• Błony śluzowe – dróg oddechowych i moczowych
• Skóra – zwłaszcza w przypadkach wykwitów stłumionych przez zimno lub wilgoć
• Mięśnie i stawy, szczególnie po narażeniu na zimno i wilgoć
• Pęcherz moczowy – zapalenie pęcherza, zatrzymanie moczu wskutek zimna
• Oczy i twarz – szczególnie gdy dolegliwości są następstwem stłumienia wykwitów
• Gruczoły i węzły chłonne, zwłaszcza ślinianki, przyusznice i węzły szyjne

• Ciepło
• Sucha pogoda
• Ruch (szczególnie przy sztywności wywołanej zimnem)
• Ciepło stosowane zewnętrznie (np. ciepłe okłady)
• Świeże powietrze (z wyjątkiem wilgotnego lub zimnego)

• Zimna i wilgotna pogoda
• Nagłe zmiany temperatury
• Zahamowanie pocenia się
• Przemoknięcie podczas pocenia się
• Wieczór, noc i spoczynek
• Siedzenie bez ruchu lub leżenie na wilgotnej ziemi
• Narażenie na zimno po spoceniu się

W obrazie psychicznym Dulcamara dominują otępiałość, spowolnienie i splątanie myśli, zwłaszcza gdy wywołuje je lub nasila zimna, wilgotna pogoda. Pacjent może być apatyczny, powoli pojmować i łatwo zapominać. [Kent] odnotowuje skłonność do bezwładu zarówno psychicznego, jak i fizycznego. Częste są wahania nastroju, nierzadko związane z pogodą lub cyklem miesiączkowym. Może występować drażliwość, zrzędliwość i niepokój ruchowy. W wilgotnych, zimnych porach roku dzieci bywają płaczliwe, marudne i nie chcą odstępować opiekuna. Pacjent ma skłonność do bezwzględnego posłuszeństwa i tłumienia własnych pragnień. Lek bywa przydatny w otępieniu lub osłabieniu sprawności umysłowej po chorobie i wychłodzeniu.

Bóle głowy związane z narażeniem na zimne, wilgotne powietrze lub występujące po zmoczeniu włosów. Ból zwykle umiejscawia się w czole lub potylicy; ma charakter uciskający lub oszałamiający. Zawroty głowy przy wstawaniu lub szybkim obracaniu się. Skóra owłosionej głowy może swędzieć, być obolała lub pokrywać się strupami bądź wypryskiem, zwłaszcza na karku lub ciemieniu. [Clarke] odnotował bóle głowy pojawiające się przed miesiączką lub przy stłumieniu wykwitów.

Zaczerwienione oczy w stanie zapalnym, często z gęstą, żółtą wydzieliną, zwłaszcza po wychłodzeniu lub narażeniu na wilgoć. Powieki mogą się sklejać; towarzyszą temu świąd i pieczenie. Łzawienie pod wpływem zimnego powietrza. Widzenie zamglone przez śluz lub wydzielinę. Zapalenie spojówek po narażeniu na wiatr i wilgoć lub po stłumieniu wykwitów skórnych.

Ból ucha wskutek zimnej, wilgotnej pogody. Uczucie sztywności lub niedrożności trąbek słuchowych. Osłabienie słuchu po kąpieli lub podczas przeziębienia. Przyusznice i węzły chłonne szyjne obrzęknięte, tkliwe lub objęte stanem zapalnym po wychłodzeniu.

Nieżyt nosa z gęstym, żółtozielonym śluzem, nasilający się po narażeniu na zimno lub wilgoć. Uczucie zatkania nosa, z suchością lub strupami wewnątrz. Częste kichanie, zwłaszcza przy wejściu z zimna do ciepłego pomieszczenia. Czubek nosa może się zaczerwienić lub pokryć owrzodzeniami. Po stłumieniu nieżyt przenosi się w dół, do klatki piersiowej lub pęcherza moczowego.

Cera blada lub żółtawa, niekiedy z czerwonymi plamami lub wykwitami. Nerwoból twarzy wywołany zimnym wiatrem, zwłaszcza w prawym policzku. Wargi mogą być suche, popękane lub obrzęknięte. Krostki lub wyprysk wokół ust i na brodzie po narażeniu na zimno.

Suchość jamy ustnej i języka, z uczuciem lepkości lub gorzkim smakiem. Język obłożony białym lub żółtawym nalotem. Afty lub owrzodzenia po zahamowaniu wydzielania śliny. Ślinianki obrzęknięte i bolesne, szczególnie przyusznice. Mowa może być niewyraźna lub powolna z powodu sztywności mięśni żuchwy.

Ból zębów nasilający się pod wpływem zimnego powietrza, wilgoci lub picia zimnych płynów. Ból może promieniować do policzków lub uszu. Dziąsła blade lub obrzęknięte, wrażliwe na ucisk.

Ból gardła po narażeniu na wilgotną pogodę. Uczucie obrzmienia lub ściskania. Migdałki powiększone, czerwone i bolesne, zwłaszcza po wychłodzeniu. Chrypka lub utrata głosu wskutek narażenia na wilgoć. Śluz gęsty i trudny do odkrztuszenia.

Utrata apetytu w zimnych, wilgotnych warunkach. Nudności i wymioty po zimnych napojach lub pokarmach. Ból skurczowy w nadbrzuszu po narażeniu na niekorzystne warunki lub przebywaniu w wilgotnej odzieży. Niekiedy stosowana w nieżycie żołądka po okresie deszczowej pogody.

Bóle kolkowe, gazy i wzdęcie brzucha w wilgotnym otoczeniu. Ból nasila się w spoczynku, a łagodnieje pod wpływem ruchu i ciepła. Lek przydatny w zapaleniu jelita cienkiego lub grubego spowodowanym stłumieniem wykwitów lub wilgotnym chłodem. Mięśnie brzucha mogą być obolałe, zwłaszcza po przeciążeniu lub narażeniu na niekorzystne warunki.

Częste parcie na mocz, ze skąpym lub bolesnym oddawaniem moczu, zwłaszcza po przemoknięciu podczas pocenia się. Mocz może być ciemny, mętny lub z obfitym osadem. Zapalenie pęcherza i zatrzymanie moczu po wychłodzeniu w wilgotnych warunkach. U dzieci mimowolne oddawanie moczu w nocy wskutek zimna. Lek przydatny w porażeniu pęcherza po wychłodzeniu.

Biegunka po zimnej kąpieli, przebywaniu w mokrej odzieży lub jesiennym wychłodzeniu. Stolce zielone, śluzowate lub wodniste, niekiedy z domieszką śluzu. Może im towarzyszyć bolesne parcie na stolec. Poprawa pod wpływem ciepła. Biegunka występuje naprzemiennie z wykwitami skórnymi.

Rzeżączka lub zapalenie cewki moczowej po narażeniu na zimno i wilgoć. Narządy płciowe mogą być zimne, zdrętwiałe lub obolałe. Niekiedy zapalenie jąder z ich obrzękiem. Impotencja po narażeniu na zimną, wilgotną pogodę lub po stłumieniu objawów skórnych.

Zatrzymanie miesiączki wskutek zimnej kąpieli lub wychłodzenia. Przed miesiączką: niepokój ruchowy, ból głowy, nieżyt nosa lub wykwity skórne. Lek przydatny przy bolesnym miesiączkowaniu po narażeniu na niekorzystne warunki. Piersi mogą być obrzęknięte lub twarde przed miesiączką. Upławy gęste, żółte i obfite, często po wychłodzeniu w wilgotnych warunkach.

Utrudnione oddychanie przy wilgotnej pogodzie. Uczucie ściskania w klatce piersiowej przy dolegliwościach nieżytowych. Świsty lub rzężenia w klatce piersiowej. Lek stosowany w astmie oskrzelowej nasilającej się jesienią lub w deszczowych porach roku.

Kołatanie serca podczas wilgotnego chłodu lub przy stłumieniu wykwitów. Tętno może być wolne i miękkie. Ciężar lub tępy ból w okolicy serca. Objawy ze strony serca często pojawiają się podczas przeziębienia lub gorączki.

Chrypka, nieżyt oskrzeli i suchy kaszel po narażeniu na zimne, wilgotne powietrze. Kaszel nasila się nocą lub po wysiłku. Śluz gęsty i trudny do odkrztuszenia. Ucisk w klatce piersiowej z uczuciem łaskotania. Lek odpowiada pacjentom z astmą lub zapaleniem oskrzeli, których stan pogarsza się w deszczowych porach roku.

Sztywność i pobolewanie, zwłaszcza karku i barków, po spaniu na wilgotnej ziemi lub przemoknięciu. Lumbago wskutek wychłodzenia po spoceniu się. Mięśnie grzbietu bolą jak po stłuczeniu; pogorszenie przy wstawaniu. Rwa kulszowa nasila się przy zimnej, wilgotnej pogodzie.

Sztywność, drętwienie i bóle stawów, zwłaszcza biodrowych, kolanowych i nadgarstków, po narażeniu na zimno i wilgoć. Dolegliwości reumatyczne nasilają się przy wilgotnej pogodzie, w spoczynku i nocą. Poprawa pod wpływem ruchu i ciepłych okładów. Kończyny mogą być zimne, obrzęknięte lub sprawiać wrażenie „martwych”. Odmroziny czerwone, swędzące, nasilające się pod wpływem zimna.

Ważny lek w wyprysku, pokrzywce i sączących wykwitach, które pojawiają się lub nawracają przy zimnej, wilgotnej pogodzie. Stłumienie wykwitów prowadzi do dolegliwości wewnętrznych. Skóra może silnie swędzieć w cieple. Brodawki, zwłaszcza płaskie i gładkie, dobrze reagują na lek. Wykwity pęcherzykowe sączą się lub pokrywają strupami. Dolegliwościom skórnym często towarzyszy obrzmienie gruczołów i węzłów chłonnych.

Sen zakłócany przez kaszel, sztywność lub świąd. Niespokojny sen z częstym budzeniem się. Po przemoknięciu dzieci mogą krzyczeć lub rzucać się przez sen. Senność w ciągu dnia po przeziębieniach.

Sny o wodzie, burzach lub zagubieniu we mgle. Dzieciom może się śnić, że wpadają do stawu lub są przemoczone. Sny często pełne lęku i związane z narażeniem na niekorzystne warunki.

Gorączka z dreszczami wskutek przemoknięcia lub zimnych nocy. Zewnętrzny chłód z wewnętrznym gorącem. Gorąco z pragnieniem i niepokojem ruchowym. Pocenie zahamowane lub obfite, z uczuciem zimna.

Dreszcze pojawiają się po narażeniu na niekorzystne warunki lub w wilgotnych pomieszczeniach. Występują naprzemiennie z palącym gorącem. Pocenie może zostać zahamowane, co prowadzi do dolegliwości wewnętrznych. Poty głównie nocą, niekiedy cuchnące.

Niechęć do: zimnych napojów, mleka
Ochota na: ciepłe zupy, pokarmy lekkostrawne
Pogorszenie po: zimnych pokarmach lub napojach
Poprawa przy: ciepłej, łagodnej diecie

Dulcamara jest lekiem na dolegliwości wywołane lub nasilane przez zimną, wilgotną pogodę, stłumienie wykwitów lub zahamowanie pocenia się. Odpowiada osobom, które najbardziej cierpią jesienią, po przebywaniu w mokrej odzieży lub nagłym wychłodzeniu. Reumatyzm, nieżyt, wykwity skórne i dolegliwości układu moczowego wskazują na ten stan. Poprawa pod wpływem ciepła i ruchu; pogorszenie w zimnie, wilgoci i spoczynku.

• Rhus tox. – Również dolegliwości reumatyczne i poprawa pod wpływem ruchu, lecz większy niepokój ruchowy i uczucie gorąca
• Bryonia – Suchość i kłujące bóle, ale pogorszenie pod wpływem ruchu i brak pogorszenia od wilgoci
• Calcarea carb. – Zmarzliwość, obrzmienie gruczołów i węzłów chłonnych oraz pogorszenie od wilgoci, lecz większa bierność i ospałość
• Natrum sulph. – Następstwa wilgoci, zwłaszcza astma lub urazy głowy
• Sulphur – Wykwity z pieczeniem i świądem, lecz obraz bardziej psoryczny, z większym nieporządkiem i reaktywnością

• Leki uzupełniające: Natrum sulph., Pulsatilla
• Antidota: Camphor, Cuprum
• Dobrze działa po: Aconite (przy ostrych następstwach narażenia na zimno), Rhus tox
• Dobrze działa przed: Calcarea carb., Sulphur

• Znakomity lek przy wyprysku, brodawkach lub pokrzywce zaostrzających się przy zimnej, wilgotnej pogodzie
• Stosować w bólach reumatycznych po spaniu na wilgotnej ziemi lub przebywaniu w mokrej odzieży
• Ważny lek przy zapaleniu pęcherza lub zatrzymaniu moczu po wychłodzeniu
• Rozważyć w jesiennych nieżytach, zwłaszcza gdy wydzielina jest gęsta i żółta
• Przydatny przy odmrozinach, zwłaszcza czerwonych, swędzących lub owrzodziałych

Umysł

• Otępiałość, od zimna
• Drażliwość przy wilgotnej pogodzie
• Posłuszny, nadmiernie uległy

Skóra

• Wykwity, stłumione, prowadzące do dolegliwości wewnętrznych
• Brodawki, gładkie, płaskie
• Świąd, pogorszenie w cieple

Układ moczowy

• Zatrzymanie moczu, po wychłodzeniu
• Mimowolne oddawanie moczu u dzieci
• Oddawanie moczu, piekące, skąpe

Kończyny

• Reumatyzm, pogorszenie od wilgoci
• Sztywność, od zimna
• Rwa kulszowa, wilgoć nasila

Objawy ogólne

• Wilgotna pogoda, pogorszenie
• Ruch, poprawa
• Spoczynek, pogorszenie
• Zimna kąpiel, dolegliwości po

Samuel Hahnemann – Materia Medica Pura: Pierwotna próba lekowa obejmująca objawy związane z wychłodzeniem, wilgocią i wykwitami

James Tyler Kent – Lectures on Homoeopathic Materia Medica: Opis najważniejszych modalności i otępiałości umysłowej

C. Hering – Guiding Symptoms of Our Materia Medica: Pogłębienie opisu działania na gruczoły i układ moczowy

John Henry Clarke – Dictionary of Practical Materia Medica: Doprecyzowanie objawów skórnych, nieżytowych i wywołanych wilgocią

William Boericke – Pocket Manual of Homoeopathic Materia Medica: Zastosowania kliniczne w dolegliwościach skóry, stawów i pęcherza moczowego