• Układ pokarmowy – żołądek, jelita, wątroba, krążenie wrotne
• Układ żylny – zastój, hemoroidy, sinica
• Oddychanie – zwłaszcza duszność związana z osłabieniem
• Skóra i błony śluzowe – obniżona żywotność, owrzodzenia
• Układ krążenia – zapaść, niedostateczne utlenowanie
• Ogólna żywotność – wyczerpanie, osłabienie, asfiksja

• Zimne powietrze i wachlowanie (nawet szybkie)
• Odbijanie i oddawanie gazów
• Uniesienie głowy
• Rozluźnienie ubrania
• Po śnie lub odpoczynku
• Ciepło przy ostrych dreszczach, zimno przy przewlekłym uczuciu gorąca

• Ciepło i gorąco (zwłaszcza w łóżku lub pomieszczeniu)
• Spożycie nawet niewielkiej ilości pokarmu
• Ciężkostrawne, tłuste lub fermentowane pokarmy
• Alkohol, mleko lub masło
• Leżenie płasko lub na plecach
• Wieczór i noc
• Stłumienie wykwitów skórnych lub wydzielin

W obrazie Carbo vegetabilis czynności umysłowe są spowolniałe, występuje ospałość i przytępienie wskutek wyczerpania. Pacjent odczuwa zamglenie umysłu, ma trudności z koncentracją i pamięcią. Skarży się na niechęć do mówienia lub myślenia. Głęboka obojętność na wszystko, nawet na życie. Czuje się zbyt słaby, by żyć, a jednak boi się śmierci. [Hering] odnotowuje rozpacz związaną z zapaścią fizyczną. Splątanie może pogłębiać się aż do stuporu, zwłaszcza podczas gorączki lub w stanach obniżonej żywotności.

Pacjent jest lękliwy, zwłaszcza w sprawach zdrowia, i wpada w panikę podczas duszności lub osłabienia. Wyobraża sobie, że umiera, i domaga się świeżego powietrza oraz wachlowania, by uniknąć uduszenia. W stanach osłabienia lub majaczenia może pojawić się lęk przed samotnością, ciemnością i duchami.

Ciężkość i tępy ból głowy, zwłaszcza w okolicy czoła lub potylicy. Uczucie pełności, przekrwienia lub odurzenia w głowie po posiłkach albo przy spowolnionym trawieniu. Zawroty głowy przy wstawaniu, nasilające się pod wpływem gorąca lub przy schylaniu. Zimny pot na czole przy uczuciu omdlewania. Bóle głowy związane z niestrawnością lub wzdęciami, nasilające się po jedzeniu lub podczas miesiączki.

Oczy zapadnięte, matowe, otoczone ciemnymi obwódkami. Powieki opadają ze zmęczenia. Widzenie przyćmione lub zamglone, zwłaszcza przy uczuciu omdlewania lub po posiłkach. Czarne plamki przed oczami. Światłowstręt i osłabienie nerwu wzrokowego w niedokrwistości lub wyczerpaniu.

Dzwonienie, brzęczenie lub uczucie pełności w uszach. Uczucie zatkania uszu, często wskutek spowolnionego krążenia. Osłabienie słuchu w stanach wyczerpania. Trzaski podczas połykania.

Nos zimny, zwłaszcza podczas zapaści. Krwawienia z nosa wskutek biernego przekrwienia lub dolegliwości wątroby. Czubek nosa lodowato zimny. Cuchnąca wydzielina w przewlekłym nieżycie. Zaczerwienienie lub bolesność nozdrzy. Uczucie zatkania nosa i niemożności swobodnego oddychania.

Twarz blada, popielata lub sina; w ciężkich przypadkach sinica warg i nosa. Wyraz twarzy lękliwy lub obojętny. Zimny, lepki pot na twarzy. Gorące policzki przy zimnych kończynach. Twarz nabrzmiała lub obrzęknięta, zwłaszcza po posiłkach. [Boericke] wymienia ten lek jako jeden z głównych przy uczuciu braku powietrza z sinawą twarzą.

Oddech bardzo cuchnący, nawet gnilny. Suchość z lepką śliną. Afty i owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej. Dziąsła gąbczaste, łatwo krwawiące. Język pokryty białym lub brązowym nalotem albo suchy. Nieprzyjemny smak — gorzki, zjełczały lub metaliczny. Pieczenie języka i jamy ustnej w stanach wyczerpania lub gorączki.

Ból zębów nasilający się od ciepłych pokarmów lub napojów. Wrażenie wydłużenia lub rozchwiania zębów. Dziąsła cofają się, ulegają owrzodzeniom lub krwawią. Ból może mieć charakter nerwobólu i towarzyszyć zaburzeniom trawienia.

Suchość, drapanie i pieczenie w gardle. Ból przy połykaniu, silniejszy przy przełykaniu na pusto. Uczucie pełności lub przeszkody, zwłaszcza w stanach osłabienia. Głos słaby lub ochrypły, z suchością krtani. Zimne napoje mogą wywoływać chrypkę. Bezgłos wskutek zapaści lub przeciążenia głosu.

Jeden z głównych leków przy niestrawności, fermentacji i wzdęciach. Żołądek wzdęty i rozdęty gazami, nawet po małych posiłkach. Gwałtowne, często cuchnące odbijanie, które łagodzi ucisk. Ból piekący, skurczowy lub kolkowy, nasilający się po ciężkostrawnych lub tłustych pokarmach. Silne pragnienie leżenia bez ruchu, lecz pacjent nie może swobodnie oddychać. Nudności z uczuciem omdlewania. [Clarke] i [Allen] podkreślają jego rolę w atonii przewodu pokarmowego oraz procesach gnilnych w żołądku i jelitach. Częsta czkawka, kwaśne odbijanie i cofanie się treści pokarmowej.

Brzuch wzdęty, napięty i rozdęty do tego stopnia, że trzeba rozluźnić ubranie. Przelewanie, bulgotanie i przemieszczanie się gazów z głośnym ich oddawaniem. Bolesne uczucie pełności po jedzeniu. Fermentacja oraz cuchnące stolce lub gazy. Bolesny ucisk lub ciągnięcie w okolicy wątroby i śledziony. Pogorszenie pod wpływem ciasnego ubrania i podczas leżenia płasko.

Częste parcie z oddawaniem niewielkiej ilości moczu. Mocz ciemny, cuchnący. Pieczenie podczas oddawania moczu u osób osłabionych. Nietrzymanie moczu podczas snu. Zahamowanie oddawania moczu w zapaści lub stanach durowych.

Hemoroidy krwawiące i piekące, z pogorszeniem podczas oddawania stolca i po nim. Bierne sączenie się ciemnej krwi. Zaparcie ze wzdęciami, zwłaszcza w stanach osłabienia. Cuchnąca, wodnista biegunka z wyczerpaniem. Mimowolne oddawanie stolca podczas zapaści. Bezskuteczne parcie z uczuciem ciężkości.

Impotencja wskutek osłabienia lub nadużyć. Zimne narządy płciowe. Brak wzwodów lub słabe wzwody. Popęd płciowy może być całkowicie zniesiony. Przewlekła rzeżączka z cuchnącą wydzieliną. Owrzodzenia lub stulejka u wyniszczonych mężczyzn.

Miesiączki zbyt wczesne i obfite lub opóźnione i skąpe. Osłabiające upławy o cuchnącym zapachu. Krwotoki maciczne z uczuciem omdlewania. Żylaki sromu. Skłonność do biernych krwawień i wypadania narządów rodnych w stanach osłabienia. Zatrzymanie miesiączki po wyczerpaniu lub smutku.

Uczucie braku powietrza jest objawem charakterystycznym. Pacjent musi mieć świeże powietrze, domaga się energicznego wachlowania. Może oddychać tylko w pozycji pionowej. Kaszel z zimnym potem i osłabieniem. Duszenie się wskutek ucisku gazów na przeponę. [Boericke] wymienia ten lek jako środek do przywracania funkcji życiowych w zapaści z dusznością.

Tętno słabe, niemiarowe lub niewyczuwalne. Kołatanie serca podczas wzdęć, po jedzeniu lub wskutek pobudzenia emocjonalnego. Zimne kończyny z sinicą. Zagrożenie zapaścią wskutek zastoju krwi. Niewydolność serca z uczuciem braku powietrza i sinawą skórą.

Znaczne trudności w oddychaniu — pacjent potrzebuje wachlowania lub otwartych okien. Astma z gazami i wzdęciem brzucha. Ucisk w klatce piersiowej, nasilający się w pozycji leżącej lub po jedzeniu. Pieczenie w klatce piersiowej przy zimnych kończynach. Kaszel suchy, twardy, często z chrypką i rzężeniem zalegającego śluzu. Rzężenie bez możliwości odkrztuszenia. [Kent] odnotowuje zastosowanie u osób starszych lub chorych na rozedmę.

Uczucie zimna w kręgosłupie. Ból dolnej części pleców ze wzdęciami. Osłabienie i ciężkość. Wrażliwość kręgosłupa na zimno. Tępy ból lub sztywność u osób starszych. Wyczerpanie po wysiłku lub długim staniu.

Kończyny zimne, lodowate — zwłaszcza dłonie i stopy. Drętwienie, mrowienie lub bolesne kurcze mięśni. Żyły poszerzone, purpurowe lub sine. Ciężkość i osłabienie. Niepokój ruchowy nóg w nocy. Obrzęk kostek z sinicą.

Skóra zimna, blada i sina. Owrzodzenia trudno gojące się, cuchnące lub zgorzelinowe. Odleżyny u osłabionych pacjentów. Świąd, pieczenie lub plamiste przebarwienia. Stłumienie wykwitów skórnych może prowadzić do zapaści wewnętrznej. Wrażliwość na ucisk i dotyk.

Sen nie przynosi wypoczynku, zakłócają go wzdęcia lub kaszel. Budzenie się z uczuciem duszenia lub gorąca. Nocne poty. Niespokojny sen z pragnieniem świeżego powietrza. Sny pełne lęku lub przerażające. Senność w ciągu dnia wskutek wyczerpania.

Sny o śmierci, uduszeniu lub pogrzebaniu żywcem. Sny o duchach lub ciemnych postaciach. Sny chaotyczne, których pacjent nie pamięta. Koszmary podczas gorączki.

Niewysoka lub przerywana gorączka z wyczerpaniem. Gorączka z zimnymi kończynami i lepkim potem. Gorąco na twarzy z uczuciem zimna w kończynach. Stany septyczne lub przypominające dur, z cuchnącymi wydzielinami. Pogorszenie samopoczucia przy każdym wysiłku.

Dreszcze przebiegają w górę pleców. Zimne poty, zwłaszcza na twarzy i kończynach. Gorąco umiejscowione w głowie lub klatce piersiowej. Pot cuchnący lub lepki. Dreszcze z wielkim wyczerpaniem i zapaścią.

Niechęć do mleka, tłuszczów, mięsa i ciepłych potraw. Pragnienie kawy lub słodyczy. Wzdęcia po kapuście, fasoli i ciężkostrawnym jedzeniu. Nudności po najmniejszej ilości pokarmu. Silne pragnienie zimnych napojów.

Carbo vegetabilis jest jednym z głównych leków w zapaści, asfiksji i stanach obniżonej żywotności. Obraz charakteryzują zimno, uczucie omdlewania, wzdęcia i pragnienie powietrza. Liczne są bierne krwawienia, cuchnące wydzieliny i stany gnilne. Odpowiada osobom starszym, stanom wyniszczenia oraz powolnej rekonwalescencji. To lek dla pacjenta wyglądającego „jak martwy”, a jednak zdolny przywracać życie niemal gasnącemu. [Hahnemann] nazywał go „wielkim odnowicielem życia”.

• Arsenicum album – Również zapaść, lecz z wielkim niepokojem ruchowym, lękiem i pragnieniem
• Camphora – Zapaść z zimnem, lecz bardziej ostra, nagła i z lękiem przed śmiercią
• China – Wzdęcia i osłabienie po utracie płynów, lecz większa drażliwość, < lekki ucisk
• Lycopodium – Wzdęcia i osłabienie, lecz z większą przewagą objawów prawostronnych, z arogancją lub brakiem pewności siebie
• Antimonium tart – Rzężący oddech i osłabienie, lecz więcej wilgotnych objawów, obrzęków i ospałości

• Leki uzupełniające: Kali carb., China, Phosphorus
• Antidota: Camphora, Arsenicum
• Dobrze działa po: Nux vomica, Lycopodium
• Dobrze działa przed: Sulphur, Sepia

• Pierwszy lek do rozważenia przy zapaści z zimną skórą i uczuciem braku powietrza
• Doskonały przy niestrawności ze wzdęciami, zwłaszcza u osób starszych lub osłabionych
• Przydatny przy przewlekłych hemoroidach z pieczeniem i sączeniem krwi
• Przywraca żywotność po utracie płynów, krwotoku lub wstrząsie
• Niezbędny lek do przywracania funkcji życiowych w stanach nagłych

Umysł

• Obojętność, apatia
• Lęk o zdrowie
• Pragnienie powietrza, wachlowania

Żołądek

• Wzdęcie, < po jedzeniu
• Odbijanie, cuchnące
• Nudności z uczuciem omdlewania

Brzuch

• Wzdęcia, górna część brzucha
• Ból, skurczowy, poprawa po odbijaniu
• Rozdęcie, nietolerancja ciasnego ubrania

Klatka piersiowa & Oddychanie

• Duszność, konieczność wachlowania
• Duszenie się, pogorszenie w pozycji leżącej
• Kaszel, twardy, suchy, z zimnym potem

Objawy ogólne

• Zimno, skrajne
• Zapaść, po krwotoku
• Wydzieliny, cuchnące
• Osłabienie siły życiowej wskutek utraty płynów

Samuel Hahnemann – Materia Medica Pura: Pierwotna próba lekowa; zagadnienia zapaści i niestrawności

C. Hering – Guiding Symptoms: Zapaść, uczucie omdlewania, uczucie braku powietrza, cuchnące wydzieliny

James Kent – Lectures on Homoeopathic Materia Medica: Uczucie braku powietrza, zapaść, zastój żylny

William Boericke – Pocket Manual of Homoeopathic Materia Medica: Wskazania kliniczne i dolegliwości trawienne

John Henry Clarke – Dictionary of Practical Materia Medica: Zaburzenia trawienia, zapaść, gorączki