• Mięśnie i tkanki miękkie
• Naczynia krwionośne i włosowate
• Układ krążenia
• Głowa (po wstrząśnieniu mózgu)
• Stawy i kończyny
• Psychika (wstrząs, uraz, zaprzeczanie doznanemu urazowi)

Poprawa w pozycji leżącej; w spoczynku; pod wpływem zimnych okładów; gdy chorego pozostawia się w spokoju; przy częstych zmianach pozycji.

Pogorszenie pod wpływem dotyku, ruchu, ucisku i wstrząsów; po urazach; w wilgotnym chłodzie; pod wpływem wstrząsu emocjonalnego; gdy ktoś się zbliża lub zadaje pytania.

Stan pacjenta odpowiadającego obrazowi Arnica cechują wstrząs i zaprzeczanie. Jest głęboko przekonany, że „nic mi nie jest”, nawet wobec oczywistych następstw urazu lub poważnych obrażeń. Clarke opisywał ten stan psychiczny jako „odmowę przyjęcia pomocy”: chory upiera się, że jest zdrowy, choć wyraźnie cierpi. Kent zauważył, że stan Arnica odzwierciedla zarówno stłuczenia ciała, jak i zranienia emocjonalne: wstrząs po wypadkach, urazach lub operacjach, a nawet dawne ciosy emocjonalne. Wyraźny jest lęk przed dotykiem lub zbliżaniem się innych. Boericke odnotował lęk przed śmiercią, zwłaszcza wskutek niewydolności serca, mimo którego chory udaje zdrowego. Sny mogą obfitować w przerażające wydarzenia, upadki i dawne urazy. Często występuje drażliwość z pragnieniem pozostawienia w spokoju i silną niechęcią do pocieszania.

Arnica jest jednym z głównych leków stosowanych przy wstrząśnieniu mózgu, zarówno w ostrych, jak i przewlekłych następstwach urazu głowy. Kent odnotował uczucie ciężkości i otępienia, ze splątaniem i zawrotami głowy po uderzeniach. Chory odczuwa gorąco w głowie oraz ból i obolałość jak po pobiciu. Clarke opisał uczucie ucisku skierowanego do wewnątrz, nasilające się przy ruchu. W zespole powstrząśnieniowym z zaburzeniami pamięci, bólem głowy i zmianami nastroju często obserwuje się dobrą odpowiedź na lek. Skóra głowy może być tkliwa przy dotyku, a bóle głowy pojawiają się po wysiłku, przeciążeniu lub wstrząsie emocjonalnym.

Podbiegnięcia krwawe wokół oczu po urazie stanowią klasyczne wskazanie. Po wstrząśnieniu mózgu źrenice mogą być rozszerzone. Wokół oczodołów występują ból, obolałość i zasinienie. Hering odnotował krwotok do siatkówki oraz pobolewanie gałek ocznych. Po wstrząsie lub urazie głowy widzenie może być zamglone.

Dzwonienie w uszach po urazie, zwłaszcza po uderzeniach w głowę lub urazie typu smagnięcia biczem. Po urazie słuch może być osłabiony. Boericke wspomina o uczuciu pełności lub brzęczeniu w uszach.

Krwawienie z nosa po urazie lub wysiłku, zwłaszcza nadmiernym. Clarke odnotował bolesność grzbietu nosa, jak po stłuczeniu, często występującą po urazie.

Twarz jest blada lub pokryta plamami, niekiedy z zimnym potem. Mogą występować miejscowe zaczerwienienia albo zaczerwienienie może występować naprzemiennie z bladością. Clarke odnotował drgania mięśni twarzy podczas gorączki lub po urazie. Urazy szczęki, żuchwy lub policzków dobrze reagują na ten lek.

W ustach może występować suchość z gorzkim smakiem. Clarke opisywał bolesność języka i krwawienie dziąseł po zabiegach stomatologicznych lub urazie. Język może wydawać się ciężki i stłuczony.

Ból zębów po urazie lub ekstrakcji. Boericke wspominał o rozchwianiu zębów i bolesności dziąseł. Ból nasila się podczas żucia lub zaciskania zębów.

Bolesność po nadwyrężeniu głosu lub połknięciu poobijanego pokarmu. Clarke odnotował uczucie otarcia i zadrapania po urazie. Gardło zwykle nie stanowi głównego obszaru działania, chyba że zostało uszkodzone.

Utrata apetytu z nudnościami po urazie. Hering opisywał krwawe wymioty w przypadkach urazu brzucha. Niechęć do jedzenia i lęk przed karmieniem, zwłaszcza po wstrząsie lub przestrachu.

Zasinienie lub bolesność brzucha po upadku, uderzeniu albo operacji. Boericke opisywał uczucie twardości i wrażliwość brzucha. Odnotowano skłonność do krwawień w narządach jamy brzusznej, ze wzdęciem.

Nietrzymanie moczu po przestrachu lub urazie. Clarke odnotował mimowolne oddawanie moczu podczas snu. Mocz może być ciemny, a nawet krwisty, zwłaszcza po urazie brzucha lub pęcherza moczowego.

Bolesne hemoroidy po porodzie lub parciu. Oddanie stolca może być mimowolne, zwłaszcza po urazie lub podczas snu. Kent podkreślał bolesność wokół odbytu, jak po stłuczeniu.

Obolałość lub ból jąder po urazie. Kent obserwował stłuczenia i bóle o charakterze pobicia po urazach narządów płciowych. Po wstrząsie emocjonalnym lub fizycznym wzwody mogą zanikać.

Bolesność i uczucie stłuczenia w okolicy miednicy, zwłaszcza po porodzie lub poronieniu. Arnica jest nieoceniona w okresie poporodowym, szczególnie gdy występuje niechęć do dotyku lub przyjmowania pomocy. Clarke wspominał o krwotoku macicznym po urazie.

Duszność po urazie klatki piersiowej lub brzucha. Oddech jest płytki z powodu bolesności mięśni klatki piersiowej. Clarke odnotował suchy, męczący kaszel po wstrząśnieniu mózgu lub urazie.

Kołatanie serca pod wpływem lęku lub wysiłku. Clarke opisywał szybkie, słabe tętno po urazie lub utracie krwi. Arnica wykazuje powinowactwo do mięśnia sercowego w następstwie wysiłku fizycznego, przeciążenia lub wstrząsu emocjonalnego.

Uczucie stłuczenia, obolałości i ciężkości klatki piersiowej. Ból nasila się podczas kaszlu lub głębokiego wdechu. Arnica jest wskazana po tępym urazie żeber lub mostka. Kent odnotował, że nawet łóżko wydaje się zbyt twarde, zwłaszcza pod klatką piersiową i barkami.

Ból pleców po upadkach, dźwiganiu lub uderzeniach. Jeden z głównych leków na urazy kręgosłupa lub urazy typu smagnięcia biczem. Kent opisywał ból jak po stłuczeniu w okolicy lędźwiowej i między łopatkami. Dominują sztywność i bolesność mięśni.

Objawami charakterystycznymi są obolałość, zasinienia i ograniczenie sprawności ruchowej. Arnica jest pierwszoplanowym lekiem na urazy tkanek miękkich, w tym skręcenia, naciągnięcia i przeciążenia. Boericke pisał: „Jak po pobiciu”. Kent podkreślał, że po urazie kończyny mogą drżeć lub sprawiać wrażenie porażonych. Częste są bolesne kurcze mięśni i stłuczenia.

Siniaki powstające łatwo lub utrzymujące się przez długi czas. Krwawienia podskórne, podbiegnięcia krwawe i zapalenie tkanki łącznej wywołane urazem. Clarke wspominał w niektórych przypadkach o wykwitach krostkowych. Rany są obolałe, a skóra wrażliwa na dotyk.

Niespokojny sen z przewracaniem się z boku na bok. Chory może często się budzić, zwłaszcza po urazie. Sny często dotyczą upadania lub ponownego doznawania pierwotnego urazu. Kent odnotował, że sen zakłócało wrażenie zbyt twardego łóżka.

Sny o urazach, upadaniu, rabunku lub dawnych traumatycznych przeżyciach. Sen jest niespokojny i przerywany. Clarke odnotował sny odtwarzające rzeczywiste traumatyczne wydarzenia.

Gorączka po urazie, z uczuciem zimna i obolałością. Twarz może być gorąca, podczas gdy kończyny pozostają zimne. Tętno jest słabe lub szybkie. Boericke opisywał stany gorączkowe, w których chory mówi: „Jestem zdrowy”, mimo wyraźnej choroby.

Uczucie zimna z dreszczami, naprzemiennie z gorącem. Pot może być zimny lub lepki. Pocenie występuje po wysiłku lub przestrachu.

Niechęć do mięsa i mleka. W niektórych przypadkach pragnienie kwaśnych pokarmów. Apetyt zmniejszony po urazie lub przestrachu.

Objawy charakterystyczne: bolesność jak po stłuczeniu, zaprzeczanie chorobie i pogorszenie pod wpływem dotyku lub ruchu. Dolegliwości pojawiają się po urazie, nadmiernym wysiłku lub wstrząsie, zarówno fizycznym, jak i emocjonalnym. Łóżko wydaje się zbyt twarde. Znakomity lek wspomagający gojenie po operacjach, a także stosowany po upadkach, wypadkach i urazach sportowych.

• Ruta graveolens: Również na naciągnięcia i stłuczenia, lecz działa bardziej na okostną i więzadła.
• Hypericum perforatum: Na urazy okolic bogato unerwionych lub urazy z promieniującym bólem.
• Bellis perennis: Na głębsze urazy narządów wewnętrznych oraz urazy brzucha lub piersi.
• Ledum palustre: Na rany kłute, zwłaszcza gdy dominuje uczucie zimna.
• Staphisagria: Na urazy operacyjne i zranienie emocjonalne, nie na fizyczne stłuczenia.

• Leki dopełniające: Bellis perennis, Ruta, Hypericum
• Antidota: Camphor
• Leki niezgodne: Ferrum (w niektórych tekstach)
• Dobrze działa po: Aconitum, Bryonia
• Po niej dobrze działają: Rhus tox, Calcarea phos.

Zawsze należy rozważyć Arnica jako pierwszy lek przy wszelkich urazach — operacyjnych, wypadkowych, sportowych lub emocjonalnych. Szczególnie skuteczna w potencjach 30C lub 200C po upadkach lub stłuczeniach. Potencje LM są przydatne w opiece pooperacyjnej lub długotrwałym leczeniu następstw urazów. Miejscowo stosować w niskiej potencji (np. 6X), o ile nie doszło do przerwania ciągłości skóry.

Umysł

• UMYSŁ – Mówi, że nic mu nie jest
• UMYSŁ – Lęk przed dotykiem
• UMYSŁ – Dolegliwości wskutek wstrząsu

Głowa

• GŁOWA – Urazy, po
• GŁOWA – Ból, wskutek wstrząśnienia mózgu

Kończyny

• KOŃCZYNY – Uczucie stłuczenia
• KOŃCZYNY – Nadmierny wysiłek, po

Skóra

• SKÓRA – Podbiegnięcia krwawe
• SKÓRA – Wrażliwość na dotyk, po urazie

Objawy ogólne

• OBJAWY OGÓLNE – Łóżko wydaje się zbyt twarde
• OBJAWY OGÓLNE – Uraz, po
• OBJAWY OGÓLNE – Ruch, pogarsza

Samuel Hahnemann, Materia Medica Pura
James Tyler Kent, Lectures on Homoeopathic Materia Medica
John Henry Clarke, A Dictionary of Practical Materia Medica
William Boericke, Pocket Manual of Materia Medica
Constantine Hering, Guiding Symptoms of Our Materia Medica