Ignatia wykazuje wyraźne działanie na układ nerwowy, zwłaszcza na oś mózgowo-rdzeniową i ośrodki emocji. Jest znana z głębokiego wpływu na psychikę, szczególnie w sytuacjach związanych z żalem po stracie, rozczarowaniem, tłumieniem emocji i konfliktem wewnętrznym. Lek wyraźnie oddziałuje na gardło, wywołując globus hystericus (uczucie kuli w gardle), oraz na przewód pokarmowy, powodując objawy skurczowe, takie jak czkawka, bolesne kurcze i nieregularna perystaltyka. Działa także na układ oddechowy, z napadowym kaszlem kurczowym i wzdychającym oddechem, oraz na żeńskie narządy rozrodcze, zwłaszcza gdy wstrząs emocjonalny zaburza miesiączkowanie. Cały obraz cechują niestałość, sprzeczności i nadwrażliwość, szczególnie na emocje, zapachy i dotyk.

• Leżenie na bolesnym boku
• Ciepło (choć niektóre objawy łagodnieją pod wpływem zimna)
• Zmiana pozycji
• Odwrócenie uwagi lub zajęcie umysłu
• Jedzenie — poprawa krótkotrwała
• Obfite oddawanie moczu (w przypadku bólów głowy)
• Głębokie oddychanie lub wzdychanie

• Żal po stracie, rozczarowanie emocjonalne, tłumione emocje [Kent]
• Kawa i środki pobudzające
• Dym tytoniowy
• Silne zapachy
• Hałas i światło
• Dotyk (duża wrażliwość)
• Schylanie się lub pochylanie do przodu
• Po jedzeniu
• Rano i na świeżym powietrzu

Ignatia jest ważnym lekiem w ostrym żalu po stracie, skrywanym smutku i tłumieniu emocji. Pacjent płacze po cichu, głęboko wzdycha i ukrywa cierpienie przed innymi [Kent]. Występuje wyraźna skłonność do sprzecznych reakcji: śmiech w żałobie, szlochanie bez łez, histeryczny śmiech w uroczystych chwilach. Nastrój jest zmienny, często przechodzi od uniesienia do smutku. Osobowości wysoce idealistyczne, subtelne, romantyczne — często młode kobiety lub osoby, które doświadczyły zawodu miłosnego albo śmierci bliskiej osoby. Nadwrażliwość na ból, zapachy, dźwięki i naganę. Obraz leku często określa się jako „tłumiony żal”: emocje kierują się do wewnątrz, wywołując tiki nerwowe, bóle głowy, skurcze lub dolegliwości trawienne. Napięcie emocjonalne ulega somatyzacji.

Bóle głowy są silne, uciskające, często z wrażeniem gwoździa wbijanego w głowę [Hering]. Ból może umiejscawiać się ponad nasadą nosa lub w potylicy. Pogorszenie przy schylaniu się, kaszlu lub po przeżyciach emocjonalnych. Skóra głowy może być wrażliwa na dotyk. Pobudzeniu emocjonalnemu mogą towarzyszyć drgania mięśni twarzy lub drżenie głowy.

Suchość, pieczenie lub kurczowe drgania powiek. Nagłe zamglenie widzenia pod wpływem żalu. Łzawienie, które nie przynosi ulgi. Uczucie ucisku w głębi oczu. Nadwrażliwość na światło i zapachy.

Szum, brzęczenie i nadwrażliwość na hałas. Kłujący ból promieniujący do ucha. Słuch może zmieniać się zależnie od stanu emocjonalnego. Uczucie zatkania uszu w żalu lub po płaczu.

Napadowe kichanie, często na przemian po jednej i drugiej stronie. Katar wskutek tłumienia emocji. Krwawienia z nosa pod wpływem silnych emocji lub narażenia na dym tytoniowy. Nadwrażliwość na zapachy.

Twarz blada, ściągnięta lub zaczerwieniona podczas pobudzenia emocjonalnego. Drgania lub drżenie mięśni twarzy. Wargi suche, drżące lub przygryzane ze zdenerwowania. Wyraz twarzy może być sprzeczny z przeżywanymi emocjami — uśmiech mimo smutku.

Gorzki smak w ustach. Język może być czysty, ale drży przy wysuwaniu. Owrzodzenia wskutek przygryzania wewnętrznej strony policzków. Suchość w ustach przy prawidłowym pragnieniu. Mowa może być szybka, jąkająca lub przerywana westchnieniami.

Ból zębów pod wpływem zimna lub napięcia emocjonalnego. Ból może przenosić się z jednego zęba na drugi. Mimowolne zgrzytanie zębami w nocy lub w stanie napięcia.

Globus hystericus — uczucie kuli w gardle, której nie można przełknąć, nasilające się pod wpływem emocji [Boericke]. Kłujący ból przy przełykaniu, ale pokarmy stałe przełyka się łatwiej niż płyny (objaw charakterystyczny). Skurcze gardła.

Uczucie pustki i zapadania w nadbrzuszu, nasilające się pod wpływem emocji. Czkawka, nudności i odruchy wymiotne bez wymiotów. Ochota na rzeczy niestrawne w okresie żalu. Niechęć do jedzenia, choć utrzymują się bóle głodowe. Ostry ból żołądka ustępujący po jedzeniu.

Kurczowe bóle kolkowe, wzdęcia i przelewanie. Kłujący ból promieniujący do pachwiny. Napięcie i rozdęcie brzucha po przeżyciu żalu. Brzuch wydaje się twardy i napięty. Ból zmienia umiejscowienie.

Nadpobudliwość pęcherza, częste parcie na mocz. Mimowolne oddawanie moczu pod wpływem nagłej emocji. Piekący ból przed oddaniem moczu i po nim. Mocz skąpy, o intensywnej barwie.

Nagłe parcie na stolec na przemian z zaparciem spastycznym. Ostre bóle odbytu, nasilające się podczas oddawania stolca. Guzki krwawnicze z przeszywającymi bólami. Oddawaniu stolca mogą towarzyszyć wzdychanie lub napięcie emocjonalne.

Impotencja wskutek żalu lub skrępowania. Wytryski bez satysfakcji. Ból jąder przy tłumieniu emocji.

Miesiączki nieregularne, zatrzymane wskutek żalu lub wstrząsu. Bóle kurczowe promieniujące do ud. Upławy przezroczyste, wodniste, nasilające się po przeżyciach emocjonalnych. Cichy płacz podczas miesiączki. Histeria przed miesiączką. Kurczowe skurcze macicy.

Częste, mimowolne wzdychanie. Duszność z uczuciem kuli w gardle. Potrzeba głębokiego oddychania, której nie można zaspokoić. Kaszel suchy, urywany, nasilający się w pozycji leżącej.

Kołatanie serca pod wpływem pobudzenia, zmartwienia lub żalu. Nieregularne tętno przy tłumieniu emocji. Uczucie trzepotania serca z dusznością. Wrażenie, że serce jest zbyt duże lub przepełnione.

Kaszel kurczowy, nasilający się podczas mówienia lub pod wpływem wzburzenia emocjonalnego. Wzdychający oddech. Ucisk w okolicy serca lub mostka. Uczucie dużego ciężaru na klatce piersiowej. Kołatanie serca w żalu lub przy powstrzymywaniu płaczu.

Sztywność karku po przeżyciu żalu lub emocji. Ból między łopatkami. Drżenie lub drgania mięśni grzbietu.

Drgania kończyn górnych i dolnych. Osłabienie wskutek obciążenia emocjonalnego. Drętwienie palców rąk lub stóp. Bolesne kurcze łydek, szczególnie w nocy. Szarpnięcia kończyn podczas snu.

Skóra wrażliwa, ze skłonnością do świądu bez wykwitów. Pokrzywka wskutek tłumienia emocji. Skóra blada i pokryta zimnym, lepkim potem podczas napadów histerycznych.

Sen zaburzony przez żal, rozczarowanie lub tłumione emocje. Częste budzenie się z westchnieniem. Sny wyraziste, pełne emocji i niepokojące. Bezsenność wskutek niemożności oderwania się od nurtujących myśli.

Sny o spadaniu, smutku, stracie lub bliskich osobach. Płacz przez sen. W snach przeplatają się intensywna radość i przytłaczający smutek. Sny wydają się bardzo rzeczywiste, a ich wrażenie utrzymuje się po przebudzeniu.

Gorączka wskutek tłumionych emocji, szczególnie żalu lub lęku. Uczucie zimna mimo odczuwanego wewnątrz gorąca. Twarz może się czerwienić przy gwałtownym nasileniu emocji.

Uczucie zimna bez pragnienia. Uderzenia gorąca do twarzy. Obfite pocenie się, zwłaszcza w nocy, bez ulgi. Poty mogą występować na przemian z dreszczami.

Ochota na kwaśne produkty i kwaśne owoce. Niechęć do mięsa i środków pobudzających. Objawy mogą nasilać się po jedzeniu. W żalu ochota na rzeczy niestrawne.

Wszystkie objawy wykazują tendencję do sprzeczności: ból łagodnieje pod wpływem ucisku, a nasila się pod wpływem dotyku; poprawa przy leżeniu na bolesnym boku; uczucie kuli mimo braku przeszkody. Ignatia jest często lekiem w ostrym konflikcie emocjonalnym, zwłaszcza związanym z żalem po stracie, zawodem miłosnym lub wstrząsem. Wrażliwość i skłonność do skurczów to cechy wyróżniające. Odpowiada osobom delikatnym, nerwowym, subtelnym, często kobietom, o wysokiej inteligencji emocjonalnej, lecz mającym trudności z dawaniem ujścia emocjom.

• Natrum muriaticum – Również odpowiada stanom żalu, ale osoba w obrazie Nat-m. jest bardziej powściągliwa, zamknięta i rozgoryczona. Osoba w obrazie Ignatia łatwo płacze, choć po cichu, i jest bardziej zmienna.
• Pulsatilla – Zmienność nastrojów, lecz większa uległość i poszukiwanie pocieszenia; osoba w obrazie Ignatia bardziej zamyka się w sobie, jest dumna i niezależna.
• Phosphoric acid – Żal z załamaniem sił, apatią i zmęczeniem; obraz Ignatia jest pełen konfliktów i objawów skurczowych.
• Nux vomica – Również z rodziny Loganiaceae, lecz z większą drażliwością i agresywnością. Osoba w obrazie Ignatia jest wrażliwa i zwrócona ku swojemu wnętrzu.
• Aurum metallicum – Żal z myślami samobójczymi, ale głębszy i bardziej melancholijny; obraz Ignatia jest bardziej ostry i histeryczny.

• Leki komplementarne: Natrum mur., Sepia, Pulsatilla
• Antidota: Camphora, Coffea, Chamomilla
• Lek niezgodny: Nux vomica (może antidotować działanie Ignatia)
• Dobrze działa po: Aconite, Belladonna
• Dobrze działa przed: Natrum mur.

Niezastąpiona w ostrym żalu lub rozczarowaniu — po stracie bliskiej osoby, rozstaniu, śmierci lub niepowodzeniu. Stosować w ostrych stanach emocjonalnych i we wczesnych stadiach zaburzeń psychosomatycznych. W kryzysach emocjonalnych zazwyczaj podawana w niskich lub średnich potencjach (30C–200C). W przypadkach przewlekłych stosować naprzemiennie z Natrum mur., w miarę ujawniania się kolejnych warstw.

Umysł

• Dolegliwości wskutek żalu
• Sprzeczne stany psychiczne
• Wzdychanie, częste
• Płacz, cichy
• Histeria, na tle emocjonalnym

Gardło

• Kula, uczucie
• Przełykanie, pokarmy stałe łatwiej niż płyny
• Skurcze, histeryczne

Objawy ogólne

• Ból, poprawa przy leżeniu na bolesnym boku
• Modalności sprzeczne
• Nadwrażliwość na zapachy, hałas
• Nagły początek i zmiana objawów

Sen & marzenia senne

• Bezsenność, wskutek żalu
• Sny, wyraziste, pełne emocji
• Budzenie się, częste wzdychanie

Kończyny

• Drgania, pod wpływem emocji
• Szarpnięcia podczas snu
• Bolesne kurcze, łydki, noc

Samuel Hahnemann – Materia Medica Pura: Pierwotna próba lekowa ze szczególnym uwzględnieniem objawów emocjonalnych, sprzecznych i psychosomatycznych.
James Kent – Lectures on Homoeopathic Materia Medica: Wnikliwy opis stanu psychicznego i emocjonalnego, zwłaszcza żalu i histerii.
William Boericke – Pocket Manual: Zastosowania kliniczne, modalności i globus hystericus.
John Henry Clarke – Dictionary of Practical Materia Medica: Opis objawów histerycznych i naprzemiennych stanów psychicznych.
Hering – Guiding Symptoms: Potwierdzone objawy skurczowe i sprzeczne w ostrym żalu i urazie emocjonalnym.
F. Allen – Encyclopaedia of Pure Materia Medica: Rozszerzone dane z prób lekowych, szczególnie dotyczące układu pokarmowego i oddechowego.