Anthracinum
Charakterystyka substancji
Anthracinum to nozoda sporządzana z ropnej wydzieliny i tkanek zwierząt zakażonych wąglikiem. Wąglik jest wywoływany przez Bacillus anthracis, Gram-dodatnią bakterię wytwarzającą przetrwalniki i silne egzotoksyny. Po dokładnej sterylizacji i rozcieraniu preparat poddaje się potencjonowaniu, co czyni go bezpiecznym do stosowania homeopatycznego przy zachowaniu jego właściwości dynamicznych.
Informacje o próbie lekowej
Nie przeprowadzono tradycyjnej hahnemannowskiej próby lekowej ze względu na skrajną zjadliwość surowego materiału. Objawy pochodzą z doświadczenia klinicznego, obserwacji toksykologicznych oraz przypadków naturalnego zakażenia leczonych homeopatycznie przez dr. W. Lux, dr. Burnett i innych.
Istota leku
Obraz leku uosabia niszczące, gnilne siły choroby septycznej. Jest to nozoda złośliwych zakażeń miejscowych i ogólnoustrojowych, której objawem charakterystycznym jest szybki rozpad tkanek. Chorzy są głęboko osłabieni, apatyczni i zatruci od wewnątrz, z widocznym czernieniem tkanek.
Powinowactwo
- Skóra i tkanka podskórna – czyraki, karbunkuły, krosty złośliwe, martwica.
- Układ limfatyczny – szybko narastający obrzęk, zapalenie węzłów chłonnych.
- Krew – stany septyczne, gnilne wydzieliny.
- Przewód pokarmowy – biegunka septyczna.
- Układ oddechowy – septyczne zapalenie płuc, złośliwe zapalenie gardła.
- Układ nerwowy – wstrząs septyczny, zapaść, skrajne wyczerpanie.
Czynniki łagodzące objawy
- Gdy wydzieliny odpływają swobodnie i stają się mniej cuchnące.
- Pod wpływem miejscowego ciepła przy uczuciu zimna.
- W spoczynku podczas zapaści septycznej (nieznaczne złagodzenie wyczerpania).
Czynniki nasilające objawy
- Po zahamowaniu odpływu wydzielin.
- Przy dotykaniu lub ucisku zajętej okolicy.
- Pod wpływem zimna i wilgoci (nasilenie procesów septycznych).
- Po urazie lub wprowadzeniu materiału septycznego do tkanek.
Symptomatologia
Umysł
Częste jest głębokie przygnębienie z przemożnym poczuciem zbliżającej się śmierci w stanach septycznych. Chory może stać się apatyczny, obojętny i zbyt słaby, by mówić [Clarke]. Lękowi nie towarzyszy pobudzenie; jest on raczej przytłumioną świadomością zagrożenia, połączoną z bezwolną rezygnacją. Przy większej jasności świadomości może występować poczucie beznadziejności, zwłaszcza gdy widoczna jest zgorzel lub martwica.
Głowa
Uczucie ciężkości i otępienia w głowie, jak gdyby była owinięta tkaniną, z pulsowaniem w skroniach przy narastaniu gorączki septycznej. W złośliwych zakażeniach wąglikowych toksemia upośledza czynność mózgu, wywołując stupor naprzemiennie z niespokojnym mamrotaniem [Hering].
Zastrzeżenie
Wyłącznie do celów edukacyjnych. Ta strona nie stanowi porady medycznej ani diagnozy. W przypadku nagłych objawów lub zagrożenia zdrowia należy niezwłocznie zwrócić się po profesjonalną pomoc medyczną.
