• Autonoom zenuwstelsel (sympathische dominantie) — Plotselinge pieken met tremor, zweten, hartkloppingen en overmatige waakzaamheid; het lichaam gedraagt zich alsof er gevaar dreigt (zie Psyche, Generale symptomen). [Hughes], [Kent]
• Hart en bloedsomloop — Bonzend hart, snelle pols, het gevoel dat het hart slagen overslaat, vaatspanning en zwakte na een episode (zie Hart, Borst). [Katzung], [Clarke]
• Ademhaling en keel-borstgebied — Luchthonger, zuchten, beklemming op de borst, verstikkingsgevoel en behoefte aan buitenlucht, vaak voortkomend uit de fysiologische paniekreactie (zie Ademhaling, Keel). [Rang], [Kent]
• Neuromusculair stelsel — Tremor, opschrikken, rusteloosheid, innerlijk beven en krampen door een overmaat aan adrenalineprikkeling (zie Ledematen). [Goodman], [Hughes]
• Huid en zweetklieren — Koud zweet, klamme transpiratie, bleekheid of blozen en kippenvel bij angsttoestanden (zie Transpiratie, Koude/Hitte/Zweet). [Rang], [Kent]
• Spijsverteringskanaal onder stress — Droge mond, misselijkheid, ‘vlinders in de buik’, diarree door schrik en een wegzakkend gevoel in het epigastrium bij angst (zie Maag, Rectum). [Hughes], [Kent]
• Slaapregulatie bij prikkeling — Slapeloosheid na opwinding, wakker worden met een bonzend hart en niet-verkwikkende slaap na avonden met adrenerge opwinding (zie Slaap, Dromen). [Kent], [Jansen]
• Endocrien-metabool stresspatroon — Beverigheid bij honger, verlangen naar stimulerende middelen of suiker, energiepieken gevolgd door inzinkingen (zie Eten en drinken, Generale symptomen). [Goodman], [Hughes]

• Verbetering door geruststelling en een gevoel van veiligheid (generaal) — De alarmtoestand neemt af wanneer de dreiging verdwijnt of de patiënt wordt gerustgesteld; ook de lichamelijke symptomen komen tot rust (zie Psyche, Hart). [Kent]
• Verbetering door te gaan liggen (generaal) — Hartkloppingen, beven en een gevoel van flauwte nemen vaak af in horizontale houding, wanneer het systeem zijn verhoogde paraatheid laat varen. [Hughes]
• Verbetering door stilte en duisternis (generaal) — Minder zintuiglijke prikkels brengen het overprikkelde systeem tot rust (zie Psyche, Slaap). [Kent]
• Verbetering in koele, frisse lucht (generaal) — Frisse lucht en koelte verlichten de beklemming op de borst en de paniekademhaling, ook als de patiënt zweet (zie Ademhaling). [Kent]
• Verbetering door langzaam ademhalen en bewust stilhouden (generaal) — Bewust vertragen gaat de innerlijke gejaagdheid tegen; de tremor kan afnemen (zie Ademhaling, Generale symptomen). [Clinical] [Hughes]
• Verbetering door warmte aan de ledematen na de piek (plaatselijk: handen/voeten) — Wanneer de episode kouwelijkheid en koud zweet achterlaat, geeft warmte verlichting (zie Koude/Hitte/Zweet). [Kent]
• Verbetering na een klein tussendoortje bij beverigheid door honger (generaal) — Vooral wanneer de symptomen samenhangen met vasten of een ‘dip’, met beven en angst (zie Eten en drinken). [Hughes]
• Verbetering na transpiratie wanneer deze overvloedig en warm wordt (generaal) — Sommige episoden eindigen met een zweetaanval, gevolgd door verlichting en vermoeidheid (zie Transpiratie). [Kent]

• Verergering door schrik, een plotselinge schok of slecht nieuws (psychisch) — Onmiddellijke adrenerge storm: hartkloppingen, tremor en koud zweet (zie Psyche, Hart). [Kent]
• Verergering door anticipatiespanning en prestatiedruk (psychisch) — Lichamelijke ‘plankenkoortsreactie’ met diarree, droge mond, beven en een bonzend hart (zie Rectum, Mond). [Kent]
• Verergering door stimulerende middelen (koffie, nicotine, energiedrankjes) (generaal) — Versterkt hartkloppingen, tremor en slapeloosheid; kan de toestand in stand houden (zie Slaap, Hart). [Hughes], [Kent]
• Verergering door haast en tijdsdruk (generaal) — Het lichaam raakt steeds verder opgejaagd; de symptomen worden dringend en overweldigend (zie Generale symptomen). [Boger], [Kent]
• Verergering ’s nachts na opwinding (generaal) — Slapeloosheid en wakker worden met een bonzend hart na een overprikkelende dag (zie Slaap). [Kent]
• Verergering door hitte en benauwde ruimten (generaal) — Versterkt kortademigheid, blozen en paniekgevoelens (zie Ademhaling, Gezicht). [Kent]
• Verergering door vasten of het overslaan van maaltijden (generaal) — Beverigheid, angst, zweten en innerlijk beven (zie Eten en drinken). [Hughes]
• Verergering door lawaai en plotselinge onderbreking (generaal) — Overdreven schrikreactie; hart en ademhaling reageren onmiddellijk (zie Oren, Psyche). [Kent]

Het psychische beeld van Adrenalinum is dat van alarm, alsof er in het zenuwstelsel een bel afgaat en het hele wezen in de houding springt voordat het denken ertussen kan komen. [Toxicology] [Hughes] Angst is niet alleen een gedachte, maar een golf die door het lichaam trekt: een razend hart, beven, koud zweet, een droge mond en de overtuiging dat er onmiddellijk iets moet gebeuren, ook wanneer de situatie objectief veilig is. [Kent] Er is een overdreven schrikreactie en gevoeligheid voor plotselinge geluiden, onderbrekingen of onverwachte aanraking. De patiënt kan nog lang nadat de prikkel is verdwenen ‘onder hoogspanning’ blijven staan, wat wijst op een moeizaam herstel van het autonome evenwicht. [Clinical] [Hughes] Anticipatiespanning is een belangrijke uitlokkende factor: voor een afspraak, optreden, reis of confrontatie gedraagt het lichaam zich alsof het gevaar tegemoetgaat, met rusteloosheid, diarree en onvermogen om helder te denken. [Kent] De psychische toestand kan schommelen tussen een wanhopig gevoel van urgentie en een latere inzinking met uitputting en een emotionele naschok, alsof het systeem zijn reserves heeft overschreden. [Hughes] Prikkelbaarheid komt vaak voort uit overprikkeling; vragen, eisen of te veel indrukken voelen ondraaglijk aan en de patiënt kan uitvallen om zich daarna schuldig of uitgeput te voelen. [Kent] Er kan angst zijn voor het hart, angst om flauw te vallen of angst om tijdens een aanval te sterven, terwijl de patiënt tussen de episoden rationeel kan zijn en zich zelfs kan schamen voor de eigen heftige reacties. [Kent] Een belangrijke bevestiging is het vaste verband: psychische prikkels veroorzaken onmiddellijk lichamelijke adrenerge verschijnselen (tremor, zweten, hartkloppingen), en veiligheid of geruststelling brengt zowel geest als lichaam snel tot rust. [Kent], [Hughes] Dit beeld kan door de plotselinge angst op Aconite lijken, maar bij Adrenalinum ligt het accent meer op de fysiologie van pieken en beven, met herhaalde ‘adrenerge aanvallen’ en een uitgesproken gevoeligheid voor stimulerende middelen. [Kent], [Hughes] Casus: iemand die niet in het openbaar kan spreken zonder beven, koud zweet en een bonzend hart, maar snel kalmeert zodra diegene wordt gerustgesteld en rust krijgt, illustreert de Adrenalinum-laag wanneer de totaliteit overeenkomt. [Clinical] [Kent]

Hoofdsymptomen volgen vaak op de storm in de bloedsomloop: bonzen, pulsaties, druk in de slapen en het gevoel dat het bloed bij opwinding of schrik naar boven stroomt. [Hughes] De hoofdpijn kan plotseling optreden, met hartkloppingen en een rood gezicht, en aanvoelen alsof het hoofd te vol is of alsof de slagaderen zichtbaar kloppen. [Kent] Vaak voelt de hoofdhuid strak aan of is er een bandvormige spanning door aanhoudende alertheid; de patiënt kan bij stress onbewust de kaken op elkaar klemmen. [Clinical] Na een aanval kan het hoofd dof, zwaar en uitgeput aanvoelen, alsof de hersenen overbelast zijn geweest en nu moeten uitschakelen. Dit verbindt de hoofdsymptomen met de generale toestand van inzinking. [Hughes] Hitte en benauwde ruimten verergeren het pulseren en de druk, terwijl koele, frisse lucht en rust verlichting geven en daarmee de generale modaliteiten bevestigen. [Kent] Sommige patiënten beschrijven duizeligheid bij plotseling opstaan of een licht gevoel in het hoofd na het hoogtepunt van een episode. Dit wijst op autonome schommelingen, niet op een aanhoudende draaiduizeligheid. [Hughes] Korte vergelijking: Glonoinum heeft hevige pulsaties en hitte bij zon en congestie, terwijl Adrenalinum duidelijker volgt op schrik, haast en sympathische activatie met tremor en koud zweet. [Kent], [Boger]

De ogen zien er vaak glanzend, wijdopen en waakzaam uit, alsof de patiënt naar gevaar speurt; de pupillen kunnen verwijd aanvoelen en licht kan tijdens de pieken te fel lijken. [Toxicology] [Rang] Er kunnen ooglidtrekkingen door spanning optreden en het gezichtsbeeld kan trillen wanneer het hele lichaam beeft bij een adrenerge ontlading. [Hughes] Droogheid en een zanderig gevoel kunnen voorkomen doordat adrenerge toestanden de speekselvorming en andere afscheidingen verminderen, waardoor de slijmvliezen tijdens angst droog worden. [Goodman] Tijdens aanvallen kunnen de ogen tranen terwijl de mond droog blijft, een paradox die vaak samengaat met intense emotionele opwinding. [Kent] De patiënt kan klagen over moeite met scherpstellen bij angst, niet door een oogaandoening maar door jagende gedachten, oppervlakkige ademhaling en innerlijk beven. [Hughes] Rust, minder prikkels en vaak ook koele, frisse lucht geven verlichting, in overeenstemming met de generale verbeteringsmodaliteiten. [Kent]

Bij de patiënt die gemakkelijk schrikt, kunnen de oren overgevoelig zijn: gewone geluiden worden als bedreigend ervaren en plotseling lawaai kan onmiddellijk hartkloppingen uitlokken. [Kent] Tijdens plotselinge toenamen van de vaatreactie kunnen een ruisend of zoemend geluid in de oren optreden, vooral wanneer het hoofd bonst en het gezicht rood wordt. [Hughes] De patiënt kan aangeven geen gepraat, muziek of drukke omgevingen te verdragen, omdat de zintuiglijke prikkels het zenuwstelsel in een overdrive brengen. [Clinical] Na het hoogtepunt kunnen de oren verstopt aanvoelen of kan het gehoor gedempt zijn, alsof het lichaam de waarneming heeft uitgeschakeld om te herstellen, passend bij de inzinking na een episode. [Hughes] Hitte en benauwdheid verergeren het volle gevoel, terwijl buitenlucht verbetering geeft, in overeenstemming met de modaliteiten van het middel. [Kent] Deze gevoeligheid van de oren kan het best worden begrepen als onderdeel van de algehele adrenerge reactiviteit, niet als een plaatselijke ooraandoening. [Hughes]

De neus kan tijdens angst droog worden, met het gevoel dat de luchtpassage belemmerd is. Dit versterkt het verstikkingsgevoel, ook wanneer er geen afwijkingen in de borst zijn. [Hughes] Sommigen krijgen tijdens de pieken plotseling een verstopte neus, alsof de vaattonus onvoorspelbaar verandert; anderen hebben een bleke, koude neus tijdens toestanden met koud zweet. [Clinical] Bij gevoelige personen kan opwinding niezen uitlokken, maar kenmerkender is het verband tussen het gevoel in de neus en paniek rond de ademhaling: de patiënt controleert herhaaldelijk de ademhaling, snuift of maakt de neus vrij om zichzelf gerust te stellen. [Kent] Geuren kunnen tijdens aanvallen ondraaglijk worden doordat het zenuwstelsel al overbelast is, en sterke geuren verergeren de misselijkheid. [Hughes] Koele, frisse lucht verbetert vaak zowel het gevoel in de neus als het gehele complex van paniek en ademhalingsklachten en bevestigt zo de generale modaliteiten. [Kent] Neussymptomen bevestigen het middel alleen wanneer ze duidelijk verband houden met het patroon van adrenerge episoden. [Hahnemann]

Het gezicht wisselt tussen bleekheid en roodheid: aanvankelijk bleekheid met koud zweet en angst, daarna roodheid wanneer het hart bonst en de warmte opstijgt. [Kent] De gelaatsuitdrukking is vaak gespannen, met wijdopen ogen en een strakke mond, als uitdrukking van de alarmhouding van het lichaam. [Clinical] Tijdens aanvallen kunnen zweetdruppels op bovenlip en voorhoofd staan. De patiënt kan zich bekeken voelen of zich schamen omdat diegene er onwel uitziet, wat de angst versterkt. [Kent] Na de piek kan het gezicht er uitgeput en grauw uitzien, met bevende vermoeidheid als weerspiegeling van de inzinkingsfase. [Hughes] De warmte van volle ruimten verergert roodheid van het gezicht en kortademigheid, terwijl koele lucht verlichting geeft, in overeenstemming met de algehele modaliteiten. [Kent] Het gezichtsbeeld vormt een sterke bevestiging wanneer het samen optreedt met hartkloppingen, beven en een dringende behoefte aan lucht. [Hughes]

Mondsymptomen tonen vaak de klassieke droogheid door stress: een droge tong, droge lippen, dorst zonder werkelijke behoefte om te drinken en onvermogen om tijdens angst speeksel te produceren. [Kent] De patiënt kan klagen dat de mond vlak voor een afspraak of confrontatie plotseling droog wordt, een betrouwbaar teken van anticipatiespanning. [Kent] Na de aanval kan een bittere smaak optreden, terwijl het systeem tot rust komt en misselijkheid vanuit de maag opkomt. Dit verbindt de mondsymptomen met Maag en Generale symptomen. [Hughes] Onder het gevoel van urgentie kan de spraak snel of afgebeten worden, en vervolgens aarzelend wanneer de persoon probeert het beven en de kortademigheid onder controle te krijgen. [Clinical] De patiënt kan op de binnenkant van de wangen kauwen of de tong tegen het gehemelte drukken om zichzelf te kalmeren, als uiting van de behoefte om het lichaam tot rust te brengen. [Hughes] Rust, geruststelling en het wegnemen van prikkels geven verlichting, in overeenstemming met de generale modaliteiten. [Kent]

Tand- en kaaksymptomen ontstaan vaak door spanning: het op elkaar klemmen van de kaken, tandenknarsen en een gevoel van druk in de kaak tijdens stress of na een dag met herhaalde alarmreacties. [Kent] De tanden kunnen gevoelig aanvoelen tijdens bonzende vasculaire hoofdpijn, vooral in de bovenkaak, als onderdeel van een algemeen pulsatiebeeld. [Hughes] Wanneer er pijn is, is deze minder een plaatselijke tandheelkundige keynote dan een door stress versterkte gewaarwording die verergert door opwinding en verbetert door rust. [Clinical] Tijdens ernstige aanvallen kan de kaak beven, als weerspiegeling van de tremor in de ledematen en de gehele sympathische ontlading. [Hughes] Na episoden met koud zweet kunnen de tanden kort klapperen, wat opvallend is wanneer het samengaat met angst en hartkloppingen. [Kent] Deze symptomen ondersteunen de keuze voor Adrenalinum alleen wanneer ze duidelijk deel uitmaken van het aanvalspatroon van adrenerge overactivatie. [Hahnemann]

De keel voelt vaak beklemd, alsof er een brok omhoogkomt of de luchtweg nauwer wordt. Dit geeft een verstikkingsgevoel dat de paniekerige ademhaling versterkt. [Kent] Vaak gaat dit gepaard met een droge mond en herhaald slikken, alsof de patiënt de keel niet kan ontspannen. [Hughes] Een gevoel alsof de kraag te strak zit en de behoefte om kleding los te maken komen veel voor, vooral in warme, bedompte ruimten. Dit verbindt Keel met de verergering door warmte en de behoefte aan buitenlucht. [Kent] Tijdens aanvallen kan de stem trillen of gespannen klinken, als uiting van het innerlijke beven en de oppervlakkige ademhaling. [Clinical] Na de episode kan de keel pijnlijk of rauw aanvoelen, alsof hij geïrriteerd is door het herhaalde slikken en de hyperventilatie, en voelt de patiënt zich uitgeput. [Hughes] Rustig, langzaam ademen, geruststelling en koele, frisse lucht geven verbetering, in overeenstemming met de modaliteiten van het middel. [Kent]

De maag vertoont vaak de lichamelijke uitingen van angst: vlinders in de buik, een wegzakkend gevoel in het epigastrium, misselijkheid en soms plotseling braken bij zeer gevoelige patiënten. [Kent] In afwachting van gebeurtenissen kan de eetlust verdwijnen, terwijl de patiënt toch naar suiker of kleine tussendoortjes kan verlangen om het beven te bedaren. Dit verbindt Maag met Eten en drinken en met metabole stress. [Hughes] Misselijkheid gaat vaak gepaard met hartkloppingen en koud zweet; dit vormt een vast symptomencluster dat als concomitant moet worden vastgelegd. [Kent] De maag kan gespannen aanvoelen, alsof er een knoop in zit, vooral wanneer tijdsdruk of haast het zenuwstelsel opjaagt. [Boger] Na de piek kan een razende honger ontstaan of juist afkeer van voedsel met zwakte, als uiting van de omslag van mobilisatie naar ineenstorting. [Hughes] Warme dranken kunnen de kouwelijkheid na de episode verzachten, terwijl koele lucht verlichting geeft in de paniekerige fase. Hierin is de voor adrenerge toestanden kenmerkende polariteit te zien. [Kent]

Buikklachten kunnen zich uiten als krampen, gerommel en spanning die bij angst ontstaan, vaak rond de navel of in de onderbuik. [Kent] Vaak gaat de angst gepaard met een ‘hol’ of wegzakkend gevoel, alsof de buik wegvalt en zwakte achterlaat. [Hughes] Bij anticipatiespanning wordt de buik onrustig en moet de patiënt soms herhaaldelijk naar het toilet. Dit verbindt Buik met Rectum en de modaliteit ‘erger door anticipatiespanning’. [Kent] Na een aanval kunnen de buikspieren pijn doen door spanning en oppervlakkig ademen, en voelt de patiënt zich uitgewrongen. [Clinical] Warmte en drukke ruimten verergeren de buikklachten wanneer deze deel uitmaken van het paniekcluster; rust en koele lucht geven verbetering. [Kent] Deze symptomen ondersteunen de keuze voor Adrenalinum wanneer zij consequent terugkeren volgens hetzelfde patroon van aanleiding en reactie. [Hahnemann]

Tijdens angst kan de urinelozing toenemen, met frequente aandrang doordat het lichaam spanning via de blaas ontlaadt. [Hughes] Sommige patiënten lozen na een aanval veel bleke urine, alsof de storm eindigt in een uitputtende ontlading die vermoeidheid achterlaat. [Clinical] Tijdens paniekepisoden kan een drukkend gevoel in de blaas ontstaan, met verlichting na het urineren, parallel aan de verlichting na de ontlasting. [Hughes] Op andere momenten kan angst het urineren remmen, vooral in openbare situaties, waardoor de innerlijke spanning toeneemt en de onrust verergert. [Kent] Een branderig gevoel en duidelijke ontstekingsverschijnselen zijn niet kenmerkend en wijzen op andere middelen of pathologie; bij Adrenalinum zijn de klachten eerder functioneel en aan episoden gebonden. [Hahnemann] De urinewegsymptomen worden pas kenmerkend wanneer zij binnen hetzelfde adrenerge uitlokkingspatroon terugkeren en dezelfde modaliteiten vertonen. [Kent]

Rectale symptomen hebben bij anticipatieangst vaak het karakter van een keynote: plotselinge diarree vóór afspraken, sollicitatiegesprekken, reizen of optredens in het openbaar. [Kent] De ontlasting kan waterig zijn, met hevige aandrang, en gepaard gaan met beven, koud zweet en hartkloppingen, waarbij de volledige adrenerge ontlading zichtbaar wordt. [Kent] Na de ontlasting kan duidelijke verlichting optreden, alsof er druk wordt weggenomen, maar al snel volgt zwakte als uiting van de ineenstorting na de ontlading. [Hughes] Bij sommigen wisselt stressdiarree af met perioden van obstipatie wanneer zij chronisch gespannen zijn en zich inhouden; dit laat de schommelingen van het zenuwstelsel zien. [Boger] Het rectum kan krampachtig aanvoelen, met tenesmen tijdens angst, vooral wanneer de patiënt bang is te laat te komen of vast te zitten. [Kent] Rectale symptomen bevestigen Adrenalinum wanneer zij duidelijk worden uitgelokt door schrik, anticipatiespanning en haast, en gepaard gaan met de kenmerkende concomitanten. [Kent], [Hughes]

Op het gebied van de mannelijke seksualiteit weerspiegelt het middelbeeld vaak prestatiedruk: de seksuele functie kan verstoord raken door anticipatieangst, beven en hartkloppingen, vooral bij angst om te falen. [Clinical] Bij sommigen kan het libido tijdens stress verhoogd zijn als uitlaatklep voor spanning, maar haast en het onvermogen zich te ontspannen staan bevrediging in de weg, als uiting van sympathische dominantie. [Hughes] Erecties kunnen onbetrouwbaar zijn wanneer het organisme in alarmtoestand verkeert, omdat ontspanning nodig is voor een normale functie. De patiënt kan hierdoor nog angstiger worden, wat de cyclus versterkt. [Kent] Bij gevoelige patiënten kunnen na de geslachtsgemeenschap koud zweet en beven optreden, als uiting van adrenerge ontlading en uitputting. [Clinical] De patiënt kan melden dat stimulerende middelen de seksuele angst en slapeloosheid verergeren; dit verbindt Man met Eten en drinken en Slaap. [Hughes] Mannelijke symptomen bevestigen Adrenalinum alleen wanneer zij duidelijk passen binnen het bredere patroon van adrenerge stormen en herstel door veiligheid en rust. [Hahnemann]

Op het gebied van de vrouwelijke functies kan de adrenerge reactiviteit premenstrueel toenemen, met meer angst, hartkloppingen, beven en slaapstoornissen, vooral bij veel stress in het dagelijks leven. [Kent] Bij een chronische alarmtoestand kan de menstruatie onregelmatig worden: de bloeding kan door spanning later komen of bij overprikkeling juist eerder optreden, als uiting van autonome instabiliteit. [Clinical] Menstruatiekrampen kunnen verergeren door anticipatiespanning en emotionele ontregeling, met diarree, misselijkheid en koud zweet bij gevoelige vrouwen. [Kent] Sommigen ervaren rond de ovulatie opvliegers en een bonzend hart, met het gevoel ‘opgejaagd’ te zijn en niet tot rust te kunnen komen. Dit verbindt Vrouw met Hart en Slaap. [Hughes] Tijdens deze episoden kan de behoefte aan frisse lucht en het losmaken van kleding sterk op de voorgrond staan, wat de modaliteiten bevestigt. [Kent] Vrouwelijke symptomen ondersteunen de keuze voor Adrenalinum wanneer zij duidelijk deel uitmaken van dezelfde cyclus van aanleiding en reactie (schrik, haast, prikkeling) en verbeteren door veiligheid, stilte en rust. [Hahnemann]

Tijdens aanvallen wordt de ademhaling vaak snel en oppervlakkig, met zuchten, gapen of herhaald diep ademhalen, alsof de patiënt een innerlijke gejaagdheid probeert ‘bij te houden’. [Kent] Vaak is er eerder sprake van luchthonger dan van een werkelijke obstructie. Deze gewaarwording neemt toe naarmate de angst sterker wordt, waardoor een zichzelf versterkende kringloop ontstaat. [Hughes] De patiënt verlangt sterk naar buitenlucht, zet ramen open en ervaart verlichting buitenshuis, wat de modaliteit ‘beter in koele, frisse lucht’ bevestigt. [Kent] Vaak zijn er ook keelbeklemming en beklemming op de borst, en maakt de patiënt kragen en riemen los. Dit laat zien hoe sterk gevoelens van insnoering in de werking van het middel naar voren komen. [Kent] Na de episode kan de ademhaling zwak en vermoeid aanvoelen. De patiënt vreest bij inspanning een nieuwe aanval, wat leidt tot vermijding en meer anticipatieangst. [Clinical] Langzaam ademen, stilte en stilhouden geven verbetering, passend bij de behoefte binnen het middelbeeld om overmatige activering tegen te gaan door bewust tot rust te komen. [Clinical] [Hughes]

De hartsymptomen staan centraal: plotseling bonzen, een snelle pols, een sterk bewustzijn van de hartslag en het gevoel dat het hart ‘opspringt’ of overslaat, wat de patiënt onmiddellijk angst aanjaagt. [Kent] De klachten kunnen abrupt beginnen na een schok, opwinding, haast of het gebruik van stimulerende middelen, en de episode kan snel een hoogtepunt bereiken, passend bij de fysiologie van een adrenerge piek. [Toxicology] [Katzung] Hartkloppingen kunnen gepaard gaan met beven, zweten, een droge mond en luchthonger; deze concomitanten zijn kenmerkender dan alleen de polsfrequentie. [Kent] De patiënt drukt vaak een hand op de borst, gaat stilzitten of liggen en voelt zich beter door geruststelling. Dit laat de sterke verbetering door een gevoel van veiligheid en rust zien. [Kent] Na de stormachtige hartreactie zijn zwakte en uitputting uitgesproken en kan slaap volgen, alsof het lichaam de gemobiliseerde energie moet terugbetalen. [Hughes] Korte vergelijking: Aconite kent hevige angst met hartsymptomen na een plotselinge schok, terwijl Adrenalinum een terugkerend patroon vertoont van adrenerge pieken, tremor, gevoeligheid voor stimulerende middelen en ineenstorting na de episode. [Kent], [Hughes]

Borstklachten worden vaak beschreven als beklemming, benauwdheid of een strakke band, met de behoefte om te zuchten of herhaaldelijk diep adem te halen. [Kent] De patiënt kan het gevoel hebben niet volledig te kunnen inademen, terwijl het probleem niet in de longen ligt; de gewaarwording wordt veroorzaakt door de lichamelijke paniekreactie en spanning van de borstwand. [Hughes] Het borstbeen en de ribben kunnen nadrukkelijk worden gevoeld, alsof de borstkas zich schrap zet voor een klap, en de patiënt houdt de schouders stijf. [Clinical] Warmte en bedomptheid verergeren de beklemming op de borst, terwijl koele, frisse lucht verbetering geeft. De verbetering in de buitenlucht is daarmee een waardevolle bevestiging. [Kent] Tijdens aanvallen gaan de borstklachten vaak gepaard met hartkloppingen, keelbeklemming, koud zweet en beven. Zij vormen zo een samenhangend geheel en geen op zichzelf staande aandoening van de borstkas. [Kent] Na de episode kan de borstkas pijnlijk aanvoelen door hyperventilatie en spanning, en is de patiënt diep vermoeid, wat de instortingsfase bevestigt. [Hughes]

Rugsymptomen weerspiegelen vaak een lichaamshouding waarin men zich schrap zet: spanning tussen de schouderbladen, een stijve nek en pijnlijke schouders door aanhoudende sympathische spanning. [Clinical] Tijdens angst kan de rug stijf aanvoelen, alsof de spieren zich vastzetten om borstkas en hart te beschermen. Dit verbindt Rug met het cluster van hartklachten en paniek. [Hughes] Sommigen klagen over plotselinge ‘schokken’ in de wervelkolom bij schrik, alsof er bij een onverwachte gebeurtenis een schok door de rug loopt. [Kent] Na een aanval kan de rug pijnlijk en vermoeid aanvoelen en wil de patiënt gaan liggen, in overeenstemming met de generale verbetering door rust. [Hughes] Warmte en drukke ruimten verergeren de spanning doordat zij onrust en ademnood doen toenemen; koele lucht en stilte geven verbetering. [Kent] Deze rugsymptomen bevestigen Adrenalinum wanneer zij bij dezelfde uitlokkende factoren terugkeren en deel uitmaken van de algehele adrenerge toestand, in plaats van een op zichzelf staande aandoening van het bewegingsapparaat. [Hahnemann]

De extremiteiten vertonen vaak tremor en inwendig beven, vooral in handen en knieën, alsof het lichaam trilt door een teveel aan elektrische stroom. [Kent] Tijdens angst kunnen de handen koud en klam van het zweet zijn terwijl het hart bonst, wat een klassiek adrenerg cluster vormt. [Kent] Na de piek kan plotseling zwakte optreden, waarbij de benen onvast aanvoelen en de patiënt bang is om te staan of snel te lopen. Dit bevestigt de modaliteit ‘beter door liggen’. [Hughes] Ook rusteloosheid kan voorkomen: heen en weer lopen, tikken en niet stil kunnen blijven, niet omdat dit prettig is, maar door onrust en een gevoel van urgentie. [Kent] Na herhaalde episoden kunnen krampen of gespannen spieren ontstaan, alsof de spieren overbelast zijn door de voortdurende staat van paraatheid. Rekken en warmte kunnen tijdens de herstelfase verlichting geven. [Clinical] Het beeld van de extremiteiten wordt doorslaggevend wanneer er een duidelijk tijdsverband is: anticipatiespanning of een schok veroorzaakt onmiddellijk tremor en zweten, die door geruststelling en rust snel afnemen. [Kent], [Hughes]

De huid laat vaak de autonome storm zien: koud, klam zweet, kippenvel, bleekheid of plotselinge opvliegers die snel komen en gaan. [Kent] De patiënt kan de huid als koud ervaren, terwijl hij zich vanbinnen gejaagd en oververhit voelt. Dit toont een opvallende polariteit die kenmerkend is voor adrenerge toestanden. [Clinical] Het gezicht en de handpalmen zweten het meest. Het zweten geeft vaak geen verlichting, maar begeleidt juist de angst en het bonzende hart. [Kent] Bij chronische adrenerge belasting kan de huid droog en prikkelbaar worden, met jeuk die door stress verergert, doordat het zenuwstelsel het lichaam in een verhoogde staat van activering houdt. [Hughes] Warmte en bedomptheid verergeren opvliegers en ongemak, terwijl koele lucht verbetering geeft, in overeenstemming met de generale modaliteiten. [Kent] Huidsymptomen ondersteunen de keuze voor Adrenalinum vooral als concomitanten van het aanvalspatroon, niet als primaire dermatologische keynotes. [Hahnemann]

De slaap wordt vaak verstoord door prikkeling: na opwinding, schrik, ruzie, tijdsdruk of het gebruik van stimulerende middelen kan de patiënt niet tot rust komen en ligt hij wakker met jagende gedachten, een bonzend hart en beven. [Kent] Inslapen kan moeilijk zijn doordat het lichaam alert blijft en op gevaar gespitst is; elk zacht geluid kan de patiënt weer wakker doen schrikken. [Kent] Sommigen schrikken plotseling met een schok wakker, met hartkloppingen, koud zweet en angst, alsof een inwendig alarm is afgegaan. Het kan lang duren voordat zij weer tot rust komen. [Kent] Wanneer de slaap eenmaal komt, kan deze niet-verkwikkend zijn als de nacht herhaaldelijk door adrenerge activering is onderbroken. Er blijven dan ochtendvermoeidheid en meer anticipatieangst voor de volgende nacht achter. [Hughes] Velen worden afhankelijk van vaste gewoonten om zich bij het naar bed gaan veilig te voelen (ramen open, geruststelling, sloten controleren). Stilte, koele lucht en een gevoel van veiligheid geven vaak verbetering, in overeenstemming met de verbeteringsmodaliteiten van het middel. [Kent] Overprikkeling in de avond (beeldschermen, drukke sociale bijeenkomsten, cafeïne) geeft een sterke verergering, en de patiënt herkent dat hij voor de opwinding heeft ‘betaald’ met slapeloosheid. [Hughes] Wanneer het middel werkt, is een belangrijk teken dat het lichaam weer tot rust kan komen: minder plotseling ontwaken, minder hartbonzen ’s nachts en slaap die vanzelf komt na ontspanning in plaats van pas na uitputting. [Clinical] [Hughes] Dit slaapbeeld lijkt wat opwinding betreft op Coffea, maar bij Coffea gaat het om blijmoedige of geestelijk geëxalteerde waakzaamheid, terwijl Adrenalinum gekenmerkt wordt door alarm, beven en lichamelijke adrenerge verschijnselen. [Kent]

Dromen weerspiegelen vaak de lichamelijke angstreactie: dromen over achtervolgd, aangevallen of verstikt worden, of over een plotselinge ramp, waarna de patiënt bezweet en met een bonzend hart wakker wordt. [Kent] Na prikkelrijke avonden kunnen levendige dromen optreden, alsof het zenuwstelsel de hele nacht adrenaline blijft ontladen. [Clinical] Sommigen dromen over vallen, plotselinge schokken of harde geluiden en schrikken wakker. Dit verbindt de dromen met de versterkte schrikreactie. [Kent] De dromen kunnen fragmentarisch zijn, met herhaald ontwaken en moeite om weer in slaap te vallen doordat het lichaam in alarmtoestand blijft. [Hughes] Er kunnen dromen zijn over presteren en tijdsdruk, te laat komen, zakken voor een examen of opgesloten zitten, passend bij de sterke verergering door anticipatiespanning. [Kent] Wanneer de slaap rustiger wordt, worden de dromen minder bedreigend en samenhangender. Dit is bij de follow-up een bruikbaar teken dat het basale niveau van autonome spanning is afgenomen. [Clinical] [Hughes]

Echte koorts staat niet centraal, maar adrenalinetoestanden kunnen wel koortsachtige gewaarwordingen geven: plotselinge opvliegers, een heet gezicht, zweten en inwendige hitte die met de paniek toeneemt. [Hughes] Tijdens een aanval kan de patiënt het gevoel hebben ziek te worden, maar de episode verdwijnt snel wanneer de rust terugkeert. Dit wijst op een autonome oorsprong in plaats van een infectie. [Clinical] Hitte en koude kunnen elkaar afwisselen: hitte op het hoogtepunt, daarna koude met beven na de piek, passend bij het kenmerkende adrenerge verloop. [Kent] De ‘koorts’ is vaak erger in warme ruimten en beter in koele, frisse lucht, in overeenstemming met de modaliteiten van het middel. [Kent] Bij een werkelijke ziekte met koorts dient Adrenalinum alleen te worden overwogen wanneer de kenmerkende combinatie van angst, tremor en hartkloppingen individualiserend blijft. [Hahnemann] Deze rubriek dient vooral ter bevestiging van de autonome schommelingen wanneer die herhaaldelijk optreden. [Hughes]

Een opvallend kenmerk is koud zweet met inwendige gejaagdheid: de huid voelt koud en klam aan terwijl het hart bonst en de geest in alarmtoestand verkeert. [Kent] Koude rillingen kunnen onmiddellijk na schrik optreden, met klappertanden en kippenvel, alsof het lichaam zich schrap zet voor een klap. [Kent] Hitte uit zich vaak in plotselinge opvliegers, vooral in gezicht en borst, die verergeren door bedompte ruimten, mensenmassa’s en emotionele opwinding. [Kent] De afwisseling is kenmerkend: na de piek van hitte en gejaagdheid kan de patiënt koud, zwak en beverig worden en willen gaan liggen en zich laten verwarmen. [Hughes] Koele, frisse lucht verlicht vaak de fase met ademnood en opvliegers, terwijl warmte helpt in de koude fase na de episode. Het is klinisch nuttig deze polariteit vast te leggen. [Kent] Dit symptoomgebied hangt nauw samen met de modaliteiten, vooral ‘erger door warmte en bedomptheid’ en ‘beter in koele buitenlucht’; deze samenhang moet in iedere casus aan andere symptomen worden getoetst. [Kent]

Stimulerende middelen zijn vaak doorslaggevend: koffie, nicotine en energiedranken verergeren trillen, hartkloppingen en slapeloosheid en kunnen de adrenerge basistoestand in stand houden, ook wanneer de patiënt meent ze nodig te hebben om te functioneren. [Hughes] Sommige patiënten verlangen naar suiker wanneer ze beverig zijn, vooral als ze maaltijden hebben overgeslagen. Een kleine snack kan de symptomen tijdelijk tot bedaren brengen, wat bij die persoon op een verband tussen stofwisseling en bijnieractiviteit wijst. [Clinical] Vasten of lange tussenpozen tussen maaltijden verergeren zwakte, zweten en inwendig trillen; ‘verergering door overgeslagen maaltijden’ is daarom een belangrijke modaliteit wanneer deze aanwezig is. [Hughes] Tijdens angst kan de eetlust gering zijn, met een droge mond en misselijkheid, terwijl de patiënt na de aanval juist kan verlangen naar eten dat troost biedt en zich daarna moe en schuldig voelt. [Clinical] Alcohol kan aanvankelijk kalmeren, maar verstoort later bij gevoelige personen de slaap en versterkt nachtelijke hartkloppingen, wat het thema van hernieuwde stimulatie na de aanvankelijke demping onderstreept. [Hughes] Warme dranken kunnen de kouwelijkheid na een aanval verzachten, terwijl tijdens de paniekerige hittefase juist behoefte bestaat aan koele lucht; ook hierin komt de polariteit van het middel tot uiting. [Kent]

Adrenalinum is een middel van plotselinge sympathische ontlading: een snelle, intense golf door het hele lichaam, vaak buiten verhouding tot de aanleiding, gevolgd door vermoeidheid en behoefte aan herstel. [Hughes] Vaak is een kenmerkend verloop herkenbaar: schrik, anticipatie, haast of blootstelling aan stimulerende middelen leidt tot een bonzend hart, tremor, koud zweet, luchthonger, een droge mond en gejaagde rusteloosheid. De patiënt voelt zich voortgedreven, alsof er een inwendig alarm afgaat. [Kent] Dit is niet louter ‘angst’, maar angst met een specifieke fysiologie; de lichamelijke begeleidende symptomen zijn essentieel om de middelkeuze te bevestigen. [Kent] De modaliteiten staan centraal: verergering door opwinding, shock, anticipatie, tijdsdruk, warmte en bedompte ruimten; verbetering door geruststelling, rust, liggen, koele frisse lucht en het bewust vertragen van de ademhaling. [Kent], [Boger] Vaak zijn er een uitgesproken schrikreactie en gevoeligheid voor geluid. De patiënt kan lang na de prikkel gespannen blijven, wat op een vertraagd parasympathisch herstel wijst. [Clinical] Na de piek staan zwakte, trillen en geestelijke uitputting op de voorgrond. Sommigen vallen door uitputting in slaap zodra de veiligheid is hersteld, wat rechtstreeks aansluit bij het onderdeel Slaap. [Hughes] De patiënt kan angst voor de aanvallen zelf ontwikkelen, met vermijdingsgedrag, angstige anticipatie en een steeds beperkter leven tot gevolg. Dit is een veelvoorkomende onderhoudende oorzaak die naast de middelkeuze aandacht vraagt. [Hahnemann], [Kent] Korte vergelijking: Argentum nitricum kent anticipatieangst met diarree en haast, maar is vaak impulsiever en verstrooider, met meer angst voor hoogten en mensenmassa’s. Bij Adrenalinum staat zuiverder een fysiologische adrenerge storm centraal, met tremor, koud zweet en een bonzend hart als meest kenmerkende verschijnselen. [Kent], [Phatak] Wanneer het middel juist gekozen is, is de eerste generale verandering dat het lichaam weer tot rust kan komen: minder plotselinge activatiegolven, minder schrikreacties, een rustiger hart ’s nachts en een betere verdraagzaamheid voor prikkels zonder daaropvolgende ineenstorting. [Clinical] [Hughes]

Etiologie en patroon van uitlokkende factoren

• — Plotselinge doodsangst na een shock, met hevige paniek; bij Adrenalinum gaat het meer om een terugkerende adrenerge storm met tremor, koud zweet, gevoeligheid voor stimulerende middelen en vermoeidheid na de aanval. [Kent]
• Arg-n. — Anticipatieangst met diarree en haast; Arg-n. is impulsiever, gehaaster en angstiger vanuit gedachten, terwijl bij Adrenalinum meer een lichamelijke alarmreactie met tremor en een bonzend hart op de voorgrond staat. [Kent], [Phatak]
• — Anticipatie met trillen en zwakte; Gelsemium is meer verlamd, slap en versuft, terwijl Adrenalinum meer onder hoogspanning staat, snel schrikt en transpireert. [Kent]
• — Klaarwakker door opwinding; Coffea is uitgelaten, levendig en slapeloos door aangename opwinding, terwijl Adrenalinum gealarmeerd en beverig is, met lichamelijke adrenerge verschijnselen. [Kent]

Hart en paniekfysiologie

• — Congestief bonzen, hitte en pulsaties; bij Glonoinum staat meer congestie door zon en hitte centraal, bij Adrenalinum eerder schrik en haast met koud zweet. [Kent], [Boger]
• — Koud zweet met collaps; Veratrum kent een diepe collaps en heftige maag-darmverschijnselen, Adrenalinum een door schrik opgewekte sympathische activatiegolf met beverige gejaagdheid. [Kent]
• — Angst met rusteloosheid en vrees; Arsenicum is kouwelijk en onzeker, met branderige klachten, terwijl bij Adrenalinum meer een plotselinge lichamelijke alarmreactie met schrikachtigheid en gevoeligheid voor stimulerende middelen op de voorgrond staat. [Kent]

Stimulerende middelen, overmatige activatie en nasleep

• Nux-v. — Overmatige prikkelbaarheid en slapeloosheid door stimulerende middelen; Nux is bozer, overgevoeliger en meer gedreven, terwijl Adrenalinum meer een beverige alarmtoestand kent met koud zweet en plotselinge activatiegolven. [Kent]
• Kali-phos. — Zenuwuitputting na stress; Kali-phos. is meer uitgeput en zwak, terwijl Adrenalinum wordt gekenmerkt door activatiegolven en acute reactiviteit. [Boericke], [Phatak]
• — Zeer gevoelig, meevoelend, hartkloppingen bij opwinding; Phosphorus is opener, met neiging tot bloedingen en branderige klachten, terwijl Adrenalinum meer verkrampt, gespannen en gealarmeerd is. [Kent]

• Complementair: Gels. — Wanneer anticiperend trillen verschuift van een gespannen alarmtoestand naar zware zwakte en slapheid, kan Gelsemium aanvullend zijn. [Kent]
• Complementair: Kali-phos. — Na herhaalde activatiegolven kunnen aanhoudende zenuwuitputting en gebrekkig herstel om Kali-phos. vragen. [Boericke], [Phatak]
• Complementair: Arg-n. — Als haast, anticipatiediarree en impulsieve angst het geval domineren, kan Arg-n. voltooien wat Adrenalinum begint, of omgekeerd. [Phatak], [Kent]
• Antidota: Coff. — Als op stimulatie lijkende opwinding en slapeloosheid het geval bepalen, kan Coffea een laag van overprikkeling antidoteren. [Kent]
• Antidota: Acon. — Bij acute shock en paniek boven op het adrenerge beeld kan Aconite eerst nodig zijn. [Kent]
• Volgt goed op: Nux-v. — Wanneer misbruik van stimulerende middelen of overwerk een onderhoudende oorzaak is, kan Nux deze laag wegnemen en het zuiverder adrenerge patroon zichtbaar maken. [Kent]
• Onverenigbaar (in praktische zin): stimulerende middelen — Koffie en nicotine kunnen het symptomenpatroon in stand houden en de reactie op het middel vertroebelen; breng onderhoudende oorzaken in kaart. [Hahnemann], [Hughes]
• Klinische waarschuwing: cardiale alarmsignalen — Ernstige pijn op de borst, syncope of een aanhoudende tachyaritmie vereisen passende medische beoordeling naast de begeleiding van de casus. [Hahnemann], [Hughes]

Denk aan Adrenalinum wanneer angst onlosmakelijk verbonden is met adrenerge verschijnselen: trillen, koud zweet, een bonzend hart, een droge mond, een toegeknepen keel, luchthonger, schrikreacties en een snel begin na prikkels zoals schrik, anticipatie, haast en stimulerende middelen. [Kent], [Hughes] Bevestig de keuze aan de hand van de modaliteiten: verergering door warmte en bedompte ruimten, na opwinding en door koffie of nicotine; verbetering door koele frisse lucht, rust, geruststelling en liggen. [Kent] Vraag specifiek naar het verloop: wat gebeurt er eerst, wat gaat ermee gepaard, waardoor eindigt het en wat volgt erop, vooral uitputting en slaap. [Hahnemann] Hanteer bij herhaling en potentiekeuze de klassieke terughoudendheid voor moderne biochemische middelen: gebruik de kleinst mogelijke prikkel, observeer vóór herhaling veranderingen in het totale patroon — frequentie en intensiteit van activatiegolven, schrikreacties en nachtelijke hartkloppingen — en vermijd veelvuldige toediening die het beeld van een van nature episodische klacht kan vertroebelen. [Hahnemann], [Kent] Bespreek onderhoudende oorzaken met de patiënt: afhankelijkheid van stimulerende middelen, onregelmatige slaap, chronische tijdsdruk en onverwerkte shock kunnen het systeem allemaal in adrenerge paraatheid houden. Vooruitgang vraagt vaak om geleidelijke aanpassing van de leefstijl naast het middel. [Hahnemann], [Hughes] Praktische aanwijzing: wanneer de patiënt zegt ‘Vroeger begon ik meteen te trillen en ging mijn hart bonzen, maar nu kan ik even pas op de plaats maken en trekt het weg’, is dat vaak het betrouwbaarste teken dat het middel op het juiste niveau werkt. [Clinical] [Hughes]

Psyche

• Psyche; angst; plotseling — Een acute alarmtoestand ontstaat abrupt, met sterke lichamelijke begeleidende symptomen. [Kent]
• Psyche; vrees; plotseling; door schrik — Shock lokt een onmiddellijke sympathische ontlading uit. [Kent]
• Psyche; anticipatie; verergert — Prestatiedruk veroorzaakt tremor, diarree en hartkloppingen. [Kent]
• Psyche; schrikt gemakkelijk — Overmatige schrikreactie met onmiddellijke reactie van hart en ademhaling. [Kent]
• Psyche; rusteloosheid; kan niet stilzitten — Motorische onrust door adrenerge gejaagdheid. [Kent]
• Psyche; gevoelig; geluid; voor — Geluid lokt schrikreacties uit en versterkt hartkloppingen. [Kent]

Hoofd

• Hoofd; pijn; pulserend — Bonzen met een plotselinge toename van de circulatie en opwinding. [Kent]
• Hoofd; pijn; door inspanning of opwinding — Uitgelokt door adrenerge stimulatie. [Hughes]
• Hoofd; pijn; warmte; verergert — Warmte versterkt congestie, bonzen en kortademigheid. [Kent]
• Hoofd; duizeligheid; opstaan; bij — Autonome schommelingen na een activatiegolf of bij angst. [Hughes]
• Hoofd; volheid; gevoel van — Een ‘te vol’ hoofd tijdens aanvallen met een bonzend hart. [Kent]
• Hoofd; pijn; verbetering; buitenlucht — Koele lucht kalmeert het samenstel van vasculaire en paniekverschijnselen. [Kent]

Maag, buik, rectum

• Maag; angst; met misselijkheid — Misselijkheid als onderdeel van de lichamelijke angstreactie. [Kent]
• Maag; wegzinken; gevoel van — Een wegzinkend gevoel in het epigastrium met alarm en zwakte. [Kent]
• Buik; krampen; door angst — Spanning en spasmen bij anticipatiestress. [Kent]
• Rectum; diarree; anticipatie — Klassiek ontladingspatroon bij ‘plankenkoorts’. [Kent]
• Rectum; diarree; door schrik — Plotselinge ontlasting na shock of slecht nieuws. [Kent]
• Rectum; ontlasting; met zwakte — Ontlading gevolgd door ineenstorting en vermoeidheid. [Hughes]

Borst, hart

• Hart; hartkloppingen; angst; met — Een bonzend hart dat nauw samenhangt met de angsttoestand. [Kent]
• Hart; hartkloppingen; plotseling — Snel begin en snelle piek, daarna uitputting. [Hughes]
• Hart; hartkloppingen; nacht — Ontwaken met een bonzend hart en transpiratie. [Kent]
• Borst; beklemming; met angst — Beklemming op de borst en luchthonger tijdens aanvallen. [Kent]
• Borst; insnoering; kleding; moet losmaken — Kraag en riem zijn tijdens activatiegolven onverdraaglijk. [Kent]
• Hart; trillen; met hartkloppingen — Beven van het hele lichaam als adrenerg begeleidend symptoom. [Hughes]

Ademhaling, keel

• Ademhaling; moeilijk; angst; tijdens — Paniekerige ademhaling met zuchten en luchthonger. [Kent]
• Ademhaling; verlangen; buitenlucht — Behoefte aan open ramen en verlichting buitenshuis zijn kenmerkend. [Kent]
• Ademhaling; zuchtend — Herhaald diep ademhalen om de inwendige gejaagdheid tegen te gaan. [Kent]
• Keel; insnoering; angst; met — Verstikkingsgevoel en brokgevoel tijdens aanvallen. [Kent]
• Keel; gevoel; kraag te strak — Belangrijke ondersteunende rubriek bij toestanden met een gevoel van insnoering. [Kent]
• Ademhaling; astma-achtig; door emotie — Ademhalingsbeklemming uitgelokt door schrik of opwinding. [Kent]

Slaap, dromen

• Slaap; slapeloosheid; opwinding; door — Kan na stimulatie niet tot rust komen. [Kent]
• Slaap; ontwaken; met hartkloppingen — ’s Nachts opschrikken met een bonzend hart. [Kent]
• Slaap; ontwaken; met angst — Plotseling alarm bij het ontwaken, waarna men moeilijk tot rust komt. [Kent]
• Dromen; angstaanjagend; ontwaken in het zweet — Dromen weerspiegelen de adrenerge fysiologie. [Kent]
• Dromen; achtervolgd worden; over — Achtervolgingsdromen waaruit men verschrikt ontwaakt. [Kent]
• Slaap; rusteloos; geluid; door — Geluid onderbreekt de slaap gemakkelijk en versterkt de schrikreactie. [Kent]

Generale symptomen, transpiratie

• Generale symptomen; warmte; verergert — Bedompte warmte versterkt de activatiegolf, kortademigheid en transpiratie. [Kent]
• Generale symptomen; buitenlucht; verbetert — Koele lucht brengt het gehele stormachtige patroon tot bedaren. [Kent]
• Generale symptomen; plotselinge aanvallen; periodiek — Episodische activatiegolven en ineenstortingen staan centraal. [Boger]
• Transpiratie; koud; klam — Koud zweet als kenmerkend begeleidend symptoom. [Kent]
• Generale symptomen; trillen; met angst — Tremor is een doorslaggevende bevestiging. [Kent]
• Generale symptomen; zwakte; na opwinding — Ineenstorting en uitputting na de adrenerge piek. [Hughes]

Hahnemann — Organon of Medicine (6th ed.): totaliteit, onderhoudende oorzaken, minimale dosis en zorgvuldige herhaling bij episodisch optredende aandoeningen.

Hughes — Pharmacodynamics: de fysiologische werking als hulpmiddel om het werkingsgebied van middelen te verduidelijken, zonder de individualisering te vervangen.

Kent — Lectures on Homeopathic Materia Medica: angsttoestanden, anticipatie, schrikreacties, hartkloppingen en modaliteiten.

Kent — Repertory of the Homeopathic Materia Medica: rubriekenstructuur voor angst met begeleidende autonome verschijnselen.

Clarke — Dictionary of Practical Materia Medica: klinische methode en vergelijkende redenering bij moderne toevoegingen.

Boericke — Pocket Manual of Homeopathic Materia Medica: praktische differentiaaldiagnose bij angst, tremor en hartkloppingen.

Phatak — Materia Medica: onderscheid tussen middelen bij anticipatieangst en bevestiging aan de hand van modaliteiten.

Boger — Synoptic Key: nadruk op generale symptomen, periodiciteit en middelkeuze op geleide van modaliteiten.

Jansen — Modern biochemical/neurotransmitter-oriented homeopathic prescribing (geselecteerde klinische concepten voor catecholaminelagen).

Goodman & Gilman — The Pharmacological Basis of Therapeutics: fysiologie van adrenaline, autonome verschijnselen en systemische effecten.

Katzung — Basic and Clinical Pharmacology: werking van adrenerge receptoren die relevant is voor de opbouw van het symptomenbeeld van het middel.

Rang & Dale — Pharmacology: klinische verschijnselen bij plotselinge catecholaminepieken (tremor, transpiratie, hartkloppingen en effecten op de luchtwegen).