z bólem (Cham.) lub skurcz żołądka (Nux-v.) [Kent], [Boericke].
• Jego działanie antidotują: Coff., Puls. Mogą one łagodzić drażliwość nerwową lub pogorszenie w ciepłym pomieszczeniu, gdy działanie Bry. jest nadmierne [Clarke].
• Lek pokrewny: Rhus-t. (niezgodny/kontrastowy). Często porównywany lub ostrożnie stosowany naprzemiennie — modalności są przeciwstawne (Rhus-t.: poprawa podczas ruchu) [Kent].
• Lek pokrewny: Arn. Przy obolałych, jakby potłuczonych ścianach klatki piersiowej po napadach kaszlu; w Bry. więcej suchości i bólów kłujących [Boger].
• Lek pokrewny: Phos. W zapaleniach płuc wymagających późniejszego ustępowania zmian, ze skłonnością do krwawień i pragnieniem towarzystwa [Farrington].
• Lek pokrewny: Apis. Zapalenia błon surowiczych, lecz z brakiem pragnienia i obrzękiem; uwzględniać w różnicowaniu przy zapaleniu opłucnej [Clarke].

• Ostre zapalenie płuc i opłucnej/zapalenie opłucnej (często prawostronne). Stosować Bry., gdy kłucia przypominają pchnięcia nożem i nasilają się przy najmniejszym ruchu, a towarzyszą im gorąca, sucha skóra oraz silne pragnienie dużych ilości zimnych napojów; oczekiwać poprawy wraz z pojawieniem się potu i odkrztuszania [Hering], [Nash].
• Zapalenie piersi (po porodzie). Pierś twarda, gorąca, bolesna; pacjentka leży nieruchomo, nie znosi zakłócania spokoju; mocne podtrzymanie piersi i Bry. często zapobiegają ropieniu [Boericke], [Hering].
• Zapalenie błony maziowej/pochewek ścięgnistych po przeciążeniu. Obwiązać i unieruchomić; podać Bry. w celu wygaszenia zapalenia surowiczo-maziowego, gdy ruch nasila dolegliwości, a ucisk przynosi ulgę [Boger].
• Ból głowy: „każdy krok wstrząsa mózgiem”. Ciasne obwiązanie głowy lub ucisk + Bry.; dla potwierdzenia obrazu obserwować stolec i stopień nawilżenia [Kent], [Allen].

Potencja/powtarzanie dawek (tendencje klasyczne): Stany ostre zwykle reagują na 30C–200C; podać dawkę i czekać na przełom związany z pojawieniem się potu i rozluźnieniem kaszlu; powtarzać tylko wtedy, gdy obraz „pogorszenie podczas ruchu/suchość” utrzymuje się lub powraca [Kent], [Nash]. W podostrym zapaleniu błony maziowej lub stanach z zaparciem można stosować 6C–30C w dawkach podawanych w odstępach, unikając zbyt częstego powtarzania, gdy ruch staje się znośny i powraca wilgoć [Boger]. W przewlekłej skazie surowiczo-maziowej Sulph. jako lek interkurencyjny może być użyteczny, gdy postęp się zatrzymuje [Farrington]. Powtarzanie dawek zawsze dostosowywać do tolerancji ruchu pacjenta — jeśli zaczyna poruszać się swobodnie, prawdopodobnie zrobiono już wystarczająco dużo.

Umysł

• Umysł; NIEPOKÓJ; o interesy — Główna troska w obrazie Bryonia; stanowi podstawę obrazu psychicznego [Kent].
• Umysł; UROJENIA; dom; chce wrócić do domu — Klasyczny objaw charakterystyczny majaczenia w gorączce [Hering].
• Umysł; DRAŻLIWOŚĆ; gdy ktoś zakłóca spokój — Zakłócanie spokoju nasila bóle i pogarsza nastrój [Clarke].
• Umysł; TOWARZYSTWO; niechęć do; pragnie być sam — Skłonność do izolowania się [Kent].
• Umysł; SPRZECIW; nie znosi — Wywołuje gniew; nasila bóle [Tyler].
• Umysł; MÓWIENIE; o interesach; podczas gorączki/majaczenia — Charakterystyczna cecha stanu gorączkowego [Nash].

Głowa

• Głowa; BÓL; ruch; pogorszenie; najmniejszy ruch nasila — Podstawowa modalność [Kent].
• Głowa; BÓL; czoło; schylanie nasila — Rozsadzający ból czoła [Boger].
• Głowa; BÓL; podczas kaszlu — Każde kaszlnięcie wstrząsa głową [Allen].
• Głowa; UCISK; zewnętrzny; poprawa — Mocne obwiązanie przynosi ulgę [Hering].
• Głowa; GORĄCO w głowie z suchością w ustach — Związek gorączki z suchością [Clarke].
• Głowa; SŁOŃCE; ekspozycja na; pogorszenie — Bóle głowy latem i pod wpływem słońca [Tyler].

Oczy

• Oko; SUCHOŚĆ; spojówka — Przejaw suchości jako ogólnego objawu charakterystycznego [Hahnemann].
• Oko; BÓL; kłujący; ruch oczu nasila — Odpowiednik kłujących bólów błon surowiczych [Kent].
• Oko; ŚWIATŁOWSTRĘT; podczas gorączki — Skłania do przebywania w ciemnym pokoju [Allen].
• Oko; PIASEK; uczucie jakby — Suchość z uczuciem piasku w oczach [Hering].
• Oko; RUCH; pogorszenie; podczas czytania — Zmęczenie oczu związane z ruchem [Boger].
• Oko; POWIEKI; ciężkie; gorąco podczas gorączki — Znużenie w przebiegu gorączki [Clarke].

Klatka piersiowa i oddychanie

• Klatka piersiowa; BÓL; kłujący; przy wdechu — Charakterystyczne kłucie opłucnowe [Hering].
• Klatka piersiowa; BÓL; leżenie na bolesnym boku; poprawa — Poprawa przez unieruchomienie bolesnej okolicy [Kent].
• Oddychanie; KASZEL; suchy; po jedzeniu/piciu, pogorszenie — Wywoływany przez połykanie [Boger].
• Oddychanie; UTRUDNIONE; ruch nasila — Duszność przy najmniejszym wysiłku [Farrington].
• Kaszel; MÓWIENIE; pogorszenie — Ruch klatki piersiowej nasila kaszel [Allen].
• Płuca; ZAPALENIE PŁUC; prawostronne; zapalenie płuc i opłucnej — Częsty obszar zastosowania Bryonia [Clarke].

Brzuch i odbytnica

• Brzuch; ZAPALENIE; zapalenie otrzewnej — Brzuch deskowaty, pogorszenie przy ruchu [Hering].
• Brzuch; WĄTROBA; ból; kłujący; ruch nasila — Kłujące bóle wątroby promieniujące do barku [Farrington].
• Odbytnica; ZAPARCIE; stolec; twardy; suchy; jakby przypalony — Charakterystyczny wygląd stolca [Allen].
• Brzuch; UCISK; poprawa — Ulga przy osłanianiu bolesnej okolicy i ucisku [Clarke].
• Brzuch; RUCH; pogorszenie; obracanie się w łóżku nasila — Każdy ruch sprawia ból [Boger].
• Odbytnica; GUZKI KRWAWNICZE; bolesne; chodzenie nasila — Poprawa podczas odpoczynku w pozycji leżącej [Phatak].

Kończyny

• Kończyny; ZAPALENIE STAWÓW/BŁONY MAZIOWEJ; ruch nasila; spoczynek łagodzi — Charakterystyczny objaw stawowy [Kent].
• Kończyny; BÓL; kłujący; stawy — Kłucie w obrębie błon surowiczych i maziowych [Hering].
• Kończyny; BANDAŻOWANIE; pragnie obandażowania części ciała — Poprawa pod wpływem ucisku [Phatak].
• Kończyny; SKRĘCENIA; po; pogorszenie przy pierwszym ruchu — Poruszanie całym ciałem jako jedną całością [Boger].
• Kończyny; GORĄCO; stawy; z obrzękiem — Zapalenie błony maziowej [Allen].
• Kończyny; CHODZENIE; pogorszenie; każdy krok sprawia ból — Bóle wywoływane wstrząsami [Farrington].

Gorączka i objawy ogólne

• Gorączka; GORĄCO; suche; z pragnieniem — Klasyczny obraz gorączki Bryonia [Allen].
• Objawy ogólne; RUCH; pogorszenie; najmniejszy ruch — Najważniejszy objaw charakterystyczny [Hering].
• Objawy ogólne; UCISK; poprawa — Od głowy przez klatkę piersiową po stawy [Kent].
• Objawy ogólne; CIEPŁO; pogorszenie; w ciepłym pomieszczeniu — Pogorszenie w gorących pomieszczeniach [Clarke].
• Objawy ogólne; WIECZÓR; 21:00; pogorszenie — Wiele stanów ostrych nasila się o tej porze [Kent].
• Objawy ogólne; POCENIE SIĘ; po; poprawa — Przełom z wystąpieniem potów [Allen].

Jama ustna i gardło

• Jama ustna; SUCHOŚĆ; język; pokryty białym/brązowym nalotem — Z pragnieniem picia dużymi łykami [Hahnemann].
• Gardło; POŁYKANIE; nasila kaszel — Kaszel wywoływany przez połykanie [Boger].
• Jama ustna; PRAGNIENIE; duże ilości; w długich odstępach — Charakterystyczny wzorzec [Kent].
• Zęby; BÓL; żucie nasila; ucisk łagodzi — Zaciskanie zębów przynosi ulgę [Hering].
• Gardło; GRUDKI; uczucie jakby; suche — Uczucie suchej grudki w gardle [Clarke].
• Jama ustna; MOWA; mówienie nasila objawy — Związek z ruchem [Allen].

Hahnemann — Materia Medica Pura (1821): pierwotna próba lekowa; suchość, pragnienie dużych ilości płynów, pogorszenie przy ruchu.
Hering — The Guiding Symptoms of Our Materia Medica (1879): potwierdzenia kliniczne; zapalenie opłucnej, zapalenie gruczołu piersiowego, majaczenie o interesach.
Allen, T. F. — Encyclopaedia of Pure Materia Medica (1874–79): dane z prób lekowych; toksykologia; wpływ na żołądek, jelita i błony surowicze.
Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1902): modalności; powinowactwo narządowe; różnicowanie.
Kent, J. T. — Lectures on Homoeopathic Materia Medica (1905): obraz psychiczny; modalności; porównania (Rhus-t., Ars., Puls.).
Boericke, W. — Pocket Manual of Homoeopathic Materia Medica (1927): wskazówki do pracy przy łóżku chorego; zapalenie gruczołu piersiowego; relacje między lekami.
Boger, C. M. — Synoptic Key of the Materia Medica (1915): objawy charakterystyczne; modalności; relacje między lekami (Kali-c., Arn.).
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (1887): powinowactwo narządowe; wskazówki dotyczące wątroby i płuc; kolejność stosowania leków (Acon.→Bry.).
Nash, E. B. — Leaders in Homoeopathic Therapeutics (1898): cenne spostrzeżenia z przypadków klinicznych; przełom w zapaleniu płuc; majaczenie o interesach.
Phatak, S. R. — Materia Medica of Homoeopathic Medicines (1977): zwięzłe opisy objawów charakterystycznych; ucisk a dotyk; podkreślenie suchości.
Tyler, M. L. — Homoeopathic Drug Pictures (1942): zarys charakteru; bóle głowy od gorąca i słońca; postawa psychiczna.
Dunham, C. — Homoeopathy, the Science of Therapeutics (1877): obserwacje dotyczące stanów ostrych; zapalenia błon surowiczych.
Boger, C. M. — General Analysis (różne wydania): objawy ogólne; synteza modalności.
Farrington, E. A. — Differential Materia Medica (koniec XIX w.): szczegółowe porównania (Phos., Kali-c., Lyc.).