• Skóra — owłosiona skóra głowy i wyprzenie — Grube strupy, posokowata wydzielina, zlepione włosy, wszy; żywe, krwawiące nadżerki na szyi, w pachwinach, na mosznie i udach, powstające wskutek tarcia bielizny lub podczas chodzenia; świąd, po którego drapaniu pojawia się pieczenie [Hering], [Clarke], [Boericke].
• Narządy zmysłów i nerwy — Nadwrażliwość na hałas; wzdryganie się na najcichszy dźwięk; mylenie się podczas czytania i pisania — litery zlewają się, słowa trafiają w niewłaściwe miejsca [Hahnemann], [Allen], [Kent].
• Układ przedsionkowy — Zawroty głowy przy spoglądaniu w dół z wysokości lub w przepaść; chory chwieje się i musi się mocno przytrzymać; nudności przypominające chorobę lokomocyjną [Clarke], [Boger].
• Serce — przewodzenie i napięcie — Wolne, niemiarowe tętno, kołatanie serca przy niewielkim ruchu, uczucie zasłabnięcia przy wstawaniu, niepokój w okolicy przedsercowej — łagodny obraz naparstnicopodobny (porównaj Digitalis) [Hughes], [Clarke], [Boericke].
• Żołądek i jelita — Uczucie zapadania w nadbrzuszu wkrótce po jedzeniu; biegunka po owocach lub mleku z nadżerkami w narażonych okolicach; gazy z bólami kolkowymi [Allen], [Clarke].
• Oczy i powieki — Zołzowe zapalenie oczu; powieki sklejone rano, brzegi otarte do żywego, łzy drażniące; pogorszenie pod wpływem mycia i wiatru [Hering], [Clarke].
• Skóra i błony śluzowe na obwodzie ciała — Otarcia wszędzie tam, gdzie skóra jest narażona na tarcie: u dzieci, osób chodzących i osób otyłych; ciepło i wilgoć nasilają objawy [Boger], [Phatak].

• Suche ciepło; delikatne osuszanie po myciu — Łagodzą otarcia i bolesność skóry głowy; ciepło stabilizuje pracę serca przy jego osłabieniu [Clarke], [Boericke].
• Lekkie drapanie, a następnie utrzymywanie skóry w chłodzie i suchości — Początkowo przynosi ulgę w świądzie, choć potem może wystąpić pieczenie; suchość zapobiega nawrotowi [Hering].
• Ostrożne rozdzielanie włosów; natłuszczanie i miękka czapeczka — Zmniejszają zlepianie się włosów i tkliwość; pozwalają opanować wszawicę (uwaga pielęgnacyjna) [Clarke], [Boericke].
• Odpoczynek; spokojne leżenie — Kołatanie serca i uczucie zasłabnięcia ustępują; unikanie hałasu uspokaja nadmiernie pobudzone zmysły [Boger], [Kent].
• Jedzenie niewielkich porcji prostych potraw — Łagodzi uczucie zapadania występujące wkrótce po posiłkach i zapobiega stolcom wywoływanym przez owoce [Allen], [Clarke].
• Zamykanie oczu przy spoglądaniu w dół — Powstrzymuje zawroty głowy na schodach i wysokościach; pomaga przytrzymywanie się poręczy (praktyczna uwaga z obserwacji przy łóżku chorego) [Clarke].
• Luźna, miękka odzież — Eliminuje tarcie i otarcia w fałdach skórnych [Boger], [Phatak].
• Świeże powietrze bez działania wiatru na chore miejsca — Rozjaśnia głowę; pozwala uniknąć pogorszenia pod wpływem wiatru w obrębie powiek i skóry [Clarke].

• Tarcie odzieży i bielizny; chodzenie; ciepło + wilgoć — Wyprzenie i nadżerki gwałtownie nasilają się na szyi, mosznie i udach [Hering], [Boger].
• Najcichszy hałas; nagłe dźwięki — Wzdryganie się, kołatanie serca, drażliwość; sen zostaje natychmiast przerwany [Hahnemann], [Allen], [Kent].
• Spoglądanie w dół (schody, przepaście) — Zawroty głowy, chwianie się, nudności [Clarke], [Boger].
• Mycie; kąpiel (zwłaszcza skóry głowy i oczu) — Powieki sklejają się, skóra szczypie; po myciu wykwity sączą [Hering], [Clarke].
• Owoce, mleko, młode wino — Biegunka, burczenie w brzuchu, stolce powodujące nadżerki [Allen], [Clarke].
• Po jedzeniu (wkrótce) — Uczucie zapadania i osłabienia w nadbrzuszu [Allen].
• Wstawanie z łóżka; niewielki wysiłek — Kołatanie serca, zawroty głowy, słabe tętno [Clarke], [Boericke].
• Wiatr działający na chore miejsce — Oczy szczypią, skóra piecze, świąd powraca [Hering], [Clarke].

Temperamentowi Oleander właściwa jest nadwrażliwość na bodźce zewnętrzne, zwłaszcza na hałas, który wywołuje wzdrygnięcie i zakłóca spokój w stopniu nieproporcjonalnym do bodźca. Upuszczona łyżka może spowodować przyspieszone bicie serca i świąd skóry — ten objaw charakterystyczny odpowiada modalności pogorszenie pod wpływem hałasu [Hahnemann], [Allen], [Kent]. Pacjent jest roztargniony i zdezorientowany, myli się podczas czytania i pisania: przestawia litery, opuszcza słowa; podczas nauki druk zdaje się pływać i pojawia się nagła niechęć do wysiłku [Hahnemann], [Clarke]. Pogodny nastrój pojawia się tylko okresowo; drażliwość i znużenie ze skłonnością do uskarżania się występują po niewielkim wysiłku lub nocy przerywanej świądem i kołataniem serca. Chory odczuwa obawę na wysokości lub na schodach z powodu zawrotów głowy przy spoglądaniu w dół i lękliwie trzyma się poręczy. Lęk ten ma podłoże fizyczne, a nie psychiczne, i mija po skierowaniu wzroku na wprost (odsyłacz do sekcji Głowa/Układ przedsionkowy) [Clarke]. Dzieci są marudne, stale drapią głowę i krzyczą przy najcichszym hałasie; matka podaje, że budzą się natychmiast, gdy szczękną drzwi, co potwierdza wzmożoną wrażliwość zmysłów (odsyłacz do sekcji Sen) [Hering]. Unikanie pracy wynika nie z uporu, lecz z osłabienia i uczucia zapadania w dołku nadbrzusznym; niewielka ilość jedzenia na krótko poprawia nastrój i rozjaśnia myślenie (odsyłacz do sekcji Żołądek) [Allen]. Po rozdrażnieniu lub hałasie skóra szybko zaczyna piec w miejscach ocieranych przez ubranie, co odzwierciedla związek skóry i układu nerwowego w obrazie leku. Pocieszanie jest tolerowane, lecz nie pomaga; wdzięczność budzą praktyczne środki: cisza, luźna odzież, suche ciepło. W porównaniu z Ambra (nieśmiałość, pogorszenie pod wpływem muzyki) i Theridion (hałas przeszywa zęby i wywołuje nudności), nadwrażliwość Olnd. ma prostszy, cielesny i skórny charakter [Kent], [Clarke].

Zawroty głowy przy spoglądaniu w dół są objawem klasycznym: przy oknie, na schodach lub nad wodą pacjent chwieje się i musi odzyskać oparcie; ma wrażenie, że głowa jest ciągnięta do przodu, i zbiera mu się na mdłości [Clarke], [Boger]. Próbie czytania towarzyszy lekki ucisk w okolicy czołowej; litery zamazują się wraz z przeciążeniem skóry i oczu właściwym obrazowi leku. Skóra głowy jest niezwykle wrażliwa, swędzi i piecze po drapaniu; przy dotyku pod strupami wyczuwa się miejsca otarte do żywego i sączące, co odpowiada obrazowi ciemieniuchy (odsyłacz do sekcji Skóra) [Hering]. Ból głowy pojawia się po myciu lub działaniu wiatru na skórę głowy, a łagodzi go suche ciepło. Dzieci ze strupami na skórze głowy są osowiałe i senne za dnia wskutek przerywanych nocy; pocierają głowę aż do krwi, a jednak najcichszy hałas całkowicie je rozbudza i rozdrażnia (powiązania z sekcjami Sen/Umysł) [Hering], [Clarke]. Porównaj Mezereum (grube białe strupy z kleistym wysiękiem i nerwobólem pod nimi) oraz Viola tricolor (ciemieniucha o zapachu moczu): wybierz Olnd., gdy czynnikami szkodzącymi są tarcie, hałas i mycie [Clarke], [Boericke].

Powieki są rano sklejone; ich brzegi są bolesne i otarte do żywego; łzy szczypią i powodują nadżerki. Światło nie jest tak trudne do zniesienia jak wiatr i mycie, które natychmiast wywołują ponowne pieczenie [Hering], [Clarke]. Dzieci pocierają zarówno oczy, jak i skórę głowy, pogarszając stan obu okolic; miękka czapeczka i delikatne osuszanie przynoszą ulgę (nawiązanie do czynników łagodzących objawy). Podczas czytania obraz zamazuje się przy każdym dźwięku w pokoju; gdy zapada cisza, litery przestają się poruszać (odsyłacz do sekcji Umysł). Po kąpieli pojawia się niewielki obrzęk powiek; suche ciepło przynosi poprawę. Porównanie: Graphites (zapalenie brzegów powiek z pęknięciami i sączeniem za uszami), Pulsatilla (niedrażniąca wydzielina, świeże powietrze >), Sulphur (gorące, swędzące oczy): Olnd. zajmuje miejsce pośrednie, gdy skóra i powieki są otarte do żywego, a wiatr i mycie wywołują wyraźne pogorszenie [Clarke], [Boger].

Brak stałego obrazu zapalenia ucha, jednak hałas jest odczuwany bardzo dotkliwie; ucho pełni raczej rolę punktu wyzwalającego reakcję zmysłową niż chorego narządu [Hahnemann], [Kent]. Nagłe dźwięki wywołują gwałtowną reakcję serca; cichy szum w pokoju jest nieprzyjemny. Skóra za uszami może pękać i sączyć, podobnie jak skóra głowy (Skóra). Dzieci drapią okolice brzegów wyrostków sutkowatych i płaczą, gdy ociera o nie czapeczka. Cisza łagodzi wszystkie dolegliwości.

Nozdrza są podrażnione przez drażniące łzy i wydzielinę ze skóry głowy; kichanie wstrząsa głową i wywołuje zawroty głowy przy spoglądaniu w dół. Zapach mydła po myciu może ponownie wywołać szczypanie. Suche łuski przy skrzydełkach nosa współistnieją z pęknięciami za uszami u dzieci zołzowych, co stanowi punkt wspólny z Graphites w różnicowaniu [Clarke].

Twarz blada, łatwo czerwieniejąca wskutek przestraszenia lub po drapaniu; kąciki ust mogą pękać pod wpływem śliny lub biegunki wywołanej owocami (powiązanie z sekcjami Żołądek/Odbytnica). Policzki swędzą pod paskiem nakrycia głowy; tarcie powoduje powstawanie miejsc otartych do żywego, które szczypią pod wpływem wiatru. Po cichym nawet hałasie odczuwane jest tętnienie twarzy (związek serca i układu nerwowego) [Clarke].

Rano smak jest mdły; nadżerki w jamie ustnej po owocach lub winie; dzieci przygryzają brodawkę i płaczą z powodu otartych do żywego warg [Allen], [Clarke]. Język pokryty cienkim nalotem; brzegi bolesne, jeśli mleko jest źle tolerowane. Obraz jamy ustnej odzwierciedla skórną nadwrażliwość na mycie i wiatr oraz pogorszenie pod wpływem pokarmów (owoce, mleko). Podczas nudności wydzielanie śliny jest nieco zwiększone; dziąsła nie są tak wyraźnie gąbczaste jak w obrazach leków z kwasów.

Zgrzytanie zębami u marudnych dzieci ze świądem skóry głowy; zęby wrażliwe na powiew zimnego powietrza po myciu. Brak charakterystycznego obrazu głębokiej próchnicy; objawy zębowe są wtórne wobec nadwrażliwości nerwowo-skórnej.

Łaskotanie ze skłonnością do odchrząkiwania po myciu lub działaniu wiatru; kąciki ust pękają; połykanie owoców wywołuje szczypanie. W gardle występuje ten sam motyw otarcia błony śluzowej do żywego; poprawę przynoszą proste, ciepłe potrawy i spokój [Clarke]. Brak obrazu zmian błoniastych.

Wyraźne uczucie zapadania lub pustki z osłabieniem wkrótce po jedzeniu; chory pragnie zjeść jeszcze trochę, choć żołądek nie toleruje dużych ilości [Allen], [Clarke]. Owoce, mleko i młode wino wywołują kwaśność w żołądku i luźne stolce powodujące nadżerki; najlepiej tolerowane są ciepłe, proste potrawy (nawiązanie do modalności). Nudności towarzyszą spoglądaniu w dół lub przestraszeniu; spokojna, stabilna pozycja łagodzi zarówno dolegliwości żołądka, jak i głowy. Niewielkie, kwaśne odbijania; rano wodniste cofanie się treści do ust. Porównaj Iodium (wilczy głód po jedzeniu, a mimo to chudnięcie), China (wzdęcie gazowe, bez związku skóry z hałasem), Anacardium (głód ustępujący po jedzeniu z zaburzonym poczuciem tożsamości): Olnd. łączy uczucie zapadania z objawami skórnymi i reakcjami na hałas [Allen], [Clarke], [Boger].

Burczenie i gazy z bólami kolkowymi po owocach lub mleku; ściskający ból wokół pępka ustępuje po stolcu; skóra w okolicy pachwin czerwienieje i ulega otarciom podczas chodzenia (tarcie). Ciasne paski w talii drażnią nie z powodu zastoju wrotnego (Nit-m-c.), lecz z powodu wrażliwości skóry. Ciepło i suchość przynoszą ulgę.

Parcie na mocz nasila się wskutek nerwowego przestrachu; oddawane są małe ilości moczu; ujście cewki moczowej jest bolesne u dzieci z nadżerkami. Poza tym mocz jest prawidłowy; podczas napadów zasłabnięcia wydaje się gorący i skąpy, dopóki odpoczynek nie przywróci prawidłowego tętna (odsyłacz do sekcji Serce). Kamica ani nieżyt nie należą do objawów charakterystycznych.

Miękkie stolce, które powodują nadżerki odbytu i krocza; u dzieci częste, niewielkie, kwaśne stolce wywołują zaczerwienienie pośladków; tarcie bielizny nasila bolesność [Allen], [Hering], [Clarke]. Owoce i mleko są częstymi przyczynami (odsyłacz do sekcji Pokarmy/Napoje). Parcie na stolec jest niewielkie; dolegliwością jest uczucie otarcia do żywego i szczypanie po stolcu. Maści łagodzą dolegliwości, jeśli okolica pozostaje sucha — ta zasada pielęgnacji odpowiada modalności Poprawa: suche ciepło, luźna odzież.

Wyprzenie i nadżerki moszny oraz wewnętrznych powierzchni ud wskutek chodzenia lub ciepłej pogody; pieczenie po drapaniu; ulgę przynoszą suchość i luźna odzież [Clarke], [Boger], [Phatak]. Obojętność wobec współżycia; kołatanie serca po stosunku u osób z osłabieniem nerwowym (odsyłacz do sekcji Serce).

Otarcia naskórka pod piersiami i w pachwinach; bolesne otarcia brodawek sutkowych i otoczek podczas karmienia piersią; skóra głowy niemowlęcia często również pokryta strupami — takie współwystępowanie objawów u matki i dziecka wskazuje na Olnd. [Hering], [Clarke]. Podczas miesiączki może nasilać się wrażliwość na hałas i występować kołatanie serca przy wstawaniu; upławy drażniące, powodujące bolesność wewnętrznych powierzchni ud wskutek tarcia. Zawroty głowy przy patrzeniu w dół w późnej ciąży lub na schodach potwierdzają charakterystyczny objaw przedsionkowy.

Krótki oddech po przestrachu; ziewanie łagodzi uczucie omdlewania. Kaszel może rozpocząć się po myciu lub po wystawieniu klatki piersiowej na wiatr; łaskotanie w krtani z uczuciem otarcia w gardzieli. Głębokie zapalenie oskrzeli nie należy do obrazu leku; objawy oddechowe mają charakter odruchowy i wiążą się z pobudliwością skóry i układu nerwowego.

Tętno wolne, niekiedy z wypadaniem uderzeń; osłabienie przy wstawaniu z zawrotami głowy i pragnieniem leżenia bez ruchu [Clarke], [Boericke]. Podobieństwo do obrazu Digitalis jest niewielkie, lecz wyraźne: kołatanie serca nasila się pod wpływem niewielkiego wysiłku, hałasu i emocji, a łagodnieje w ciszy i pozycji leżącej [Hughes]. Porównaj Digitalis (sina twarz, obawa przed ruchem z lęku, że serce się zatrzyma), Adonis, Convallaria (niewydolność zastawkowa z dusznością): wybierz Olnd., gdy współistnieją nadwrażliwość skóry i wrażliwość na hałas.

Kołatanie serca pod wpływem niewielkiego ruchu, przestrachu lub hałasu; tętno wolne, niemiarowe, z niepokojem; poczucie, że serce osłabnie przy wysiłku, jednak w odróżnieniu od Digitalis lęk jest mniej złożony i ustępuje w spoczynku [Hughes], [Clarke], [Boericke]. Bolesność pod lewą piersią w miejscu ocierania przez odzież; płytki oddech przy uczuciu omdlewania. Świeże powietrze przynosi poprawę, o ile wiatr nie owiewa klatki piersiowej.

Skóra szyi na wysokości kołnierza jest boleśnie otarta, z ubytkami naskórka; skóra pleców ulega otarciom podczas siedzenia w ciepłych pomieszczeniach; pot drażni. Sam kręgosłup nie jest miejscem bólu; dolegliwości dotyczą skóry. Delikatne pocieranie, bez wywoływania tarcia, przynosi krótkotrwałą ulgę; rzeczywista poprawa następuje po założeniu luźnej odzieży i utrzymaniu skóry w suchości [Boger], [Phatak].

Wewnętrzne powierzchnie ud i fałdy podkolanowe ulegają otarciom; podczas chodzenia odczuwa się pieczenie wzdłuż linii stykania się skóry; wiatr i mycie ponownie wywołują szczypanie. Drżenie rąk po przestrachu lub wstaniu; osłabienie nóg przy patrzeniu w dół z wysokości (odruch przedsionkowy). Dziecko pociera nogami o siebie we śnie i płacze, gdy przykrycie dotyka otartych miejsc (powiązanie działów Sen i Skóra).

Dziedzina objawów charakterystycznych. Wyprysk łojotokowy niemowląt na skórze głowy: grube, niekiedy cuchnące strupy, posokowaty wysięk, zlepione włosy, wszy; pieczenie po drapaniu, pogorszenie po myciu; poprawa pod wpływem suchego ciepła i miękkiej czapeczki [Hering], [Clarke], [Boericke]. Wyprzenia i otarcia naskórka na szyi, pod pachami, w pachwinach, na mosznie i między udami — wskutek tarcia, ciepła i wilgoci; odzież wydaje się nie do zniesienia; wiatr owiewający chore miejsca wywołuje szczypanie [Boger], [Phatak]. Wykwity pękają i sączą się; po zbyt częstym myciu strupy tworzą się ponownie. W porównaniu z Graphites (kleisty wysięk, pęknięcia, zmiany za uszami), Mezereum (grube strupy z nerwobólami), Viola tricolor (wyprysk łojotokowy niemowląt), Petroleum (pęknięcia zimą): wybierz Olnd., gdy o obrazie przypadku decydują łącznie tarcie, hałas i mycie.

Sen płytki, przerywany; najmniejszy hałas całkowicie wybudza; dziecko śpi tylko wtedy, gdy w domu jest cicho — budzą je kroki, odgłos zasuwki, trzaski ognia [Hahnemann], [Allen], [Hering]. Świąd i pieczenie w miejscach narażonych na tarcie początkowo dokuczają, potem powraca senność, aż kolejny hałas lub otarcie ponownie uruchomi ten cykl. U osób z zawrotami głowy przy patrzeniu w dół powracają sny o spadaniu; po dźwięku następuje wzdrygnięcie we śnie. U osób wrażliwych częste jest kołatanie serca w chwili zasypiania; spokojne leżenie w cieple i suchości pogłębia sen. Po spokojnej nocy hałas w ciągu dnia i mycie natychmiast przywracają objawy.

Sny o schodach, krawędziach, poślizgnięciu się i o tym, że jest się ściganym przez dźwięk; przy nagłym przebudzeniu przez chwilę występują zawroty głowy i chwytanie za poręcz łóżka — odzwierciedlenie charakterystycznego objawu przedsionkowego [Clarke]. Dzieci krzyczą i drapią się po głowie we śnie, po czym budzą się przy najmniejszym hałasie.

Nieznaczne uczucie gorąca wieczorem po świądzie wywołanym tarciem; pot pod odzieżą drażni i ponownie wywołuje pieczenie; przebieg gorączki typu septycznego nie należy do obrazu leku [Clarke], [Boericke]. Ciepło pomieszczenia nasila kołatanie serca i niepokój ruchowy. Częste są dreszcze od wiatru owiewającego mokrą skórę po myciu, z ponownym szczypaniem.

Dreszcze od prądu powietrza owiewającego mokre lub umyte części ciała; gorąco skóry w ciepłych pomieszczeniach; pot w fałdach skórnych z otarciami [Hering], [Clarke]. Poprawę przynoszą suche ciepło i luźna odzież. Poty nocne niewielkie; pogorszenie ma raczej charakter miejscowy niż ogólnoustrojowy.

Owoce, mleko i młode wino nie służą, wywołując kwaśność i stolce drażniące skórę aż do powstawania otarć; ciepłe, proste pożywienie stabilizuje dolegliwości; małe, częste posiłki odpowiadają uczuciu zapadania w żołądku [Allen], [Clarke]. Zimne napoje po myciu wywołują dreszcze i ponowne szczypanie; letnie napoje są tolerowane. Brak pragnienia przypraw; sól szczypie popękane wargi.

Nerium oleander łączy konstytucję z przewagą objawów skórnych — wypryskiem łojotokowym niemowląt, wyprzeniami, otarciami naskórka od tarcia, pieczeniem po drapaniu, pogorszeniem po myciu i pod wpływem wiatru — z nadwrażliwością czuciową i przedsionkową: najmniejszy hałas wywołuje przestrach, a patrzenie w dół — zawroty głowy; ponadto występuje łagodne osłabienie serca przypominające obraz Digitalis: wolne, niemiarowe tętno, kołatanie serca po niewielkim wysiłku, uczucie omdlewania przy wstawaniu [Hahnemann], [Hering], [Allen], [Clarke], [Boericke], [Hughes], [Boger]. Główne przeciwstawne modalności to: pogorszenie wskutek tarcia (odzież, chodzenie), mycia i wiatru owiewającego chore miejsce, najmniejszego hałasu, patrzenia w dół, spożycia owoców, mleka lub młodego wina, wstawania lub niewielkiego wysiłku oraz ciepła połączonego z wilgocią; poprawa pod wpływem suchego ciepła, ciszy, odpoczynku i leżenia, luźnej, miękkiej odzieży, starannego osuszania po myciu, małych, prostych posiłków, zamknięcia oczu lub trzymania się poręczy przy patrzeniu w dół. Powiązania między objawami są wyraźne: przestrach przyspiesza czynność serca i nasila świąd; mycie ponownie zaostrza dolegliwości skóry i powiek; tarcie nasila stan zapalny pachwin, moszny i szyi; owoce i mleko powodują podrażnienia z otarciami w jamie ustnej i odbytnicy oraz odparzenia krocza; ograniczenie hałasu i osłonięcie przed wiatrem pogłębiają sen i uspokajają żołądek. Różnicować z Graphites (lepki wysięk, pęknięcia, zaparcie, mniejsza nadwrażliwość na hałas), Mezereum (grube białe strupy z nerwobólami; pogorszenie po myciu mniej charakterystyczne), Viola tricolor (wyprysk łojotokowy niemowląt o zapachu moczu), Sulphur (ogólne gorąco, świąd, skóra o nierównej, uszkodzonej powierzchni, ale bez swoistego związku z tarciem), Petroleum (zimowe pęknięcia i spierzchnięcia), Theridion (hałas → nudności, choroba morska; mniej objawów skórnych) oraz Digitalis (ciężka niewydolność serca, lęk przed ruchem; brak motywu skórnego związanego z tarciem) [Clarke], [Boericke], [Boger], [Kent], [Phatak], [Tyler].

Skóra — ciemieniucha i otarcia naskórka

• Mezereum — Grube białe strupy, pod którymi występuje ból neuralgiczny; u Olnd. występuje pogorszenie pod wpływem tarcia, mycia i wiatru oraz nadwrażliwość na hałas [Clarke], [Boger].
• Viola tricolor — Ciemieniucha u niemowląt o zapachu moczu, mniejsza wrażliwość na hałas; w obrazie Olnd. występują ponadto wyprzenia i zawroty głowy przy spoglądaniu w dół [Clarke], [Boericke].
• Graphites — Lepki, kleisty wysięk, pęknięcia za uszami, zaparcia; u Olnd. bardziej zaznaczone jest pieczenie po drapaniu, pogorszenie pod wpływem mycia i wiatru oraz związek dolegliwości jelitowych ze spożyciem owoców i mleka [Clarke], [Phatak].
• Sulphur — Świąd z uczuciem gorąca, zaniedbana skóra; brak charakterystycznych dla Olnd. otarć wywoływanych swoiście przez tarcie oraz rozdrażnienia pod wpływem hałasu [Kent].
• Petroleum — Zimowe pęknięcia skóry, głębokie rozpadliny; dla Olnd. charakterystyczne są otarcia pod wpływem ciepła i wilgoci oraz strupy na owłosionej skórze głowy [Boger].

Czynniki wyzwalające objawy przedsionkowe i sensoryczne

• Theridion — Hałas wywołuje nudności i zawroty głowy; u Olnd. hałas wywołuje gwałtowne reakcje ze strony serca i skóry; spoglądanie w dół jest charakterystycznym czynnikiem wyzwalającym objawy [Kent], [Clarke].
• Conium — Zawroty głowy przy obracaniu się i w pozycji leżącej; u Olnd. przy spoglądaniu w dół z wysokości [Boger].
• Gelsemium — Zawroty głowy z osłabieniem i opadaniem; objawy skórne i związane z hałasem są mniej zaznaczone [Farrington].

Serce (obraz zbliżony do Digitalis)

• Digitalis — Lęk przed poruszeniem się, uczucie zapadania się, sinica; u Olnd. obraz jest łagodniejszy, z charakterystycznymi objawami skórnymi i wrażliwością na hałas [Hughes], [Clarke].
• Adonis vernalis / Convallaria — Duszność związana z wadami zastawkowymi i puchlina wodna; Olnd. przy kołataniu serca u osób wrażliwych, z otartą skórą [Boericke].

Jelita i dieta

• Arsenicum — Biegunka po owocach z niepokojem, pieczenie łagodzone przez ciepło; u Olnd. występują ponadto ciemieniucha, otarcia od tarcia oraz nadwrażliwość na hałas [Clarke].
• Mag-c./Puls. — Dolegliwości po mleku, lecz odmienny obraz psychiczny i skórny; u Olnd. miejscowa bolesność jak po otarciu oraz pogorszenie pod wpływem mycia i wiatru [Boger], [Clarke].

• Lek uzupełniający: Graphites — Przy utrzymujących się pęknięciach za uszami i lepkim wysięku, gdy Olnd. złagodzi otarcia wywołane tarciem [Clarke].
• Lek uzupełniający: Viola tricolor — U niemowląt, gdy wyprysk łojotokowy uporczywie się utrzymuje, mimo złagodzenia dolegliwości związanych z hałasem i tarciem [Boericke].
• Lek uzupełniający: Sulphur — W celu pobudzenia przewlekłej reaktywności skórnej, gdy utrzymują się cykle nawrotów; podawany po ustąpieniu ostrych otarć [Kent].
• Dobrze działa po: Mezereum — Gdy nerwobóle skóry głowy ustąpiły, lecz mycie i wiatr nadal zaostrzają otarcia pokryte strupami [Clarke].
• Dobrze działa po: Pulsatilla — Gdy niedrażniąca wydzielina z oczu uległa zmniejszeniu, lecz powieki pozostają boleśnie otarte i wrażliwe na wiatr [Clarke].
• Dobrze poprzedza: Digitalis — Jeśli ujawni się rzeczywista niewydolność serca, a Olnd. odpowiada jedynie nadwrażliwości objawiającej się kołataniem serca [Hughes].
• Lek pokrewny: Theridion — Pokrewieństwo w zakresie nadwrażliwości czuciowej, hałasu i zawrotów głowy; o wyborze decyduje przewaga objawów skórnych albo nudności [Kent].
• Antidota (czynnościowe): Cisza, suche ciepło, luźna odzież, uproszczenie diety; Camphor jest ogólnie wymieniany przy nadmiernym działaniu leku [Clarke], [Hughes].

• Wyprysk łojotokowy niemowląt z nadwrażliwością na hałas: skóra głowy pokryta strupami, pieczenie po drapaniu, powieki sklejone rano, dziecko budzi się przy najmniejszym hałasie — Olnd. przed Viola tricolor/Graphites [Hering], [Clarke], [Boericke].
• Wyprzenie pachwin i moszny u osób chodzących: tarcie i pot powodują otarcia; wiatr i mycie wywołują nawrót; zaleca się Olnd. oraz luźną bieliznę lnianą i zasypki osuszające [Boger], [Phatak].
• Zawroty głowy przy patrzeniu w dół i kołatanie serca po przestrachu: chory korzysta z poręczy; tętno wolne, niemiarowe — małe dawki uspokajają reakcje zmysłowo-sercowe [Clarke], [Hughes].
• Wskazówka dietetyczna: jeśli po owocach lub mleku występują stolce powodujące nadżerki i podrażnienie krocza, podczas leczenia należy ograniczyć dietę do ciepłych, łagodnych potraw; wykluczone produkty wprowadzić ponownie później [Allen], [Clarke].
• Potencja i powtarzanie dawek: przypadki z objawami skórnymi i nadwrażliwością zmysłów reagują na 6C–30C podawane raz lub dwa razy dziennie przez krótki czas, następnie należy wydłużyć odstępy; przy konstytucjonalnej nadwrażliwości z towarzyszącymi objawami sercowymi — pojedyncza dawka 200C i oczekiwanie; we wczesnym okresie reakcji należy unikać częstego mycia, aby zapobiec nawrotom [Boericke], [Kent].
• Pielęgnacja: suche ciepło po myciu ograniczonym do minimum, miękka czapeczka osłaniająca skórę głowy, cisza w porze zasypiania; chronić obnażone miejsca przed wiatrem — proste środki, które często decydują o powodzeniu [Clarke], [Hering].

Umysł

• Nadwrażliwość na hałas; najmniejszy hałas wywołuje przestrach — Charakterystyczny objaw zmysłowy związany z kołataniem serca i bezsennością [Hahnemann], [Kent].
• Dezorientacja podczas czytania i pisania; przestawianie słów — Zmęczenie poznawcze pod wpływem obciążenia bodźcami zmysłowymi [Hahnemann], [Allen].
• Drażliwość z błahych powodów; niechęć do pracy z powodu osłabienia — Obraz nastroju w codziennym funkcjonowaniu [Clarke].
• Niepokój na wysokości; lęk przy patrzeniu w dół — Lęk związany z układem przedsionkowym (o podłożu fizycznym) [Clarke].
• Sen zakłócany przez najcichszy dźwięk — Związek bodźców zmysłowych ze snem [Hering].
• Poprawa w ciszy — Wskazówka dotycząca warunków otoczenia [Boger].

Głowa / Układ przedsionkowy

• Zawroty głowy przy patrzeniu w dół — Rubryka wyróżniająca lek (schody, przepaście) [Clarke], [Boger].
• Chwianie się na krawędzi; konieczność mocnego przytrzymywania się — Odpowiadające objawom zachowanie [Clarke].
• Ból głowy po myciu lub zmoczeniu skóry głowy — Czynnik wyzwalający działający na skórę [Hering].
• Świąd skóry głowy, pieczenie po drapaniu — Obraz wyprysku łojotokowego niemowląt [Hering], [Boericke].
• Skóra głowy wrażliwa na dotyk i wiatr — Przeczulica powierzchniowa [Clarke].
• Włosy zlepione; wszy — Wskazówka pielęgnacyjna [Hering].

Oczy

• Powieki sklejone rano — Lepkie brzegi powiek [Hering].
• Brzegi powiek bolesne, z nadżerkami; łzy powodują nadżerki — Związek objawów skórnych i śluzówkowych [Clarke].
• Pogorszenie po myciu; pogorszenie pod wpływem wiatru — Zewnętrzny czynnik wyzwalający [Hering].
• Hałas przeszkadza w czytaniu — Powiązanie reakcji zmysłowych [Kent].
• Niewielki światłowstręt; wyraźne pogorszenie pod wpływem wiatru — Cecha różnicująca z Puls. [Clarke].
• Zapalenie brzegów powiek na tle skrofulicznym (dzieci) — Zastosowanie pediatryczne [Hering].

Skóra

• Wyprzenie; otarcia wskutek tarcia — Główny charakterystyczny objaw skórny [Boger], [Phatak].
• Wyprysk łojotokowy skóry głowy niemowląt; grube strupy, posokowata wydzielina — Klasyczny obraz zmian na skórze głowy niemowlęcia [Hering], [Clarke].
• Pieczenie po drapaniu — Charakter objawu [Hering].
• Pogorszenie po myciu; pogorszenie pod wpływem wiatru działającego na zajętą okolicę — Modalności zewnętrzne [Clarke].
• Otarcia szyi, pachwin, moszny i ud — Typowe umiejscowienia [Boericke].
• Nietolerowanie odzieży na skórze pozbawionej naskórka — Praktyczna wskazówka [Clarke].

Serce / Krążenie ogólne

• Tętno wolne, niemiarowe; osłabienie przy wstawaniu — Obraz zbliżony do Digitalis [Clarke], [Boericke].
• Kołatanie serca pod wpływem najmniejszego wysiłku lub hałasu — Odruch zmysłowo-sercowy [Hughes], [Kent].
• Uczucie niepokoju w okolicy przedsercowej; konieczność spokojnego leżenia — Poprawa w spoczynku [Clarke].
• Uczucie omdlewania przy wstawaniu — Osłabienie ortostatyczne [Boericke].
• Poprawa w spoczynku; pogorszenie przy najmniejszym ruchu — Powiązane modalności [Clarke].
• Przestrach nasila objawy sercowe — Charakterystyczna reakcja odruchowa [Kent].

Żołądek / Odbytnica

• Uczucie zapadania w nadbrzuszu wkrótce po jedzeniu — Charakterystyczny objaw trawienny [Allen].
• Pogorszenie po owocach lub mleku; biegunka powodująca nadżerki — Powiązanie diety z objawami skórnymi [Allen], [Clarke].
• Nadżerki okolicy odbytu i krocza — Zewnętrzny przejaw kwaśnej treści jelitowej [Hering].
• Skąpe, częste stolce, u dzieci kwaśne — Wskazówka pediatryczna [Allen].
• Niechęć do zimnych napojów po myciu — Szczegół dotyczący czynnika wyzwalającego [Clarke].
• Poprawa po małych, ciepłych posiłkach — Rubryka dotycząca pielęgnacji [Clarke].

Objawy ogólne

• Pogorszenie pod wpływem tarcia; pogorszenie po myciu; pogorszenie pod wpływem wiatru działającego na zajętą okolicę — Główne modalności zewnętrzne [Clarke], [Hering].
• Pogorszenie pod wpływem najmniejszego hałasu; łatwe przestrachy — Główna rubryka dotycząca wrażliwości zmysłowej [Hahnemann], [Kent].
• Pogorszenie przy patrzeniu w dół — Główna modalność przedsionkowa [Clarke].
• Poprawa pod wpływem suchego ciepła; poprawa w ciszy; poprawa w luźnej odzieży — Trzy podstawowe wskazówki dotyczące postępowania [Boger].
• Pogorszenie pod wpływem ciepła i wilgoci — Warunki sprzyjające wyprzeniu [Boger], [Phatak].
• Dzieci skrofuliczne; wykwity skórne z wszawicą — Uwaga konstytucjonalna [Hering], [Clarke].

Hahnemann — Materia Medica Pura / Chronic Diseases (1821–34): główne wątki prób lekowych — nadwrażliwość na hałas, dezorientacja podczas czytania i pisania, uczucie zapadania w żołądku.
Hering — The Guiding Symptoms (1879): wyprysk łojotokowy skóry głowy niemowląt; pieczenie po drapaniu; sklejone powieki; dzieci budzą się przy najmniejszym hałasie.
Allen, T. F. — Encyclopaedia of Pure Materia Medica (1874–79): biegunka po owocach lub mleku, powodująca nadżerki; uczucie zapadania po jedzeniu; uwagi dotyczące zmysłów i układu przedsionkowego.
Clarke, J. H. — Dictionary of Practical Materia Medica (1900): zawroty głowy przy patrzeniu w dół; modalności związane z tarciem, myciem i wiatrem; towarzyszące objawy sercowe i środki pielęgnacyjne.
Boericke, W. — Pocket Manual of Homœopathic Materia Medica (1901): objawy charakterystyczne — wyprzenie, strupy na skórze głowy, wolne niemiarowe tętno, przestrach wywołany hałasem.
Boger, C. M. — Synoptic Key (1915): modalności zewnętrzne (tarcie, mycie, wiatr); typowe umiejscowienia (szyja, pachwiny, moszna, uda); różnicowanie.
Hughes, R. — Cyclopaedia of Drug Pathogenesy (1870): glikozydy kardiotoksyczne (oleandryna); porównania z Digitalis; podobieństwa toksykologiczne.
Kent, J. T. — Lectures on Homœopathic Materia Medica (1905): nadwrażliwość zmysłowa (hałas); porównania leków (Theridion, Digitalis).
Phatak, S. R. — Materia Medica of Homoeopathic Medicines (1941): zwięzłe rubryki — wyprzenie, pogorszenie pod wpływem ciepła i wilgoci, poprawa w luźnej odzieży.
Tyler, M. L. — Homœopathic Drug Pictures (1942): obraz z obserwacji przy łóżku chorego — dzieci ze skórą głowy pokrytą strupami; przestrach i sen.
Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (1887): porównania objawów przedsionkowych (Conium, Gels.); związek biegunki z dietą.
Dewey, W. A. — Practical Homœopathic Therapeutics (1901): leczenie zmian skóry głowy i wyprzenia; kolejność stosowania w powiązaniu z Graph., Viola, Sulph.