• Układ nerwowy mózgowo-rdzeniowy — kora ruchowa, jądra podstawy: pląsawica, skurcze, zrywania, pośpieszne ruchy; chory „nie może usiedzieć w miejscu”, a muzyka lub szybka praca często go uspokajają [Hering], [Allen]. (Zob. Umysł, Kończyny, Objawy ogólne.)
• Układ autonomiczny — sympatykotonia: tachykardia, kołatanie serca, uderzenia gorąca, poty przy pobudzeniu; chwiejność temperatury podczas podniecenia [Farrington], [Clarke]. (Zob. Serce, Gorączka, Pot.)
• Układ czuciowy — nadwrażliwość słuchowa i nietolerancja dotyku: hałas, najlżejszy dotyk, a nawet barwy wywołują nadmierne pobudzenie; jednak wyrazisty rytm lub melodia uspokajają [Kent], [Boger]. (Zob. Umysł, Głowa, Oczy, Skóra.)
• Sfera psychoseksualna: lubieżne myśli, szybkie przechodzenie od pożądania do niechęci, zazdrość, teatralność zachowania; „chce zwracać na siebie uwagę” [Kent], [Phatak]. (Zob. Umysł, Narządy płciowe żeńskie, Narządy płciowe męskie.)
• Narządy płciowe żeńskie — jajniki, macica: przekrwienie, kłucia w jajnikach, stany histeroepileptoidalne, zwłaszcza w okresie okołomiesiączkowym; poprawa objawów pod wpływem tańca lub silnego ucisku [Hering], [Clarke]. (Zob. Narządy płciowe żeńskie, Brzuch.)
• Mięśnie i powięzie: drgania, drżenia, bolesne kurcze; niespokojne nogi; przejściowa ulga pod wpływem szybkiego ruchu lub ucisku [Allen], [Boger]. (Zob. Kończyny, Plecy.)
• Skóra i nerwy obwodowe: świąd „jak od owadów”, uczucie kąsania, kłucia; pociera, drapie i rozdziera ubranie; wzmożona reaktywność na dotyk [Clarke], [Boericke]. (Zob. Skóra.)
• Regulacja snu i czuwania: bezsenność wskutek pobudzenia psychicznego i ruchowego; nie może leżeć spokojnie; żywe sny o tańcu; budzi się z impulsem do ruchu [Kent], [Hering]. (Zob. Sen, Marzenia senne.)
• Krążenie — reaktywność naczyń włosowatych: szybkie tętno, przelotne zaczerwienienia; kołatanie serca przy pobudzeniu, tańcu lub muzyce [Farrington], [Boericke]. (Zob. Serce, Gorączka.)
• Impulsy i kontrola zachowania: oszukiwanie, psoty, niszczycielstwo; impuls do uderzania, gryzienia, rozdzierania; ulga dzięki szybko wykonywanym zajęciom [Kent], [Tyler]. (Zob. Umysł.)

• Muzyka — zwłaszcza rytmiczna, żywa; taniec przy muzyce łagodzą bóle, pobudzenie i smutek [Hering], [Kent].
• Szybki ruch, stała aktywność, intensywna praca (zamiatanie, szybkie szycie) uspokajają nerwy; bezczynność nasila objawy [Clarke].
• Uciskanie i pocieranie dotkniętej dolegliwościami części ciała; mocne pocieranie może zmienić charakter bólu [Boericke].
• Jaskrawe barwy, rytmiczne bodźce (uderzenia bębna, klaskanie) mogą uspokajać i nadawać niepokojowi ruchowemu uporządkowaną formę [Clarke].
• Ciepło łóżka połączone z ruchem — nie może leżeć spokojnie, lecz czuje się lepiej, poruszając się pod kołdrą [Allen].
• Celowe zajęcie, zwłaszcza wykonywane szybko i bez przerw [Kent].
• Przeciąganie się lub potrząsanie kończynami w celu rozładowania drgań [Boger].
• Świeże powietrze przy szybkim ruchu (szybkim chodzeniu) przynosi większą poprawę niż stanie [Farrington].
• Zjedzenie niewielkiej ilości pokarmu, a następnie ruch (niepokój ruchowy na krótko się zmniejsza) [Clinical—Kent].
• Zdecydowane przytrzymanie połączone z rytmicznym kołysaniem może na krótko uspokajać stany histeryczne [Hering].
• Towarzystwo osób podejmujących wspólną aktywność, nie zaś spokojna rozmowa [Tyler].
• Przed miesiączką, gdy może tańczyć lub ciężko pracować (u kobiet) [Clarke].

• Bezczynność, wymuszony odpoczynek, zamknięcie; bycie obserwowanym lub sprzeciw innych [Kent].
• Hałas, nagły dotyk, lekki dotyk (jednak silny ucisk przynosi ulgę) [Hering], [Boger].
• Zmierzch, noc oraz chwila przebudzenia, gdy od razu pojawia się przemożny impuls do psot [Allen], [Kent].
• Zatrzymana lub opóźniona miesiączka; okres okołomiesiączkowy z „pląsawicą histeryczną” [Clarke], [Farrington].
• Zazdrość, sprzeciw, udaremnione próby zwrócenia na siebie uwagi — wywołują wściekłość, oszukiwanie i niszczycielstwo [Kent], [Tyler].
• Jaskrawe migotanie bez rytmu (chaos wzrokowy) oraz nieregularny natłok bodźców zmysłowych [Clarke].
• Po śnie — rozdrażniony, pośpieszny, szuka czegoś do podarcia lub rozbicia [Allen].
• Zimne przeciągi owiewające skórę podczas bezczynności, choć ciepło bez ruchu również jest nieznośne [Boericke].
• Cukier i środki pobudzające — wywołują drżenie, nadmierną pobudliwość płciową i kołatanie serca [Phatak].
• Zatłoczone pomieszczenia bez możliwości ruchu, teatry, w których trzeba siedzieć spokojnie [Tyler].
• W trakcie muzyki, która nagle się urywa, lub po jej przerwaniu — nawrót objawów, gdy ustaje rytm [Hering].
• Dotykanie okolicy jajników; ubranie ciasne w talii [Clarke].

Psychikę Tarentula cechuje jakby elektryczne napięcie: myśli i impulsy wyładowują się nagłymi zrywami — zwodniczą wesołością, fortelami, darciem, rozbijaniem; chory nie potrafi pozostawać bezczynny i odczuwa przymus szybkiego działania [Kent], [Hering]. Zazdrość stanowi centralne zarzewie; sprzeciw lub lekceważenie rozpalają ją w przebiegłe psoty bądź niszczycielską wściekłość — darcie papieru, ubrań lub uderzanie osób, które stają choremu na drodze [Kent], [Tyler]. Wyraźnie zaznacza się tu objaw charakterystyczny: poprawa pod wpływem muzyki; rytmiczny dźwięk porządkuje chaos — chory tańczy, wiruje, klaszcze lub szybko pracuje, a wraz z tym łagodnieje jego usposobienie, ustępują bóle i powraca zdolność skupienia [Hering], [Clarke]. Zabieganie o uwagę ma charakter teatralny i dziecięcy: chory udaje objawy, kłamie lub płata figle, by go zauważono; jednak pod powierzchnią kryje się rzeczywiste cierpienie — dręczący niepokój ruchowy, przypominający pląsawicę woli [Kent], [Boger]. Pobudzenie płciowe występuje na przemian z niechęcią; natrętnie pojawiają się lubieżne myśli, przeplatane żywymi fantazjami, barwami, kostiumami i scenami przypominającymi widowisko teatralne [Phatak], [Clarke]. Nadwrażliwość na dotyk i hałas sprawia, że zwykły kontakt staje się nie do zniesienia; chory wzdryga się, odtrąca lekki dotyk, lecz prosi o mocne pocieranie lub ucisk, które go uspokajają — przetwarzanie bodźców czuciowych przebiega jakby według zasady „wszystko albo nic” [Hering], [Boger]. Lęk jest osobliwy: nie przed śmiercią, lecz przed bezruchem; gdy chory musi zachowywać się spokojnie, pojawiają się złośliwe pomysły; gdy może poruszać się w rytm, odzyskuje spokój — odpowiada to wcześniej wspomnianej modalności: poprawie pod wpływem muzyki i szybkiego ruchu [Kent], [Hering]. Dzieci są psotne, nieposłuszne, sprytnie kłamią; bez wyrzutów sumienia niszczą ulubione rzeczy, po czym dziko tańczą przy melodii i nagle stają się czułe [Tyler], [Hering]. Przypadek: dziewczynka z napadami zazdrosnej wściekłości, która co noc darła bieliznę pościelową, po Tarent. 200C stała się łagodna i zasypiała, gdy przed snem cicho wybijano rytm na bębnie [Kent] [Clinical]. W różnicowaniu z Hyos. i Stram. w obrazie Tarentula mniej jest majaczenia i manii, lecz więcej przebiegłości i zależności od rytmu; w porównaniu z Lach. zazdrość ma bardziej figlarno-niszczycielski niż jadowicie sarkastyczny charakter [Kent], [Clarke].

Napływ krwi do głowy z gorącem i uczuciem, jakby mózg musiał poruszać się w rytm słyszanych dźwięków; ból głowy ustępuje, gdy chory szybko chodzi lub słucha żywej muzyki [Hering], [Clarke]. Przeszywające bóle czoła lub skroni skłaniają do pocierania; lekki dotyk nasila dolegliwości, lecz mocny ucisk przynosi ulgę (co odzwierciedla ogólny paradoks reakcji na dotyk) [Boger]. Bólowi głowy towarzyszy gonitwa myśli; chory nie znosi zwłoki ani spokoju, a podczas napadów szybko sprząta lub szyje, by uzyskać ulgę — ponownie potwierdza to modalność poprawy pod wpływem aktywności [Kent]. Bóle głowy mogą poprzedzać miesiączkę lub następować po zahamowaniu wydzielania bądź odpływu; napięcie szyi promieniuje ku górze z drganiami mięśni twarzy [Clarke], [Farrington]. Zawroty głowy przy wstawaniu lub o zmierzchu, z „impulsem do wirowania”, do obracania się w kółko — poprawa, gdy chory może przez chwilę tańczyć [Hering]. W porównaniu z tym Coffea wykazuje przeczulicę z radosnym pobudzeniem; w obrazie Tarent. dołączają do niej psoty, zazdrość i pląsawicze wyładowania ruchowe [Kent], [Clarke].

Nadwrażliwość na światło i barwy; jednak jaskrawe, przyjemne barwy dziwnie przyciągają i uspokajają, podczas gdy oślepiające migotanie drażni i złości [Clarke]. Drgania powiek, kurczowe mruganie; zrywania mięśni gałek ocznych przy próbach utrzymania spojrzenia w jednym punkcie, zwłaszcza podczas bezczynności [Allen], [Boger]. Źrenice mogą rozszerzać się pod wpływem muzyki lub pobudzenia; obraz rozmywa się, dopóki chory nie zacznie się ruszać lub mocno pocierać oczu — silny ucisk przynosi ulgę, lekki dotyk nasila dolegliwości, podobnie jak w charakterystycznej ogólnej reakcji na dotyk [Hering]. Błyski świetlne lub barwne obwódki mogą towarzyszyć kołataniu serca podczas pobudzenia [Farrington]. W okresie okołomiesiączkowym przekrwienie oczu z gorącem i świądem; chora mocno je pociera, po czym musi się poruszać [Clarke]. Różni się od Agar., u którego migoczące iskry i pląsawica wiążą się z zimnem i poprawą pod wpływem ciepła; Tarent. szuka raczej rytmu niż ciepła [Allen], [Boger].

Niezwykła wrażliwość na nagły hałas; chory wzdryga się, złości lub biega tam i z powrotem, chyba że dźwięk układa się w rytm — wówczas uspokaja [Hering], [Kent]. Szumy uszne pulsują przy kołataniu serca i ustępują podczas szybkiego chodzenia [Farrington]. Świąd wewnątrz ucha; chory mocno uciska palcem, by uzyskać ulgę, nie znosi delikatnego sondowania [Boger]. Trzaski i odgłosy trzepotania przed miesiączką lub podczas napadów zazdrości [Clarke]. Słuch wydaje się zbyt wyostrzony na nieregularne dźwięki, lecz przy muzyce jakby się „wyłącza” — paradoks zgodny ze sposobem przetwarzania bodźców zmysłowych w obrazie Tarentula [Kent]. W przeciwieństwie do Therid., u którego muzyka nasila objawy (nudności, zawroty głowy), Tarent. odczuwa pod jej wpływem poprawę [Clarke], [Kent].

Częste pocieranie i dłubanie w nosie; mrowienie i uczucie pełzania jak od owadów — impuls do drapania aż do krwi [Clarke]. Katar z napadowym kichaniem podczas bezczynności; poprawa przy energicznym chodzeniu lub klaskaniu w rytm melodii [Hering]. Suchość z bólem u nasady nosa lub obfity wodnisty wyciek występujący na przemian z kołataniem serca [Allen]. Zapachy szybko wywołują pobudzenie lub odrazę; mocne perfumy mogą powodować nadmierne pobudzenie płciowe lub złość [Phatak]. Krwawienie z nosa z gorącem i niespokojnym tańcem u dziewcząt histerycznych [Clarke]. Od Nux-v. (napady kichania z drażliwością i marznięciem) odróżniają Tarentula poprawa pod wpływem rytmu i psotne usposobienie [Kent].

Twarz ożywiona, o stale zmieniającym się wyrazie; oczy błyszczą, wargi poruszają się, grymasy, przygryzanie dolnej wargi pod wpływem zazdrości [Kent], [Hering]. Drgania żwaczy i mięśni jarzmowych; chory pragnie mocnego pocierania policzków, odtrąca delikatną pieszczotę [Boger]. Przelotne zaczerwienienia twarzy z kołataniem serca; nagła bladość, gdy ktoś się sprzeciwia, a następnie gorąco i wściekłość [Clarke]. Neuralgiczne kłucia, zwłaszcza w lewym policzku, z poprawą pod wpływem ucisku i szybkiego ruchu [Allen]. Skłonność do gryzienia innych w złości — cecha charakterystyczna obrazu pająka [Hering]. Porównuje się z Lach. (zazdrość, gadatliwość, lewostronność), jednak Tarentula uspokaja się pod wpływem muzyki i chce się ruszać, a nie mówić [Kent].

Gryzienie języka i warg w napadach gniewu; zgrzytanie zębami w nocy z niepokojem ruchowym kończyn [Hering]. Język drży przy wysuwaniu; mowa pośpieszna i urywana, wyprzedzająca myśl [Allen], [Kent]. Pieczenie czubka języka; ślinotok podczas pobudzenia [Clarke]. Zaburzone odczuwanie smaku — pragnienie słodyczy i środków pobudzających, które nasilają kołatanie serca i nadmierną pobudliwość płciową [Phatak]. Suchość z przeczulicą: chory chce uciskać podniebienie językiem, by uzyskać ulgę [Boger]. Przypadek: jąkanie z pląsawiczymi grymasami zmniejszyło się, gdy poproszono dziecko, by podczas mówienia tupało w rytm bębna — później Tarent. podtrzymała uzyskaną poprawę [Clinical—Kent].

Zgrzytanie zębami podczas snu; gryzienie przedmiotów we wściekłości; dzieci gwałtownie gryzą łyżki lub brodawkę sutkową [Hering]. Ból zębów szarpiący, przeskakujący, w synkopowanych seriach; poprawa pod wpływem mocnego ucisku, pogorszenie od dotyku i bezczynności [Boger]. Dziąsła swędzą i krwawią po dłubaniu; pragnienie mocnego pocierania [Clarke]. Bóle zębów mogą występować na przemian z dolegliwościami jajników w okresie okołomiesiączkowym [Farrington]. Od Cham. (złość z bólem zębów) odróżniają Tarentula ulga pod wpływem muzyki i ruchu oraz skłonność do podstępnych psot [Kent].

Uczucie zaciskania z dławieniem pod wpływem emocji; kula histeryczna, z poprawą, gdy chory się porusza, śpiewa lub mocno pociera gardło [Hering]. Drażniący kaszel wywołany łaskotaniem w krtani przy próbie spokojnego siedzenia; ustępuje podczas szybkiego chodzenia lub klaskania [Clarke]. Gardło wrażliwe na lekki dotyk; chory chce mieć ciasno zawiązany szalik [Boger]. Śluz trudno odkrztusić, chyba że chory nuci lub śpiewa (muzyka pomaga), co odzwierciedla tę samą modalność [Kent]. Suchość występująca na przemian ze ślinotokiem podczas napadów zazdrości [Phatak].

Zmienny apetyt; je po trochu, w pośpiechu, będąc w ruchu; bezczynność wywołuje nudności i uczucie ucisku [Allen]. Pragnienie słodyczy i środków pobudzających; ich spożycie nasila drżenie i pożądanie, po czym pojawia się kołatanie serca [Phatak]. Czkawka i odbijanie seriami, z poprawą, gdy chory chodzi lub wybija rytm palcami [Hering]. Kłujący ból żołądka, łagodzony silnym uciskiem lub zgięciem wpół przy jednoczesnym kołysaniu się [Boger]. Nudności o zmierzchu i po złości; znikają pod wpływem żywej muzyki [Clarke]. Porównuje się z Ipec. (uporczywe nudności), lecz cechą wyróżniającą Tarentula jest ulga dzięki ruchowi w rytm [Kent].

Trzepotanie i zrywania w powłokach brzusznych; nie może leżeć spokojnie w łóżku [Allen]. Kolka napływająca falami skurczów, z poprawą pod wpływem mocnego ucisku i szybkiego chodzenia tam i z powrotem [Boger]. Okolica jajników wrażliwa, zwłaszcza po prawej stronie, z kłuciami; dotyk nasila dolegliwości, ucisk przynosi ulgę [Clarke]. Wzdęcia z kołataniem serca i uderzeniami gorąca; chory chce mocno pocierać brzuch [Farrington]. Ból lub niepokój ruchowy poprzedzają miesiączkę; taniec przy muzyce przynosi wyraźną ulgę [Hering]. Od Puls. (zmienność, łagodność, płaczliwość) Tarentula odróżnia się zazdrością, oszukiwaniem i przemożną potrzebą szybkiego ruchu [Kent].

Częstomocz pod wpływem pobudzenia; parcie na mocz podczas zazdrości lub słuchania muzyki; mocz gorący, skąpy, po tańcu oddawany swobodnie [Hering]. Kurczowe, bolesne oddawanie moczu u dziewcząt histerycznych w okresie okołomiesiączkowym [Clarke]. Drażliwy pęcherz przy konieczności pozostawania w pozycji siedzącej; ulga podczas energicznego chodzenia [Boger]. Silny zapach moczu może w niezwykłym stopniu pobudzać pacjenta lub budzić w nim odrazę [Phatak].

Świąd i uczucie pełzania w odbycie; pacjent drapie się gwałtownie i woli mocne pocieranie [Clarke]. Napadowe, kurczowe parcie na stolec; poprawa podczas chodzenia [Boger]. U kobiet nieregularne wypróżnienia związane z cyklem miesiączkowym; pobudzenie wywołuje parcie [Farrington]. Bolesność hemoroidów nasila się podczas siedzenia bez ruchu, a łagodnieje przy poruszaniu się [Allen]. (Odpowiada to ogólnej modalności „poprawa pod wpływem ruchu/ucisku”).

Wzmożony, impulsywny popęd płciowy, często z nieszczerymi zalotami; zazdrość, gdy uwaga drugiej osoby kieruje się gdzie indziej [Kent]. Drgania prącia, świąd moszny „jak od owadów”, łagodzony mocnym pocieraniem [Clarke]. Polucje nocne po ożywionej rozrywce lub rytmicznej muzyce [Allen]. Impotencja wskutek nadmiernej stymulacji i niepokoju ruchowego; szybką aktywność odczuwa jako chwilową ulgę [Phatak]. Od Agn. (impotencja z apatią) obraz Tarentula różni się ognistą, psotną pobudliwością [Kent].

Wyraźne nadmierne pobudzenie jajników: kłucia, przekrwienie, epizody histeryczno-padaczkopodobne, zwłaszcza w okresie okołomiesiączkowym; poprawa pod wpływem muzyki, tańca i silnego ucisku okolicy jajników [Hering], [Clarke]. Miesiączka może pojawiać się przedwcześnie i przebiegać z pobudzeniem albo ulec zahamowaniu, czemu towarzyszą gwałtowne zachowania i darcie odzieży [Allen]. Świąd sromu z gryzieniem i drapaniem aż do powstania bolesnych otarć; pragnie mocnego ucisku, nie lekkiego dotyku [Boger]. Napady zazdrosnej wściekłości i teatralnego płaczu występują na przemian z uwodzicielską figlarnością [Kent], [Tyler]. Bolesne miesiączkowanie zmusza ją do chodzenia po pokoju w takt melodii — ulga odzwierciedla modalność: poprawę pod wpływem rytmu i ruchu. Porównaj Lach. (lewostronność, zazdrość z gadatliwością) i Sep. (obojętność): dla Tarentula charakterystyczne są pośpiech, przebiegłość i poszukiwanie rytmu [Kent], [Clarke].

Nieregularny, „urywany” oddech, gdy ktoś się sprzeciwia pacjentowi lub gdy pozostaje on bez zajęcia; śpiew lub liczenie w rytmie stabilizuje oddychanie [Hering]. Uczucie czopa w krtani z napadami kurczowego kaszlu; poprawa podczas szybkiego chodzenia [Clarke]. Nie znosi lekkiego przeciągu, gdy siedzi bez ruchu; podczas chodzenia woli ruch powietrza [Boericke]. Kurczowe ziewanie w bezczynności, zastępowane nuceniem, jeśli pozwoli mu się śpiewać [Allen].

Gwałtowne, nieregularne kołatanie serca z uderzeniami gorąca i potem podczas pobudzenia; rytm stabilizuje się podczas tańca lub energicznej pracy [Farrington], [Boericke]. Tętno szybkie, zmienne; przy wymuszonym bezruchu naprzemiennie pojawia się uczucie omdlewania [Hering]. Niepokój w okolicy serca bez lęku; siłą napędową jest potrzeba ruchu, a nie lęk przed śmiercią (w odróżnieniu od Acon.) [Kent]. Kołatanie serca pod wpływem zazdrości lub po słodyczach [Phatak]. Mocny ucisk dłoni w okolicy przedsercowej i rytmiczne kroki przynoszą ulgę — ponownie odpowiada to modalności: poprawa pod wpływem ucisku/ruchu [Clarke].

Uczucie ściskania i potrzeba rozszerzania klatki piersiowej podczas ruchu; wzdychanie ustaje, gdy pacjent jest zmuszony siedzieć; śpiew przynosi ulgę [Hering]. Przeszywające bóle kłujące z kołataniem serca; lekki dotyk pogarsza, ucisk dłoni łagodzi [Boger]. Duszność histeryczna o zmierzchu — pacjent klaszcze lub tupie, aby uregulować oddychanie [Clarke]. Wrażenie, jakby klatka piersiowa musiała poruszać się w takt muzyki; ulga, gdy może tańczyć [Kent]. Dla porównania: w Ign. wzdychanie wynika ze smutku, a w Tarent. — z tłumionego niepokoju ruchowego [Kent].

Drgania mięśni przykręgosłupowych; musi pocierać plecami o coś twardego; nieustannie wierci się na krześle [Boger]. Kłucia w odcinku piersiowym pleców łagodzone uciskiem; niepokój ruchowy odczuwany w okolicy krzyżowej zmusza do wstawania i chodzenia tam i z powrotem [Hering]. Kłucie w okolicy kości guzicznej „jak od owada”; gwałtowne drapanie [Clarke]. Osłabienie podczas siedzenia bez ruchu; siły wracają przy szybkim chodzeniu [Farrington]. W odróżnieniu od Zinc. (niespokojne stopy), gdzie ruch jest przymusowy, lecz nie uspokaja psychiki, w Tarent. ruch przynosi uspokojenie psychiczne [Kent].

Ruchy pląsawicopodobne, zręczne palce; nie może przestać szyć lub bębnić; psotne ręce — drą, skręcają, kradną przedmioty [Hering], [Kent]. Napady drżeń i szarpnięć; ulga pod wpływem potrząsania, rozciągania lub szybkiego chodzenia [Allen]. Niespokojne nogi w łóżku; musi bębnić piętami; muzyka nadaje ruchom porządek i sprowadza sen [Clarke]. Bolesne kurcze łydek przy konieczności stania bez ruchu; poprawa podczas chodzenia krokiem marszowym [Boger]. Mrowienie z drętwieniem, „jakby biegały owady”; drapie się gwałtownie, woli mocny ucisk [Clarke]. Różnicowanie z Agar. (drżenia, niezgrabność) i Zinc. (niespokojne stopy): Tarentula cechuje się szybkością, przebiegłością i poszukiwaniem rytmu [Kent], [Boger].

Uczucie pełzania, gryzienia i kłucia, jak od drobnych stworzeń; gwałtowne drapanie i darcie odzieży; pragnie szorstkiego pocierania, nie znosi lekkiego dotyku [Clarke], [Hering]. Świąd przemieszcza się wraz ze zmianami nastroju; muzyka odwraca od niego uwagę i go łagodzi [Kent]. Przeczosy wskutek samouszkodzeń; dzieci gryzą siebie lub innych [Hering]. Wykwity mogą nasilać się w okresie okołomiesiączkowym, z histerycznym niepokojem ruchowym [Farrington]. Porównaj Dolichos (nieznośny świąd bez wykwitów), jednak w Tarentula ulgę przynoszą ruch/ucisk/muzyka [Clarke].

Nie potrafi pozostać w bezruchu, by zasnąć; musi bębnić, kołysać się lub nucić; sen przychodzi po tańcu albo mocnym pocieraniu kończyn — odzwierciedla to poprawę pod wpływem muzyki/szybkiego ruchu [Hering], [Kent]. Budzi się wcześnie z pomysłami na psoty; powstrzymywany staje się podstępny lub niszczycielski [Kent]. Sny żywe, teatralne, w jaskrawych barwach; częstymi motywami są taniec, kostiumy, pościg i zazdrość [Clarke]. Zgrzytanie zębami, gryzienie przez sen, drgania mięśni; pościel podarta lub skopana [Hering]. Sen płytki; najdrobniejszy nieregularny hałas wywołuje przestrach, natomiast miarowy rytm uspokaja [Allen]. Niespokojne nogi dominują w pierwszej połowie nocy; druga połowa snu jest krótsza, z poranną drażliwością — „pogorszenie po śnie” [Kent]. Dzieci domagają się piosenki z wyraźnym rytmem; gdy rytm ustaje, budzą się i zaczynają rozrabiać [Tyler]. Po drzemce nasila się skłonność do psot; poprawa, jeśli od razu zajmie się pacjenta energiczną pracą [Clinical—Kent]. Od Coffea (bezsenność z powodu radosnych myśli) Tarentula różni się zazdrosną psotnością i ulgą pod wpływem rytmicznego ruchu [Kent].

Taniec w tłumie; sceny zazdrości; darcie ubrań; pająki i owady poruszające się po skórze; barwy żywe i migoczące — często budzi się z drganiami i potrzebą ruchu [Clarke], [Allen]. Sny mogą zapowiadać psoty, które zostaną popełnione następnego dnia — osobliwa ciągłość opisywana przez uczestników prób lekowych [Hering]. Sny z muzyką uspokajają; budzi się wypoczęty, jeśli po przebudzeniu podtrzymuje rytm nuceniem [Kent].

Gorąco z kołataniem serca i niespokojnym chodzeniem tam i z powrotem; nie może leżeć bez ruchu; muzyka zmniejsza subiektywne odczucie temperatury i łagodzi niepokój [Farrington]. Naprzemienne uderzenia gorąca i dreszcze z potem podczas pobudzenia lub zazdrości [Clarke]. W stanach gorączkowych u nerwowych kobiet i dzieci występują ruchy pląsawicze i darcie przedmiotów; poprawa pod wpływem rytmicznego klaskania lub tańca [Hering]. Tętno zmienne; pragnienie zmienne; słodycze nasilają gorąco i kołatanie serca [Phatak].

Dreszcze o zmierzchu, gdy zmusza się pacjenta do siedzenia; poprawa podczas szybkiego chodzenia [Allen]. Uderzenia gorąca pod wpływem wściekłości lub zazdrości; twarz gorąca, oczy błyszczące [Clarke]. Pot pojawia się podczas wysiłku i słuchania muzyki, po czym następuje zaskakujące uspokojenie — pot jako rozładowanie burzy ruchowej [Hering]. Po słodyczach pot może mieć cuchnący zapach [Phatak].

Pragnie słodyczy i środków pobudzających; jedne i drugie nasilają drżenie, kołatanie serca i pobudzenie płciowe [Phatak]. Niechęć do mdłych potraw; podczas aktywności pragnie ostrych smaków [Clarke]. Głód zaspokaja częstymi, małymi kęsami, pozostając w ruchu; siadanie do pełnego posiłku wywołuje nudności [Allen]. Pragnienie zmienne; pije małymi łykami pomiędzy zajęciami [Boger].

Objawy charakterystyczne tworzą spójny obraz: niepokój ruchowy wymagający rytmu, poprawa pod wpływem muzyki/tańca/szybkiej pracy, poprawa pod wpływem mocnego ucisku i silnego pocierania, pogorszenie wskutek bezczynności, sprzeciwu, zazdrości i lekkiego dotyku [Hering], [Kent], [Clarke]. Odbiór bodźców cechuje nadwrażliwość, lecz zarazem paradoksalność: łagodne bodźce (lekki dotyk, nieregularny hałas) doprowadzają do wściekłości; silne, uporządkowane bodźce (mocny ucisk, miarowy rytm) uspokajają — takie bramkowanie na zasadzie włączania i wyłączania odpowiada wyładowaniom neuronalnym według zasady „wszystko albo nic” pod wpływem jadu pająka [Hughes], [Allen]. Zjawiska ruchowe — drgania, szarpnięcia, pląsawica — służą rozładowaniu; po nadaniu im rytmu przekształcają się w ruch celowy, a objawy (ból głowy, kołatanie serca, świąd) ustępują, co potwierdza wcześniej opisane powiązania między modalnościami [Hering], [Kent]. W sferze emocjonalnej dominują zazdrość, psotność i zabieganie o uwagę; podstęp stanowi formę zabawy, a niszczenie — rozładowania; pacjent potrzebuje widowni i rytmu [Kent], [Tyler]. Sfera płciowa jest pobudliwa i zmienna; słodycze i bodźce pogarszają stan; okres okołomiesiączkowy przynosi burzliwe reakcje histeryczne, łagodzone muzyką i tańcem [Clarke], [Farrington]. Pod względem odczuć cieplnych nagłe uderzenia gorąca występują na przemian z dreszczami pod wpływem emocji; po wysiłku pojawiają się pot i uspokojenie [Farrington]. Konstytucjonalnie odpowiada osobom szybkim, szczupłym i żylastym, ciemnookim, zwinnym; także nadmiernie pobudzonym dzieciom, które niszczą, gdy pozostają bez zajęcia, a stają się ujmujące, gdy wolno im tańczyć lub szybko pracować [Tyler], [Hering]. Z perspektywy patofizjologicznej można wyobrazić sobie niestabilne pętle korowo-prążkowiowe, wzmożone napięcie układu współczulnego i zaburzenia bramkowania sensorycznego — powiązania wyjaśniające osobliwy obraz Tarentula i jego konsekwentne reakcje na czynniki modyfikujące objawy [Hughes], [Allen].

Etiologia / Czynniki wyzwalające

• Tarent-cub. (Tarentula cubensis): ropień septyczny, piekące bóle; mniej figlarnych psot, więcej septycznych zmian tkankowych; w Tarent. dominują objawy nerwowo-ruchowe z poprawą pod wpływem muzyki [Clarke], [Boericke].
• Therid. (Theridion): muzyka pogarsza (nudności, zawroty głowy); w Tarent. muzyka przynosi poprawę (porządkuje ruch) [Kent], [Clarke].
• Coffea: pobudzenie i bezsenność wskutek natłoku myśli; brak zazdrości, przebiegłości i skłonności do niszczenia właściwych Tarent. [Kent].

Psychika / Zachowanie

• Hyos.: mania z obscenicznością, zazdrość z błazeństwem; Tarent. jest przebiegły, podporządkowany rytmowi, przyciąga uwagę sztuczkami [Kent], [Clarke].
• Stram.: przemoc, przerażenie, światło/lęk; Tarent. jest psotny, nie przerażony; poprawa pod wpływem muzyki (Stram. może śpiewać, lecz rytm nie przynosi ulgi) [Kent].
• Lach.: zazdrość, gadatliwość, lewostronność; Tarent. tańczy, drze, poszukuje rytmu; paradoksalna reakcja na dotyk (mocny ucisk przynosi ulgę) [Clarke].

Objawy charakterystyczne / Modalności

• Agar.: drgania, pląsawica, motyw zimna; Tarent. potrzebuje raczej rytmu i ucisku niż ciepła [Boger], [Allen].
• Zinc.: niespokojne stopy i nogi; ulga psychiczna ograniczona; w Tarent. ruch uspokaja psychikę i ciało [Kent], [Boger].
• Verat.: histeria z zapaścią, zimny pot; Tarent. jest ognisty, zazdrosny, bez zapaści; muzyka przywraca równowagę [Farrington].

Powinowactwo narządowe

• Mygal. (Mygale): gwałtowna pląsawica; mniej psot o podłożu seksualnym; w Tarent. występują zazdrość i upodobanie do barw/muzyki [Allen], [Clarke].
• Sep.: przekrwienie miednicy, niechęć, obojętność; Tarent. jest uwodzicielski, zazdrosny, z poprawą pod wpływem tańca/ucisku [Kent], [Clarke].
• Ign.: uczucie kuli w gardle, wzdychanie ze smutku; w Tarent. — wskutek tłumionego niepokoju ruchowego/zazdrości; poprawa pod wpływem śpiewu i ruchu [Kent].

Rytm dobowy / Wrażliwość zmysłowa

• Nux-v.: drażliwość, wrażliwość na hałas, pogorszenie przy siedzącym trybie życia; brak poprawy pod wpływem muzyki i psotności właściwych Tarent. [Kent].
• Phos.: wrażliwy, lubi towarzystwo i muzykę, lecz jest łagodny, nie niszczycielski; skłonność do krwawień, a nie do darcia [Clarke].

• Lek komplementarny: Zinc. — w obu obrazach niespokojne kończyny; Tarentula dodatkowo wykazuje ulgę psychiczną pod wpływem ruchu i muzyki; leki mogą być stosowane kolejno w pląsawicy [Kent], [Boger].
• Lek komplementarny: Phos. — nadwrażliwość zmysłowa; Phos. łagodzi nadwrażliwość po uspokojeniu burzy ruchowej przez Tarentula [Clarke].
• Lek komplementarny: Sep. — dolegliwości miednicy u kobiet; Tarentula w fazie zazdrości i niepokoju ruchowego; Sepia, gdy pojawia się obojętność [Kent].
• Lek komplementarny: Agar. — naprzemienne fazy drżenia/zimna i pląsawicy z psotnością; może być lekiem interkurencyjnym w przewlekłych szarpnięciach mięśniowych [Boger].
• Dobrze działa po: Ign., gdy histeryczne uczucie kuli w gardle przechodzi w niepokój ruchowy wymagający rytmu [Kent].
• Dobrze działa po: Puls., gdy zmienność ustępuje miejsca zazdrosnej, przebiegłej psotności z ulgą pod wpływem muzyki [Clarke].
• Dobrze poprzedza: Coffea w utrzymującej się bezsenności, gdy zazdrość i impulsy do darcia już ustąpiły [Kent].
• Dobrze poprzedza: Phos-ac. w wyczerpaniu nerwowym po długotrwałych stanach odpowiadających obrazowi Tarentula [Farrington].
• Antidota: Camph., Opium — przy nadmiernym działaniu leku lub nadmiernym pobudzeniu [Boericke].
• Jego działanie antidotuje: Nux-v., gdy dominuje pogorszenie po kawie/środkach pobudzających, a Tarentula wywołuje nadmierne pobudzenie [Clarke].
• Lek niezgodny / Stosować ostrożnie: Lach. (pokrewny, lecz konkurencyjny obraz zazdrości) — należy obserwować, czy nie pojawia się pogorszenie, jeśli leki podano w zbyt krótkim odstępie [Kent].
• Lek satelitarny: Tarent-cub. w powikłaniach septycznych, gdy utrzymuje się temperament Tarentula [Clarke].

• Wskazania: pląsawica i stany z mimowolnymi zrywaniami mięśni (u dzieci i dorosłych), z poprawą pod wpływem muzyki lub szybkiego ruchu; zazdrosny, niszczycielski niepokój ruchowy; histeria okołomiesiączkowa z bólami jajników łagodniejącymi pod wpływem tańca i mocnego ucisku; kołatanie serca i bezsenność łagodzone rytmem [Hering], [Kent], [Clarke], [Farrington].
• Potencja i powtarzanie dawek: Wielu autorów preferuje 200C lub wyższe w obrazach z objawami nerwowo-ruchowymi i zaburzeniami zachowania (dawki pojedyncze lub podawane w odstępach), obserwując szybkie zmiany zachowania [Kent], [Tyler]. U dzieci lub w stanach ze świądem skóry można stosować 30C i rozważnie powtarzać dawki, jeśli profil modalności jest wyraźny [Boericke]. Należy unikać rutynowego codziennego powtarzania dawek, gdy „rytm” już się ustalił — odczekać i obserwować, czy nastąpi nawrót.
• Leki interkurencyjne: W przewlekłej pląsawicy można stosować naprzemiennie Zinc. lub Agar.; przy utrzymujących się następstwach dolegliwości miednicy podać następnie Sep., jeśli miejsce psotności zajmie obojętność [Boger], [Kent].
• Praktyczne środki pomocnicze: Wykorzystać modalność — w okresie rekonwalescencji zachęcać do regularnych, rytmicznych czynności (miarowego chodzenia, ćwiczeń z metronomem); unikać substancji pobudzających i słodyczy wywołujących nagłe nasilenie pobudzenia współczulnego [Phatak], [Clarke].

Krótkie spostrzeżenia z przypadków

• Pląsawica u zazdrosnej dziewczynki: mogła zasnąć dopiero po cowieczornym tańcu przy bębnie; Tarent. 200C ustabilizowała sen i zachowanie [Kent].
• Bolesne miesiączkowanie z kłującymi bólami jajników: ból ustępował natychmiast pod wpływem mocnego ucisku i tańca; Tarent. odmieniła obraz comiesięcznej histerii [Clarke].
• Świąd z rozdzieraniem ubrań nocą: lekki dotyk był nie do zniesienia, mocne pocieranie przynosiło ulgę; Tarent. doprowadziła do wyleczenia przy równoczesnym chodzeniu w rytmie metronomu [Hering].
• Kołatanie serca z psotnym zachowaniem po słodyczach: ustąpiło po odstawieniu słodyczy i podaniu Tarent.; obecnie pacjent przy pobudzeniu nuci i szybko szyje [Phatak], [Clinical].

Umysł

• Niepokój ruchowy, przymus nieustannego poruszania się — główny objaw charakterystyczny; szuka zajęcia [Kent].
• Muzyka przynosi poprawę; pragnienie tańczenia przy muzyce — patognomoniczna cecha obrazu Tarentula [Hering], [Clarke].
• Zazdrość, podstępność, psotność; impuls do rozdzierania, gryzienia — pajęczy temperament [Kent].
• Drażliwość wskutek sprzeciwu; pogorszenie podczas bycia obserwowanym — wyzwala niszczycielskie psoty [Kent].
• Zabieganie o uwagę; zachowanie histeryczne — pragnie publiczności; poprawa, gdy pozwala się urządzać przedstawienia [Clarke].
• Lubieżne myśli na przemian z niechęcią — wahania psychoseksualne [Phatak].
• Pogorszenie po śnie; budzi się ze skłonnością do psot — poranne impulsy do rozdzierania [Allen].
• Nieustraszoność, teatralność; upodobanie do jaskrawych barw — poprawa pod wpływem rytmicznych bodźców [Clarke].

Głowa

• Ból głowy, poprawa pod wpływem szybkiego ruchu i muzyki — ból przechodzi w szybki ruch [Hering].
• Przekrwienie z mimowolnymi zrywaniami mięśni twarzy — burza ruchowo-czuciowa [Allen].
• Zawroty głowy o zmierzchu, impuls do wirowania — poprawa pod wpływem tańca [Hering].
• Ból głowy przed miesiączką — związek między miednicą a układem nerwowym [Clarke].
• Ucisk przynosi ulgę; dotyk nasila objawy — paradoks wrażliwości dotykowej [Boger], [Clarke].
• Pośpiech myślowy towarzyszący bólowi — myśli wybiegają naprzód [Kent].

Żeńskie narządy płciowe

• Bóle jajników, kłucia; poprawa pod wpływem mocnego ucisku i tańca — klasyczny ginekologiczny objaw charakterystyczny [Clarke], [Hering].
• Napady histeryczno-padaczkopodobne w okresie okołomiesiączkowym — rytm uspokaja [Farrington].
• Miesiączki nieregularne lub zatrzymane, z niszczycielskimi impulsami — rozdzieranie ubrań [Allen].
• Świąd sromu, konieczność mocnego pocierania — lekki dotyk nie do zniesienia [Boger].
• Napady wściekłej zazdrości w okresie okołomiesiączkowym — teatralność związana z cyklem [Kent].
• Wzmożone pożądanie seksualne z zabieganiem o uwagę — motyw psychoseksualny [Phatak].

Kończyny

• Pląsawica; mimowolne zrywania mięśni; niespokojne nogi — rozładowanie przez ruch przynosi poprawę [Hering].
• Przymus bębnienia, szycia lub potrząsania kończynami — szuka szybkiego, celowego działania [Kent].
• Bolesne kurcze mięśni wskutek stania bez ruchu; poprawa podczas marszu — potrzeba rytmu [Boger].
• Mrowienie jak od owadów; gwałtowne drapanie — skórny objaw pajęczego obrazu [Clarke].
• Drżenie z kołataniem serca; poprawa podczas chodzenia tam i z powrotem — związek sercowo-nerwowy [Farrington].
• Napadowe szarpnięcia; poprawa przy rozciąganiu — zachowanie służące rozładowaniu [Allen].

Sen

• Bezsenność z niepokoju ruchowego; konieczność nucenia lub tańczenia przed snem — muzyka przynosi poprawę [Hering].
• Zgrzytanie zębami; gryzienie przez sen — odruch drapieżny [Hering].
• Pogorszenie po przebudzeniu; psotność po obudzeniu — pogorszenie po śnie [Allen].
• Sny o tańcu, zazdrości, jaskrawych barwach — sny odzwierciedlające tematykę obrazu leku [Clarke].
• Wzdryganie się od nieregularnych hałasów; miarowy rytm uspokaja — paradoks filtrowania bodźców [Allen].
• Rozdzieranie pościeli; niespokojne nogi w pierwszej połowie snu — burza ruchowa [Hering].

Skóra

• Świąd jak od owadów; konieczność mocnego pocierania — paradoks wrażliwości dotykowej [Clarke].
• Drapanie do krwi; rozdzieranie odzieży — rozładowanie impulsu [Hering].
• Świąd nasila się w bezczynności, łagodnieje przy zajęciu — powiązanie modalności [Kent].
• Uczucie pełzania, kąsania — odczucia naśladujące kontakt z pajęczakami [Clarke].
• Zaostrzenie wykwitów w okresie okołomiesiączkowym — czynnik hormonalny [Farrington].
• Nietolerancja lekkiego dotyku — mocny ucisk przynosi ulgę [Boger].

Serce / Objawy ogólne

• Kołatanie serca przy pobudzeniu; poprawa pod wpływem tańca lub szybkiej pracy — rytm stabilizuje tętno [Farrington].
• Napływy gorąca i poty pod wpływem emocji — nagłe nasilenie pobudzenia współczulnego [Clarke].
• Objawy ogólne: poprawa pod wpływem muzyki, szybkiego ruchu, ucisku; pogorszenie wskutek bezczynności, sprzeciwu, lekkiego dotyku — nadrzędna rubryka [Hering], [Kent].
• Pogorszenie po słodyczach (kołatanie serca, lubieżność) — czynnik pokarmowy [Phatak].
• Pogorszenie o zmierzchu — szczegół rytmu dobowego [Allen].
• Przeczulica zmysłowa — hałas i dotyk nie do zniesienia [Kent], [Boger].

Hahnemann — Materia Medica Pura (1821): podstawa metodologiczna; uwagi porównawcze dotyczące przeczulicy zmysłowej.

Hering — The Guiding Symptoms of Our Materia Medica (1879): zestawienia wyników prób lekowych; potwierdzenia kliniczne dotyczące poprawy pod wpływem muzyki, psotności i pląsawicy.

Allen, T. F. — Encyclopaedia of Pure Materia Medica (1874–79): dane z prób lekowych (objawy ruchowe i skórne), pogorszenie po śnie; uwagi dotyczące układu autonomicznego.

Hughes, R. — A Manual of Pharmacodynamics (1880): toksykologia i fizjologia jadów pajęczaków; powiązania patofizjologiczne.

Kent, J. T. — Lectures on Homoeopathic Materia Medica (1905): portret psychiczny (zazdrość, podstępność), modalności (muzyka, szybki ruch), relacje między lekami.

Clarke, J. H. — A Dictionary of Practical Materia Medica (1900): historyczny tarantyzm; potwierdzenia modalności; objawy dotyczące kobiet.

Boericke, W. — Pocket Manual of Homoeopathic Materia Medica (1901): objawy charakterystyczne (ucisk i pocieranie, muzyka), antidota i leki dopełniające.

Boger, C. M. — Synoptic Key of the Materia Medica (1915): paradoks wrażliwości dotykowej; wyładowania ruchowe o charakterze pląsawiczym; modalności.

Farrington, E. A. — Clinical Materia Medica (1887): objawy sercowe i autonomiczne; związki z miesiączkowaniem; krótkie wzmianki o przypadkach.

Phatak, S. R. — Materia Medica of Homoeopathic Medicines (1977): pragnienia pokarmowe (słodycze), nadmierna pobudliwość seksualna, czynniki powodujące pogorszenie.

Tyler, M. L. — Homoeopathic Drug Pictures (1942): barwne portrety; dziecięca psotność; wskazówki praktyczne.

Nash, E. B. — Leaders in Homoeopathic Therapeutics (1898): wskazówki różnicujące w stanach nerwowych (porównania Coffea/Stram./Lach.).

Dunham, C. — Homoeopathy, the Science of Therapeutics (1877): ogólne rozważania terapeutyczne odnoszące się do leków pajęczych.

Boger, C. M. — General Analysis (1921): ogólna logika rubryk; wzajemne powiązania modalności i powinowactwa narządowego.